Türk çocuklar ölmesin
Filistinli çocuklar ölmesin
Çocuklar ölmesin şeker yesin.

...

Biz toprağın çocuklarıyız
Toprak öğretti bize, toprak gibi sevmeyi
Düşünmeden karşılıksız vermeyi.
Sevgi tohumları ekmişiz gönüllerimize

...

Karanlık gecelerde doğan
Beyaz tenli sarı benizli kara yüzlü
Çocukluğa düşman çocuklar
Ellerinde silah
Kafirin katli salah

...

…..biliyor mu balıklar….
Saçlarımın telinde mevsimin rüzgarı,
kıyıda olta balıkçıları,
sahil pastanesi…saba makamı.
Yürüyorum,

...

Ne kadar içten,ne kadar sıcak...
Birileri vatan haini demiş size
Varsın desinler aldırmayın.
Onlar, vatanperper dedi kan emicilere.
''Vatan çiftliklerinizse''demiş şair

...

Dünyaya vurulmuş bir ateş topu geliyor
Tutun çocuklar , tutun
Güneşi tutun .
Esmer gülüşlü günlerin üzerindeki tüm gölgeleri yok edin
Yok edin şu kalbimizdeki savaş küllerini

...

Bir dilek diledim ,çocuklar için,masumlar için

Temizlensin
Temizlensin bu kirli dünya dedim
Dileğim oldukça büyüktü oldukça

...

Tevfik Fikret, Galatasaray Futbol Takımında, 1910 yılı şampiyonluk şildi ile - orta sıranın ortasında
Osmanlı İmparatorluğu’nun dağılma sürecinde yetişmiş bir şairdir. Servet-i Fünun Edebiyat Topluluğu’nun lideriydi. Fikirleri, devrin aydınlarını etkilemiştir. Devrimci ve idealist kişiliği ile etkiledikleri arasında Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal de vardır. Çağına göre ilerici düşünceleri nedeniyle yaşadığı zaman dilimini sonraki dönemlere bağlayan bir isim olmuştur. Türk edebiyatının batılılaşmasında büyük pay sahibi bir şairdir. Manzum öykü biçiminde kaleme aldığı eserlerinde aruzu başarıyla kullanıp konuşma diline yaklaştırmıştı. Türk edebiyatındaki ilk çocuk şiir kitabı Şermin’in yazarıdır. Çok başarılı bir öğretmen olan ve ömrünün sonuna kadar öğretmenlik mesleğini sürdüren Tevfik Fikret, Ocak 1909’dan itibaren bir buçuk yıl süreyle Mekteb-i Sultani’nin müdürü olarak görev yapmış ve okulun efsanevi müdürü olarak ünlenmiştir.

...

çoğunu hiç tanımadım
aslında tanımaya olmadı fırsatım
yinede hepsini seviyorum yürekten

benim kaldığım şehrin ucu bucağı yok

...

dalgaları yara yara uzaklaşır sıladan
efkarlar basar geçen yılların ah'ına
zincirleri koparır deli bir fıtına
umarsız sarhoş naralarım sokaklarda
bahtsızlığım betimsiz karanlık düşlerde yıkılır!..

...