gözyaşımı sil dinmeyen acılarımı sev

Yıkmışlar duyduğumda bir kötü oldu içim
dedim ki kendime şu dünya ne biçim


...

sana dair bu ağıt ey çocuk
gözlerin için ey memleketimin yüzü
durmaz ağlarım, gözlerin için
çığırırım yanık yanık


...

Masum bir çocuğa
Vahşeti yaşatanlara
Ne denir bilemiyorum.
Kelimelerle ifade edemiyorum.


...

Narin bedenleri incitilmemeli.
Karanlıkla yoğrulmuş kalpler ve ölen çocuklar,
Din, iman, töre bu değil
Bu cehalet inanın dostlar.
Devrim gerekiyor bize sil baştan.

...

Vicdansız alçaklara kurulmuş çarşı pazar
Satılık düşler var hayaller sığmaz çuvallara
Kaç çocuk öldürüldü gömüldü zındanlara

Yeter lan artık bi' bitmediniz şerefsizler

...

Kalplere ateş düştü, yangın yerine döndü
Puslanmış gökyüzünden bir bebek yıldız kaydı
Narin çocuk yok artık, gülen gözleri söndü

Yüreği paramparça çocukluğu yanıyor

...

burda ışıklar tek tek sönüyor
biraz uyusam
şimdilik ölüm var hayat yok

...

A Şiirleri ÇOCUKLUĞUM

ÇOCUKLUĞUM

...

Konya/ Derebucak ilçesine bağlı Tepearası köyünden, 12 çocuklu bir ailenin en küçük oğluyum, çocukluk yıllarımı 15 yaşına kadar, köyümde geçirdim.
Köyümüz Toros dağlarının arasında bir dağ köyü, çocukluk yıllarımdaki köy hayatı yoğun bir iş yükünün olduğu yerleşim yerleriydi, bir dağ köyü olması hasebiyle, tarıma elverişli değildi amma yine de kara sabanla dağ bayır demeden ekiliyordu, hemen hemen her hanenin hem davarı, hem sığırı, hem tarım işi vardı.
Bu sebeple köyde çocuk olmak bir ayrıcalık değildi, yaşın yedi, sekiz olunca sen de bir işin ucundan tutacaksın demektir, hele on yaşını geçtikten sonra zaten ya oğlak çobanısın ya öküz çobanısın.
Benim de hisseme ağırlıklı olarak oğlak gütmek düşüyordu .
Öyle büyük sürüye sahip değildik, orta halli, kendi yağıyla kavrulan başkasına da muhtaç olmayan bir aileydik.

...

Önüne boya kutusu konulmamış
Güneşi çiz denilmemiş
Ben sana renkleri hangi lügatla anlata bilirim?
Devrilen bütün cümlelerimin en kazından kaç şiir kurtara bilirim ?


...