Hıçkırıklarına ağlayan perdeler
Yastıklar sorar, alnının akı vuran tavan
Anneciğim biriciklerin nerdeler?

Dağ lalesi, sır perdesi karların altında

...

Medeniyet aynamız binanın kartviziti...
Temiz tutmak görevdir temizlemek eziyet;
Sorumsuzca atılan yerdeki izmariti !..

Çöpleri zamanında torbasıyla bıraksak !

...

Ne biçim insanlarız biz? Konu komşu, akraba nerede o eski günler? Ne yaşayana yakınlık, ne ölüye saygı. Neredeyiz biz, biz ne biçim insanlarız? Aynı apartmandan çıkan cenaze, nereden çıktı, hastamıydı, kazamı geçirdi yoksa yaşlı mı, genç mi? Kimmiş bilmiyoruz. Bir öğlen tatili eve gelen ben, şöyle bir şeyle karsılaştım;
Kapıda apartman yöneticisi,
- Cenaze var da onun için erken geldim - diyor. Kim demeye utandım ve onunla camiye gittim. Musalla taşında yatan, benim komşumdu. Kendimi öyle kötü hissettim ki, baş ucunda durdum;
- Selam ey komşum, ben ne biçim bir insanim ki, seni hiç tanımadım. Adını şimdi gördüm, kaç yaşındasın, hasta mıydın, kaç gün yattın ya da aylar yıllarca mı, ya da kaza filan mi geçirdin? Sen de beni tanımıyorsundur, şimdi geldim. Belki desinler, belki utandığım için ya da kim bilir çok üzüldüm. Evet evet çok üzüldüm ve kendimden iğrendim.
- Ne şimdi bu, günah mı çıkarıyorsun der gibi bakma öyle. Birazdan imam soracak

...

Önce heriften sonra cümle alemden alacaklıyım
İstanbul İstanbul diye başıma ördü çorap
Malı mülkü sattı onu da cıbıldaklarla yedi eyledi bizi harap
Bir ekmeğe muhtaç oldum emme
Düşürmedim evladımın gururunu hela deligine

...

Geçiyor zaman ne çabuk
İsli anılar bırakarak

...

Arka sokakta birisi ölmüş

Öleli de çok olmuş ...
Kokmuş !

...

Pencere önünde yürek paslandı
Seni görmek için gözler şahlandı
Sevmediğin kalbim sana yaslandı
Seni çok seviyorum bil karşı komşum


...

Şu yanda uzakta bir iş tutmuşum
Sana söylüyorum kınalı komşu
Senin bildiğini ben unutmuşum
Bırak da şuradan geçeyim komşu

...

Mahallenin gülüdür çok parlaktır dişleri

Dişlerinin parlağı sigara kağıdından
Olayın aslı şöyle teyzemin ağzından


...

Gitmiyor bizim öküz yerinde durgun
Garnıda doymuyor hep ediyor gurgur
Bizim işler hep böyle ekinler dolu vurgun
Ne de yamandır bizim koca öküzün hali


...