''ŞEKER AHMAD'' muzip güldürür yüzü
Güzel konuşurdu dinlenir sözü
O günlere götürmek mümkün mü sizi
Nice bin hatıra bıraktı gitti...


...

''ÜMBÜLLERİN DUDU'' iyi kadındı
Ebemin evine iki adımdı
Muhabbeti güzel dostluk kadimdi
Nice bin hatıra bıraktı gitti...


...

Rahmetli ''CİCEM''di emmimin eşi
Hakikate olur ahrete düşü
İbadette daim hayırda kişi
Nice bin hatıra bıraktı gitti...


...

Son günleri say say bitmez
Nefesin ağıttır iniltin beste
Beş cümlenin beşi hatırın saymaz

Evlat dersin o da bir gün gidecek

...

''MAHMUT GÖKDUMAN''ı bilmez pek köylü
Yiğit adam idi uzunca boylu
Büyük dayım olur asilce soylu
Nice bin hatıra bıraktı gitti


...

Güneşli bir nisan günü...Saat on ikiye doğru, dışardan canhıraş kuş çığlıklarıyla pencereye gittiğimde, onlarca karganın bağrışarak uçuştuklarını gördüm. Apartmanların en tepesine konanlar da hem bağırıyor, hem de aynı istikâmete, aşağı bahçeye bakıyorlardı. Siperlere dizilmiş askerler gibiydiler. Tek farkları, hepsinin bir ağızdan düzensiz bağrışmalarıydı.

Bahçede bir karga, nasıl olduysa, naylon bir askının kanca gibi olan yerine boynunu sıkıştırmış, uçamıyor, biraz havalanıyor, bahçeye düşüyordu. Apartman görevlisi bahçeye koştu, kovalayıp yakaladı. En nihayet boynundan askıyı çıkardı. Karga hemen havalanıp, diğerlerinin yanına gitti. Bağrışmalar gitgide azaldı. Ve ürkütücü sesler dindi.

Düşündüm; biz insanlar, neden birbirimize bu kadar sargın değiliz? Birinin acısı, binimizin acısı olmayalı ne kadar oldu? İnsanlar, birbirini sevmeyi ve yardımlaşmayı unuttu gibi. Çoğumuzun hor gördüğü kargaların bu hareketi ne kadar düşündürücü.

...

Derinlerde depreşir sessizce okyanusu
Unutturmaz kendini aklına kurar pusu
Bakmadan geçemezsin tecrübe kılavuzu
Sık -sık uğradığındır hâtırâlar çarşısı


...

(Rahmet olsun cümlesine)
ABDURRAHMAN SİVRİ iki kuzendir
Genç vefat ederek bizi üzendir
Dünya böyle döner bu bir düzendir
Nice bin hatıra bırakıp gitti

...

(Rahmet olsun cümlesine)
''HAC'ALİ EFENDİ'' iyi hocaydı
İlim irfan ehli tüten bacaydı
Sivri oğulları denen gocaydı
Nice bin hatıra bıraktı gitti

...

Adımı o diye anıp hatırla
Gidince dönmezsem o meçhul yoldan
Yasımı şu diye tutup hatırla

Biter bu ömür hasretin ile

...