O esenliğinde yatarız bizler
Peygamber âşkıyla taştı taşalı
Çekilen bentleri yutarız bizler

Türkmeni, yörüğü yiğit, bahadır

...

Damarlarında usul usul akan
bir ırmak
düşün...

Ne coşkun aksın

...

nefse taptıklarını gördüm

İnsanlar bir gelenek üzere doğarlar ve o geleneği
inanç edinirler ve diğerlerine düşman olurlar


...

El'lerin acı sözü yakar içimi,
Yel'den alırım yârim gül kokunu,
Kıskanır goncası menekşesi moru,

Vuslat dedin de gelmedin hani,

...

yada veli

Hayatın darbesini yemeyen öter yiyense söyleyecek söz
bulamaz


...

İlk o akşam gördüm onu. Kalabalığın içinde öylece duruyordu. Otobüs durağına yaslanmıştı. Aklında neler geçiyordu bilmiyordum ama öyle ürkek, öyle telaşlı bir hal içindeydi. Ne çok güzeldi ne de özellikle dikkat çekiciydi. Ama gözlerinde tanıdık bir şey vardı. İnsan bazen bir yabancıya bakar da ve içinden şöyle bir düşünce geçer ya. Sen de mi benim gibi hayalleri kırık birisin. İşte tam o bakışmaydı ilk göz göze gelişimiz. Günaydın dedi adam usulca. Günaydın dedi Kadın. Sonrasında klasik soruyu sordu Adam ona. “ Otobüs geçti mi?” Geçmedi dedi kadın.

Böyle başladı ilk konuşma. Bu neşeli ve zevkli yolculuk kadının ineceğin durağa kadar devam etti. İnsanlar genelde sevdikleri şeyleri anlatırlarmış ya. Nerelisin ile başlayan ve en sonunda Sevdiği müzikleri, yemediği yemeklere kadar gelen sorularla biter ya. Ama nedense onlar öyle yapmadı. Onlar yaralarından başladılar söze. Çocukluluklarının eksik kalan yerlerinden, yarım bırakılmış cümlelerden, geç kalmış özürlerden. Herkesin saklamaya çalıştığı şeyleri birbirlerine usulca bıraktılar. Garip olan şuydu. Acıları farklıydı ama sızısı aynı yerden geliyordu.


...

Allah gökte mi kitap ilim gökte olsun ve gökten gelsin...Şahdamarımızdan yakın...İlim-kitap Cebrail Azrail neden uzakta olsun ki...

Uzaklık yakınlık İlah için değildir zamandan zeminden münezzehtir ilah...Uzaklık bizler için yaratılanlar için...Gökler de yakın ona bize ise uzak...


...

Söylenecek sözün hükmü kalmamış.
Kader dokunmuşsa ömür sacına,
İtiraz etmenin vakti dolmamış.

​Yük ağır olsa da omuz bükülmez,

...

Her aşkın bir hikâyesi olur diye anlatırlardı küçükken.
Bir kere sevebilirdi insan,
Sonra kapatırdı yüreğini.

Kız Kulesi’nden bıraktım bugün kendimi,

...

Söylenecek sözün hükmü kalmamış.
Kader dokunmuşsa ömür sacına,
İtiraz etmenin vakti dolmamış.

​Yük ağır olsa da omuz bükülmez,

...