Belki kimseyi üzmezdim o zaman
Acılarım benı erilleştirmezdi
Tırnaklarımla kazımazdım zamanı
Yaralarım derinleşmezdi bu kadar
Sancılarım gelecek kaygılarıma dem vurmazdı

...

Sen kaçmaya çalıştıkça zihnin hep orada yaşar.
Kâbuslar bırakmaz hiç yakanı,
Unutamazsın geçmişin acısını.
Hele bir de mutlu bir an bile hatırlamıyorsan
Ve aynada görünüyorsa geçmişin karası,

...

Ecel gelip aldığında geç olur.
Vakit varken sevgini önüne ser.
Gözlerini yumduğunda geç olur.

Keşkelerin fayda etmez peşinden.

...

Hatırlıyor musun, nasıl da herkese inanır, her uzanan eli sığınılacak bir liman sanırdın? Her sahte gülüşü kalbine mühür gibi basar, kimsenin kötülük yapabileceğine ihtimal bile vermezdin. "Hayır" demeyi bilemezdin sen; çünkü dünyadaki herkesi kendin gibi merhametli, herkesi kendin gibi vicdanlı sanacak kadar saftın. Şimdi gel ve bak şu gözlerime; o pırıltıların yerini hangi karanlık kuyuların aldığını, o çocuksu neşenin yerini hangi sönmek bilmeyen yangınların devraldığını gör.

Bize kıydılar küçük yanım, bizi en savunmasız yerimizden, o açık bir yara gibi duran kocaman kalbimizden vurdular. Sen "insanlık bende kalsın" diye her yutkunduğunda, onlar senin asaletini acizlik, o vakur sessizliğini ise üzerine basıp geçilecek bir basamak bildiler. İyiliğinin bedelini, seni her gün biraz daha derin bir kimsesizliğe mahkûm ederek ödettiler. Çiçek açmak için uzandığın her dalı, seni altında bırakıp nefessiz koymak için kendi elleriyle kırdılar. Bak, artık uykular bile bize düşman. Sen o huzurlu rüyaların hayalini kurarken, ben burada gözyaşlarımı ruhumun çatlaklarından içeri akıtarak sabahı zor ediyorum. İnsanların yüzündeki o maskeler bir bir düştükçe, senin o maskesiz, o apaçık ve tertemiz halini özlemekten ciğerim yanıyor.


...

Her mevsim yeniden
Yüreğimde açan çiçeksin…

Aramak için uğraşmadım seni;
Ne zaman yüreğim bir yudum suya susasa,

...

Dünya gelip geçme yeri
Sıra ile geçiyoruz
Ölümü bir şerbet gibi
Birer birer içiyoruz.

...

Dilsiz sanma akıp giden zamanı
Sessiz sessiz anlatır bütün yalanları
Kokar çiçek gibi geçmiş kalır anı
Dönüp getiremezsin geçen zamanı

...

ben seni beklerim
ben senin için günümü gün ederim
yüzölçümümsün sen benim
çözümüm
ben seni gönlümün

...

Takvimden yaprakların,koparıldığı gibi
Siyah saçlarının beyazlaştığı gibi
Gençlik yılların gelip,geçer bir gün

Gözlerinin altına morlukların çökmesi gibi

...

Tutamadım yıllar tez geldi geçti
Aklıma geldikçe bensiz anların
Üşüdü bedenim güz geldi geçti

Rüzgar fısıldadı bu gönül deli

...