Hangi düş’ün betimlemeseydi aşk, söyle?
Hangi beyitte saklıydı özlem?
Göğe damga vuran yağmurun renginde
Asılı kaldığım bir duvarın dibinde
Oysaki ölümün duvağıydı en yakışan

...

Şaduman Abla'ya:
" - Bu zırto senin kocan mıdır?"
Fahr'alı'ya:
" Yok ağabeyim; ben onun bir adet karısıyım!"
- Hıııı..! Hımmm!..

...

Taşıyor koskocaman yüreğiyle,
Vicdanı, gözleri olmuş, ağlıyor
Tutup kaldıracak, yerden göklere...

Bir uçtan, uca, koşuyor bıkmadan

...

Sarardı yaprağın döküldü gitti
Ela gözlerinin ferimi soldu
Gözlerin böyle kapandı gitti

Gölgesinde serinleyip huzur bulduğum

...

Saymadık üstünden kaç, kış-bahar geldi geçti
Yanan yürekler hâlâ senin ile üşüyor
Davan çağlara güneş,hayallerin süreçti
Muhsin Başkan dendikçe başlar öne düşüyor

...

Ezelde bir tohum
Toprağa düştüm
Koca bir çınar oldum
Yüzlerce sincabı
Binlerce kuşu ağırladım

...

Evinin kapısını çaldı, ben geldim işte ölmedim, döndüm demek istedi. Bir an bunun doğru olmayacağını düşündü. Ayalim, ya evlenmiş çoluk çocuğa karışmışsa diye de düşünmeden edemedi. Geri dönüp gitmek istedi ama bir türlü geri de dönemedi. Kuytu bir köşede olduğu yerde dona kaldı. Çaresiz ne yapacağına karar veremeyip uzaktan biçare evini izledi. Koyunlarını sürüye katmak için önünden geçen akrabası Hasan ile göz göze geldi. Hasan olamaz o Çanakkale de şehit düşeli yıllar oldu mümkün değil o olamaz diye mırıldandı. Yanına doğru yürüdü hayırdır birader birini mi bekliyordunuz diye sordu.
- Tanımadın mı beni Hasan, ben dayı oğlun Seyid dedi.
Hasan, köyde herkes seni Çanakkale de şehit düştün biliyor Seyid dedi. Şehit düşmeyi çok isterdim, isteyince olunmuyormuş kısmet olmadı be Hasan. Savaştan sonra tezkerem uzadı, sonunda işte gördüğün gibi sağ salim köyüme döndüm işte. Evimin kapısını çalmaya cesaret edemediğim için burada biçare kaldım. Hanımım belki kocaya varmıştır diye cesaret edip evime giremedim, evlendi mi be Hasan.
- Hayır Seyid, çok isteyen oldu ama o senden sonra kimseye varmak istemedi. Sen gittikten sonra bir kız çocuğun dünyaya geldi, şimdi sekiz yaşında. Haydi durma git kapıyı çal. İçeri girmek için acele etme sakın, çocuk seni savaşta öldü biliyor. Babası olduğunu şimdilik bilmesin, zamana bırak çocuk bunalıma girebilir. Kapıyı çocuk açarsa biraz beri dur korka bilir, anasını çağırmasını söyle. Anladın değil mi, haydi bana müsaade, davarı sürüye katacağım, hoş geldin evine dedi Hasan, davarın peşinden yürüdü.
.........

...

Bağırmadın,
Çığlık atmadın,
Kulaklarını tırmalayan,
Sessizliyin gürültüsüydü.
Kurşun gibi dudaklarını parçalayan,

...

ÇOCUKLUĞUNU BİLMEDEN
ÇOCUKLUĞUNU GENÇLİĞİNİ YAŞAMADAN
HAYATIN ANLAMINI BİLMEDEN
ÇOCUK YAŞTA KOCA EVİNE GİTTİN
BİR EŞYA BİR MAL GİBİ ALINIP SATILDIN

...

Sen ki!
Bizler için;
Baba olup büyüten,
Yoldaş olup yürüten,
Sırdaş olup Ser veren,

...