üzmeye başladıysa sizi
üzmeye devam eder ömür boyu

Beklersiniz bir müddet
anlar diye bir umut işte

...

Gecenin arkasından aydınlık
Acıların üstüne mutluluk
Olmak istiyorsan hodri meydan

Buzun üstünde sıcacık ateş

...

Beni kimse görmesin
Hangi içkiyi verirsen ver
Bir tat vermeyecek artık
Hangi şarkıyı çalarsan çal
Nasılsa onu anlatmayacak

...

Sevginle güçlü isen tut eli hodri meydan,
Korkmadan birlikteyim ölümüne seninle,
Yorulmadan bükülen kır beli hodri meydan.



...

Bir meyvenin yaprağı gibi yeşermek isterdik
Tohumlarımız ve meyvelerimiz olsun isterdik
Çünkü aşkın gerçekten meyve vererek yaşamak isterdik

Cesurluk fayda etmez oldu aşkta

...

Tevfik Fikret, Galatasaray Futbol Takımında, 1910 yılı şampiyonluk şildi ile - orta sıranın ortasında
Osmanlı İmparatorluğu’nun dağılma sürecinde yetişmiş bir şairdir. Servet-i Fünun Edebiyat Topluluğu’nun lideriydi. Fikirleri, devrin aydınlarını etkilemiştir. Devrimci ve idealist kişiliği ile etkiledikleri arasında Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal de vardır. Çağına göre ilerici düşünceleri nedeniyle yaşadığı zaman dilimini sonraki dönemlere bağlayan bir isim olmuştur. Türk edebiyatının batılılaşmasında büyük pay sahibi bir şairdir. Manzum öykü biçiminde kaleme aldığı eserlerinde aruzu başarıyla kullanıp konuşma diline yaklaştırmıştı. Türk edebiyatındaki ilk çocuk şiir kitabı Şermin’in yazarıdır. Çok başarılı bir öğretmen olan ve ömrünün sonuna kadar öğretmenlik mesleğini sürdüren Tevfik Fikret, Ocak 1909’dan itibaren bir buçuk yıl süreyle Mekteb-i Sultani’nin müdürü olarak görev yapmış ve okulun efsanevi müdürü olarak ünlenmiştir.

...

Hava güneşli Millet sevinçli
Piknik havası olmuş miting sahası
Aileler bebelerini almış
Sevgililer kol kola
Kız babanın omuzun da

...

daha zayıf, daha güçsüz,
kalacağım arkanda,
hiç bir üzüntü sürekli değil hayatta
Devamlı olan yalnızca aşk ve sevgidir
Bunu yaz bir kenara..

...

gülünce kahkahasında güller açan
ağlayınca gözlerinden çığ düşen
bu şiir sana...



...

Doldur doldur sun güzelim, dudağından peymâneyi,
Sen, bûsenle sarhoş eyle, neyleyim ben meyhâneyi.
Gelen vurmuş, giden vurmuş, harâbata dönmüş garip,
Gel, handenle teskin eyle mahzûn kalb-i virâneyi.


...