Din ahlakını yaşamayan insanların bu sıkıntılı hisleri yaşamalarının ana nedenlerinden biri ise “tevekkülsüzlük”tür. Tevekkül, “Allah’ı vekil edinmek ve yalnızca O’na güvenip dayanmak”tır. Cahiliye insanları Allah’ın büyüklüğünü kavrayıp takdir edemedikleri için içlerinde böyle bir güven ve teslimiyet yaşamazlar. Allah’ı vekil edinmek yerine kendilerine hiçbir yarar sağlamayacak şeylerden medet umarlar. Bu nedenle de korkularından ve cahiliye heyecanlarından hayatları boyunca kurtulamazlar.
Müminler ise Allah’a olan tevekkülleri sayesinde cahiliye toplumunun yaşamakta olduğu bu sıkıntı veren duygulardan tümüyle arınmışlardır. Onlar Kuran’da makbuliyetine dikkat çekilen iman heyecanını en derin şekilde yaşayan kimselerdir. Çünkü gördükleri her görüntünün bir hikmet üzerine yaratıldığını bilen ve bu hikmetleri görebilmek için üzerlerinde derin derin düşünen insanlardır.
Vicdanlarını en güzel şekilde kullanarak düşündükleri için, en ince ayrıntılarda gizlenen hikmetleri dahi kolaylıkla görürler. Bundan dolayı da aynı olaya karşı cahiliye insanlarından çok daha fazla duyarlılık gösterir, güzelliklerden daha büyük bir zevk alır ve çok daha derin bir heyecan hissederler. İman eden bir insan gördükleri karşısında şevk ve heyecan içindedir, çünkü yoktan yaratıldığını ve böylesine renkli, yüz binlerce, milyonlarca yaratılış mucizesinin olduğu bir dünyaya geldiğini bilir, bunun heyecanını duyar. Her baktığı yerde Allah’ın eşsiz sanatını görmektedir, evren, yıldızlar, gökyüzü, güneş, ay, kelebekler, kuşlar, milyonlarca hayvan, bitkiler, meyveler… Mümin bütün bunlar karşısında heyecan duyar.
Gelenekçiler Kur’an’a göre mi yoksa Kur’an ruhuna muhalif rivayet kültürüne göre mi hüküm verirler?
Kur’an helak edilen kavimlerin ibretlik hayatlarını anlatır. Hangi suçtan dolayı başlarına bela yağdığını tek tek örnek vererek açıklar. Homoseksüellik, insanların mallarını yağmalama, kölelik, fuhuş…

...

Geçmişin geleceğin aynası

Doğum sancıları gibi geçiyor ömrün
Riyakar tarihin avuçların içinde darma dağan olurken


...

İlk okulu yad edip zamanla biraz yarıştım.
Gözlerimin buğusuyla için için ah çektim.
Hey gidi günler diye, o anları yad ettim.

İçimdeki küçük kız mutlu oldu bu renge

...

Elbet bir gün uyanacaksın...
Dünyanın yalan olduğunu...
Öldüğünde anlayacaksın...
Kefenle sarılan bedeni...
Mezara indirirlerken...

...

Kızımız Hanife Hanım ve oğlumuz Osman Örtülü Bey’e ithafen…

Hey maşallah maşallah
Nazar değmez inşallah

...

Kim, kime dokunur ise,
Gebe kalıyor, gebe,
Bu nasıl memleket böyle?
Karışmış at izi, it izine,

...

Yalan dolan
Olmuyor
Arayan soran
Yalnızlığın
Elde kalan

...

Göğsündeki dalkavuk
Aşkın da yongası iken mutluluk
Feri mi özlemin?

...

Üşüyenler giysin kürkü,
Rüzgar söyler içli türkü,
Ne heybetli karlı dağlar.

Karlar yağdı kışlar çetin

...

Söz söyler buruşur alın
Kah sözleri kalın kalın
Hey dil, hey dil, hey dil, hey dil

Düşünceni dillendiren

...