Ne bahardan bir nese, ne de yazdan bir cicek
Siyah, siyah cok siyah kadife kadar siyah
Bir sacin buklesini bana kim getirecek

Neler mi istiyorum gurbette aksamlardan

...

Nefes almak istiyorum
Kulak verin bir kez bize
Nefes almak istiyorum

Termiğin al başka yere

...

Derin derin,
Gözlerimi kapatmak, ve uzunca süre öyle kalmak
yanımda kimse yokmuş gibi, yalnızmışım gibi
Bütün seslere rağmen kulak tıkamak istiyorum etrafıma
Hiç bir şeyi umursamıyormuşcasına

...

Mevsim yaz
Ay Ağustos
Bugün kapalı
Ve puslu hava
Bakıyorum İnsanlar

...

Günler ve aylar birbirini kovalalar ve çiçek acaba “Su beni seviyor mu?” diye düşünmeye başlar. Çünkü su, pek ilgilenmez çiçekle… Halbuki çiçek, alışkın değildir böyle bir sevgiye ve dayanamaz. Çiçek, suya “Seni seviyorum der. Su, “Ben de seni seviyorum” der. Aradan zaman geçer ve çiçek yine “Seni seviyorum” der. Su, yine “Ben de” der. Çiçek, sabırlıdır. Bekler, bekler, bekler… Artık öyle bir duruma gelir ki, çiçek koku saçamaz etrafa ve son kez suya “Seni seviyorum.” der. Su da ona “Söyledim ya ben de seni seviyorum.” der ve gün gelir çiçek yataklara düşer.

Hastalanmıştır çiçek artık. Rengi solmuş, çehresi sararmıştır çiçeğin. Yataklardadır artık çiçek. Su da başında bekler çiçeğin, yardımcı olmak için sevdiğine… Bellidir ki artık çiçek ölecektir ve son kez zorlukla başını döndürerek çiçek, suya der ki; “Seni ben, gerçekten seviyorum.” Çok hüzünlenir su bu durum karşısında ve son çare olarak bir doktor çağırır nedir sorun diye…

...

ey sevgili
nefes aldığın şehirden sesleniyorum bu gece
duydum ki avcılar vurmuş sana gönderdiğim mektupları
gelmemiş
saldığım selamlar takılmış yelkovan dikenlerine

...

yaralı ceyladın celladına teslimiyeti gibi bakıyorum aynalara
ben damla damla azalırken sen fersah fersah çoğalıyorsun

yarım kalmış mahur şarkının hazan rengi dallarından bir yaprak daha düşüyor
hüzzamın koynunda başkalaşamadan bir kelebek kozasında yanıyor

...

var olduğumu yalanlamakla geçindin
harcadın paralandın
şimdi mi
tanrının zülüm ettiğinin
merhametine sığın

...