1891'de istanbul'un büyükdere semtinde doğdu; 15 mart 1939'da aynı şehirde öldü. jandarma yüzbaşısı yorgaki efendi'nin kızıdır. babası musikisever bir insandı; evine gelen konuklar için saz çalar, genç eftalya da babasının sazı eşliğinde şarkı söylerdi. "deniz kızı" lakabının ilginç bir hikayesi vardır. eftalya hanım genç kızlığında sıcak yaz gecelerinde bazen babasıyla, bazen de tek başına, büyükdere'den sandalla denize açılırdı. "mehtabiye" denilen musikili boğaz gecelerinin bu yüzyıldaki bir uzantısı sayabileceğimiz bu sandal safalarında eftalya gece boyunca şarkılar söylerdi. halk gece karanlığında yüzünü göremediği, sadece sesini uzaktan duyabildiği bu esrarengiz genç kıza "deniz kızı " adını takmıştı. aleko bacanos'un "gel ey denizin nazlı kızı " sözleriyle başlayan çok ünlü acemaşiran şarkısı eftalya için bestelenmiştir.

-------------------------KENDİ KALEMİNDEN EFTELYA----------------------
ben beş altı yaşından beri bu ismi taşırım. hatta daha garibi "eftalya" ismini yadırgarım. asıl ismim "deniz kızı" imiş gibi gelir. "deniz kızı" ismi bana nasıl verildi? çok küçüktüm. babam saza pek meraklı idi. misafirleri geldiği zaman o saz çalar, ben de şarkı söylerdim. büyükdere'de otururduk. mehtaplı gecelerde daima saz alemleri yapardık. o zaman babam bütün gece bana sandalda şarkı söyletirdi... sesim az zamanda bütün boğaziçi'nde meşhur olmuştu. geceleri mehtapta bizim sandalın arkasına 20-30 sandal takılır beni dinlerlerdi... fakat hiç kimse benim kim olduğumu bilmiyordu. halbuki incecik sesiyle şarkı söyleyen bu gece şarkıcısına bir isim takmak lazımdı... "deniz kızı"... "deniz

...

Cezam nedir bilmem,,kalkmaz efendim
Dostun bağında benim,,güllerim açarken
Mehrican vurdu kurudu,,gülüm efendim

BİR yaman sevdanın,,esiride oldum

...

Tanrım erkek yarattı beni
Duygularım kadınsı gibi
Annem erkek bilirdi beni
Şirin bir kızı oldum şimdi

...

Gün olur tebessümü yüze mihmân ederiz
Gün olur zemheriyi dilde büstân ederiz
Siyahların içinde beyaz ibrişim dokur

...

Yalanci Baharlara kaldi benim askim
yarali gönlüm dertlere aliskin
beni aldatdi senin sahte bakisin
ölmeden ölmeyi bildim

...

Gözleri buğulu rengi ise lâl.
Efsunlu sımsıcak bir içten masal.
O, demlik güzeli diğer namı çay.

Değince damağa damak burulur.

...

Her köşeden her bucaktan bir ses
Birden şaşırdım kaldım
Her ağaçtan, her daldan, her budaktan
Bir çağırış: "Neden gitmedin?"


...

Şimdi can evinden vurmam mı senin
Bülbül değil, karga gibi şakımış
Şimdi ganadını gırmam mı senin ....... (AŞIK LÜZUMSUZ )

Meydanı bilirim eri bilirim

...

...

Dünyanın meşgâlesi bırakmasın tuzak da,
Kabristân denilense bir nefeslik uzak da.


...