Ne gelişi müjdelidir ne gidişinde haklı.
Gün doğar,ama çözülmez kararmış yüzüm,
Güneş bile ısıtmaz üşüyen sözlerimi.
Yağmur yağar, dinmez ki göğsümdeki sızı,
...
Devamını oku »
“Neden hâlâ buradasın?” diye fısıldadı sessizliğim.
Başımı salladım, cevap veremedim.
Güneş, utangaç bir misafir gibi çatlak sıvaların arasından süzülüyordu. Işığı terk edilmiş anıların yüzünü okşarken, karanlık biraz daha içime çekiliyordu. Bir zamanlar kahkahalar bu pencerelerin kenarına asılıydı, şimdi ise rüzgâr geçiyordu içlerinden, anılara dokunur gibi, usulca.
Gölgem, yanımda sessizce kıpırdanıyor ve fısıldıyordu; “Hâlâ bekliyorsun…”
...
Devamını oku »
Didem Madak
ve sonra ilacın ikinci yüzü geldi
şifa diye damarımda dolanan şeyin
...
Devamını oku »
Hasret kaldım sılaya, gözlerimde tütüyor
Ne kadar beklesem de,dil murada ermiyor
Gönlümün sol yanında,umutlarım yatıyor
Göçmen kuşlar burayı,kış gelince terk etti.
...
Devamını oku »
Hasret kaldım sılaya, gözlerimde tütüyor
Ne kadar beklesem de,dil murada ermiyor
Gönlümün sol yanında,umutlarım yatıyor
Göçmen kuşlar burayı,kış gelince terk etti.
...
Devamını oku »
Sessizce.
Taşlarını gecelerden topladım,
yamaçlarını suskunlukla ördüm.
Her kırgınlık bir kaya oldu,
her bekleyiş
...
Devamını oku »
Serimdeki herşey sana dönüyor pare pare
Rüzgarın omuzuma değen tarafı
Gölgemin yere düşen biçimi
Suskunluğumun içindeki onulmaz yankısı sensin
...
Devamını oku »
Kerem, Cemre’ye âşık olduğunu hiçbir zaman yüksek sesle söylemedi.
Hatta kendi kendine bile tam bir cümle kuramadı. Çünkü bazı duygular, adını koyduğun anda ürküp kaçacakmış gibi gelir insana. Sanki kelimeler, hislerin ağırlığını taşıyamaz. Kerem de bunu hissetti. İçinde büyüyen şeyin adını koyarsa, kırılacağını düşündü. Bu yüzden sustu. Hissetti. Bekledi. Kendini oyaladı. Olmadı.
İş yerinde başladı her şey. Hayatın en sıradan, en savunmasız yerinde. Aynı binada çalışıyorlardı. Aynı kapıdan geçiyor, aynı turnikede duruyor, aynı asansörde sessizce yukarı çıkıyorlardı. Aynı saatlerde yoruluyor, aynı ışıkta soluyorlardı. Ama Kerem için Cemre, bu iş ortaklığının çok ötesindeydi. O, kalabalığın içindeki tek kişiydi.
...
Devamını oku »
Sığınak olur kalbimin derinliğinde.
Dost bildiklerimiz, bir yıldız gibi,
Karanlığı deler, yönümü çizer.
Her düşüşte bir umut filizlenir,
...
Devamını oku »
Camda yağmur, içimde sen.
Gece ağır, kelimeler nemli.
Bir ozan olsaydım keşke,
Bağlamayı dizlerime alıp
...
Devamını oku »
