kapı açılınca nimetler ardından yürür.
Gece susar; suskunluk Hak kelâmı perdesidir.
Sözün bittiği yerde kul,
Yaratanın sesini duyar.
Sükût, bilgiden önce gelen ilimdir.

...

evrenin henüz adı konmamış karanlığında
ilk ışığın titreyişi gibidir.
Bütün boşluk susarken,
bir kıvılcım kendi varlığını duyurur;
ne kadar küçük olursa olsun,

...

Kaz Dağları...
Zeus Tapınağı'ndan izliyorum
Baştan başa körfezi :
E, hadi, akıldan akıl beğen şimdi


...

Gönlümüze dolan sensin
Ruhumuzu hep kaplayıp
Orda daim kalan sensin.

Gönlümüz hep nurla doldu

...

...göğsümde sakladığım vakit saati,
geri geri çalışıyor bu gece.
Her tikinde,
çocukluğumdan bir fotoğraf düşüyor avuçlarıma;
annemin sesinden düşen bir dua,

...

Can senin yanına gittim dün beyazdan örülü dört duvar kıyısında oturdum. Biraz üşüdü ellerim bir kaç dua okudum senle dertleştim biraz gözyaşı ektim toprağına en sevdiğin çicekleri diktim sol yanına beyaz gül papatya birazda menekşe kurumuş otlara kızmadım sakince aldım kenara onlarda dalında yeşermişti günü gelince dökülürmüş her canlı gibi biraz su ektim yağmurun gibi iyi gelmez ama çiçeklerin can suyuna ihtiyacı olur.


Mezarını temizledim ismin her harfini tek tek elimle sildim biraz güldüm biraz ağladım. Her şey iyidi gece oldu kalkamadım oturdum orda yanına sana baktım sabahın ilk ışıkları senin gibi taze ve güzeldi sanki gülüşün yüzüme vurdu, siyah bir kedi yanıma geldi sevdim bana baktı gitti. Bende gideyim dedim elim ayağıma dolandı düştüm yanına kaltım yine düştüm sol yanına. Yeniden sevdim senden izinsiz olmadı kırdım kırıldım denedim hep senin gibi güzel bakanlara olmadı sensiz hep hüzünlü kaldım

...

Ama sonra bir yerlerde, belki de fark etmeden, aramızda bir sessizlik büyüdü. O heyecan yavaş yavaş soldu, sen suskunlaştın, ben anlamaya çalıştım ama sözcükler yetmedi. Bize ne oldu? Belki de hayatın ağırlığı, bazen bizden fazla şey istedi; belki korkularımız, beklentilerimiz başka yönlere savurdu kalbimizi.

Ama bil ki, ilk o günlerde hissettiklerimiz, o saf heyecan, asla yok olmadı içimde. Sadece aramızda konuşamadığımız, dile getiremediğimiz şeyler büyüdü.


...

Ama sonra bir yerlerde, belki de fark etmeden, aramızda bir sessizlik büyüdü. O heyecan yavaş yavaş soldu, sen suskunlaştın, ben anlamaya çalıştım ama sözcükler yetmedi. Bize ne oldu? Belki de hayatın ağırlığı, bazen bizden fazla şey istedi; belki korkularımız, beklentilerimiz başka yönlere savurdu kalbimizi.

Ama bil ki, ilk o günlerde hissettiklerimiz, o saf heyecan, asla yok olmadı içimde. Sadece aramızda konuşamadığımız, dile getiremediğimiz şeyler büyüdü.


...

Dönüp geçmişi tartmak; ne ağır.
Yıkılacak çok duvar var geride,
Eski olmanın rahatlığı...
​Kadim bir dilde yara tazelemek,
Yeni bir baharı beklemek,

...

gözleri yorgun ama kalbi inatçıydı
toprak susmuştu rüzgârın sesi bile kederdi
ama o sessizliğin içinde bir nefes kaldı
bir ulusun sönmeyen yüreği
hala vatan diyordu kısık bir sesle

...