' ___ Kâtre Kâtre Is/ Sızım Kıyılarında '

Beklentilerini akıl hatlarına germiş, yorgun bir ülkeyim şimdi.
Bilmem kaç ummanı delirtecek kadar yâr/sızım,

...

Yeni yollarda gördük ki,
Şiirle elele nesir.

...

bir ev hanımı acep işleri bitince ne yapmayı tercih eder. a) kitap okumayı b) çocuğuna kazak örmeği c) oya yapmayı d) uyumayı e) komşuda dedikodu yapmayı f) kesinlikle e şıkkı g) hepsi . Bana göre kesinlikle e şıkkı çünkü herşeyde kocasına bağımlıdır. okuduğu kitabı anlamaz, çalışmadığı için yorgunluğun ne olduğunu bilmez örgü veya oya yaparken yoruldum sanar dedikodu pek sarar

DEDİKODU
BİR FİNCAN KAHVE
KAPATILAN FAL

...

bir kıymık görünümü
bir avuç açımı
bir dualık
hanedanlığım tuttu gene
merkür'ü bergüzar verdim gün'e...

...

Yeni yollarda gördük ki,
Şiirle elele nesir.
Yeni yıllarda gördük ki;
Şiiri hep almış esir…


...

Çalışmak gerek.
Hemde çok çalışmak.
İnsan gibi yaşamak için.
Ele muhtaç olma çalış.
Çalış, ülkende kalkınsın.

...

Şiir kendini övme, şekil verme
Köşe yazısı, makale gibi
Anlatımlarla göndermeler yapma
Aldatmaca,biçimi değildir...


...

Ey soyunda Ermeni tohumu olan goygoycular güruhu...
Tanırmısınız İlham Nesirov ismini?...
Peki tanımak istermisiniz diye sorsam?...
İstemezsiniz eminim...
Çünkü;

...

...

Hayatın acımasızlığını acımasızca hissetirdiği , güneşin sıcaklığını kavurucu bir ateşe çevirdiği , karanlığın dört tarafı kapalı bir zindan olup zifir-i karanlığa çevrildiği , gözyaşlarının kan olup yürekleri delik delik deldiği , yaşamın acı-tatlı diyemeyeceğimiz her bir zerresinin umutsuzluk ve ürperti şeklini aldığı bir an. O sesin her duyuluşu...
İnsan, kendini unutuyor değilmi .? Bir anda kendinden geçib bunu ben hiç tatmadımdiyor, başlıyor düşünmeye...O kelimenin her duyuluşu, kulaklarında davul çalınıyor hisine itiyor . Çünkü , o kelime onun için çok değerlidir ki, ulaşamayacağı bir cevherdir , bir Tabu'dur adeta.
O sesi her duyduğunda göz yaşlarını tutamaz , bir hançer saplanır yüreğine , titremekten ne elleri ne ayakları tutar , put gibi donup kalır . Artık duymaz ona söylenen hiç bir kelimeyi . Kalp atışları çoktan kulaklarına vurmuş , kan beynine sıçramıştır . Başı öyle ağarlaşırki sanki mengeneyle sıkıştırıp üzerine tonlarca yük koymuş gibidir . Sadece bir aaaah çeker içten içe . İşte o aaah buz dağını eritir....
Belki de bu aaah bir tatmamazlığın , yaşayamamazlığın , söyleyememezliğin , hasretin , özlemin sesidir .Ve başlar söylenmeye...! Ama, ama bir türlü dili dönmez...Eline bir kalem kağıt alır , hislerni yazmaya başlar ...Gözyaşları, mürekkebi olur.


...