Sanki camdan bir melek kırılıyor içimde

Sevgiye muhtaçsa da tutulmamış hiç aşka
Onun derdi bir garip, onun derdi bir başka…


...

İçimde bir kentin yıkılışını izliyorum şimdi,
Toz duman arasında kalmış, adresi belirsiz bir sızı.
Gözlerimdeki ayna çatladı;
Artık hangi parçama baksam,
Biraz daha eksik gösteriyor beni.

...

Güneşin her ışığı, tenime değmeden kırılıp savruldu.
Benim vaktim, senin adımlarınla hizalanırdı eskiden;
Şimdi ruhum, boşluğun yarattığı yankıda,
Dipsiz bir kuyunun ağzında fısıldayan rüzgârdır.
**

...

​Dün gibi taze, sızın dinmeyen, kanayan bir yara,
Kabuk bağlamaz gönül, hep aynı yerden açılır.
Sen hem eski sızımsın, hem daimi bir kara,
Yüreğimde gezinen o görünmez hançerdir, saklı kalır.

...

“Toplarım” dedim, çıplak elle dokundum.
Kesildi parmaklarım; kan acıtarak aktı,
Bazı hatalar özürle toplanmıyormuş, anladım.

Süpürge geçti, izler kaldı yine de,

...

kırılgan bir niyetle — çatlamasın diye
düşüncelerim empatisiz,
karmaşık bir labirent beynim.
yabancı bir koku arıyor burnum,
kendini tekrar eden bir anın içinde sıkışmışım.

...

bir harita gibi yayılıyor ıslakça.
Dışarısı eriyor, renkler süzülüyor
bulanık su birikintilerine.

Bu buğu benim nefesim mi,

...

Güneş doğsa bile, oraya hep bir alacakaranlık düşer.
Bütün duvarlar eski bir denizin tuzunu taşıyor.
Yürüdüğüm zemin, ne toprak ne de tahtadır.
Sadece o gün kırılan büyük bir camın binlerce parçasıdır.


...

Dün kumsalda güneşleniyordum ve kirletiyorum tekrar kendimi sınırlarımı aşarak.Böyle olmalı çünkü yaşamak böyle birşey.Güneş yok bile şimdi hayatımda çünkü metrolara gürültüye ve tartışmalara kiraladım bu gün kendimi ve yapmacık selamlaşmalara.
Kaldırımlarda bahardan başka herşey var ve çantalarda sayfa sayfa gerçekler.Kendimizin kalpazanıyız ve daha sevimli sahteliklerimiz.
İpotekli düşüncelerimiz ve çoğumuz tezgahta avuçlarımız arasında korumaya çalışıyoruz birazımızı.
Bana gerçekliğini gösterme nasılsa onu kendime uyarlarım başkaları da öyle.İnsan insanın istasyonudur ve yüreğinden bir nehir akar her insanın kelimelerden . Bu gün özlüyorsam seni hala belki bu nehirden.
Hayat düğüm üstüne düğüm atıyor bize ve biz bir ip canbazıyız kendimizde.Düğümlerimizi çözsek de canbazlık yapmalıyız ve sahtekarlık.Kendimize de.

...

Tenimde kalan gölgeler,
Hangi renge ait bu titreşim?

Şeffaf bir hüzün
Düştü zemine.

...