Bir hediye gibiydin gönlüme girdin
Ben yeniden dünyâya gelmiş gibiyim
Baharları getirdin sevgiyi verdin
Ben yeniden dünyâya gelmiş gibiyim

...

ne dua olmuştu
ne günah…
sadece bozkırın göğsünde uyuyan bir rüzgâr

Gözlerin hâlâ göğe bakıyordu

...

Sükut perdesidir geride duran.
Dertlere devadır o yüce Kur’an,
Veda etmeyerek gideriz bir gün.

Ecel nöbettedir bekliyor ölüm,

...

Ben seninle bir gün
Veysel Karanide olabilme ihtimalini değil
Ben seninle her gün el ele göz göze
Diz dize olabilme ihtimalini sevdim

...

Yeni bir dünya yaptım anneciğim
Çarşıdan alıverdiğin boyalı kalemlerle
Kırmızıyı koymadım dünyamın içine
Kan rengini andırıyor diye
Vuruşan savaşan amcaları, ağabeyleri de...

...

Kalbim dururdu,
Nefesim kesilecekti,
Zaman bir anlığına susardı.

Bir yıldız düşerdi geceme,

...

Bir yerim kanamıyor belki ama içimde bir yerler var ki, dokunulmasa bile acıyor; nefes aldıkça sızlıyor. Haritası yok bu yaranın. Ne gösterilecek bir izi var ne de kapanacak bir kabuğu. Sadece var… ve varlığıyla yakıyor.
Dilimin veda ettiğine kalbim bir türlü veda etmiyor.
Ağzımdan çıkan her “bitti” kelimesi, kalbimde yeni bir başlangıç gibi çınlıyor. Söylediklerimle hissettiklerim aynı yerde buluşmuyor artık. Dilim susmayı öğrendi ama kalbim hâlâ konuşuyor; hem de en acı dille.
Gittiğini kabul ediyorum belki, ama yokluğunu kabul edemiyorum.
İnsan bazen birini kaybetmez; içinden söküp atamadığı için her gün yeniden yaşar o gidişi. Her sabah aynı yerden kırılır, her gece aynı boşluğa düşer. Zaman geçiyor diyorlar ama zaman, bu acıyı taşımaktan başka bir işe yaramıyor.

...

birileri camdan bakıp perdeyi çekerken..!

birileri..
suyumuzu bulandırırken
birileri gözlerini kapayıp kapıyı örterken..!

...

bir avuç anı
Oyalı bir gülüş
takıp takıştırılmış
rengarenk bir seyir


...

Her şey toplanmış yüreğimde
Ne sevgi kalmış ne yaşama isteğimde
Şiire sorsam,hiç kimsenin hiç bir şeyi

Tarifsiz bir acı var kalemimde

...