Vedasızca çıkışın mümkün değil yetişmek
Hiç aklına gelmesin gönlüme geri dönmek
Senin birtek amacın sevdamızı öldürmek
Rüzgar atına binmiş uçarak gidiyordun
+++++++++++++++++++++++++++++++++

...

- İ. Kahkaha'ya-

göreceksin neler olacak neler gelen yazda
yolunacak ne tüy ne kanat kalacak kazlardan
kulaklar dinlenecek akodu bozuk sazlandan

...

----------------------------------------------------------------------------------
Gecenin ısssız karanlığında tek kişi istiyordum yanlızlığıma
Belki kimse olmayacak senin gibi
Ama bende olmayacağım eskisi gibi
Tek ihtiyacım neydi biliyormusun

...

Bürüdü saçlarımı kardan beyaz aklar
aldı gençliğimi gördüğün bu yapraklar
Yarılanıyordu onuncu haziran gecesi
neden sonra uyardı beni ezan sesi
anladım ki uyuya kalmışım üşümüşüm

...

Güneş ufukdan henüz göz kırpmamıştı pencereme… Uyandım. Sımsıkı kapalı perdeleri usulca araladım. Tatlı bir lâcivert rengindeydi gökyüzü. Sokak lambasının loş ışığında tam bir sessizlik içindeydi her yer. Kaldırımlar bile hâlâ uykuda idi sanırım. Karşıki evler, mahmur mahmur baktılar karanlık pencerelerinden. Sanki, uykularını bölmüştüm. Bahçedeki ağaçlarda kuşlar cıvıldaşıyordu bu saatte. Birden, güneşin ışıkları sıyırdı gecenin karanlığını, gülümsedi her yer…

Perdeleri ve camı açtım. Mis gibi havayı ciğerlerime çektim. Sokakta işe erken başlamak için yollara düşmüş bir kaç silûet belirdi. Gecenin rehavetini atamadıkları belliydi. Zinde değildiler. Esneyen, öne eğilmiş insanlar, yollara düşüyorlardı ekmek parası için bu alacakaranlıklarda…
Bahçe duvarının yanından bir kedi seğirtti hızla… Koşarak kayboldu. Bugün heyecanlı ve telaşlı olan bir tek ben değildim galiba.Karşı evin genç kızları, diğerlerinin aksine pür neşe çıktılar evden.
Sabah serinliğine, kısık ama şen kahkahaları güneş ışınları gibi düşüverdiler. Belli ki, dinlenmişler, keyifleri yerindeydi. Kapının önünde, etrafa gülüşmeler taşırarak babalarının gelmesini bekliyorlardı. Pardesüsü kolunda, diğer elinde çantası ile kır saçlı bir adam arabanın kapısını açtı. Kızlar pür neşe bindiler. Ne güzel bir tablo idi. Onlar gözden kayboldukları halde, peşlerinden gülümseyerek bakıyordum hâlâ… Neşeleri bana sirayet etmişti. Usulca radyoyu açtım. Müzik kanalında ruhumu okşayan bir parça bulana kadar aradım.

...

bir çift göz kadar körüm sadece ezberlemiş her rengi göz mahşerim
ne biraz huduttayım ne de sokaklarında
delirmiş banklardaki sarhoş kadar yorgunum
biraz mutluluk baki bir yağmur damlası kadar

...

Hiç aklıma gelmezdi
Böylesine çaresiz kalıp üzüleceğim
Gözyaşlarımda tükeneceğim
Ay ışığında umutsuz gözlerle
Kaldırım taşlarını kendime yol edeceğim

...

Bu bahtsız başı alıp nereye gitsem.
Yeter şu bedenim ruhumdan sıkıldı,
Ben bu ömrü kimlere hediye etsem.

Zerk-i ziyan halim beni yer bitirir,

...

1.
Her bahar cemre yağar gökten
Tomurcuk güller açar

...

ilk gördüğüm an
tanrıya
teşekkür ettim



...