Ayrılık hançeri vurdu özüme
Gülmeyi haram eyledi gözüme
Artık bakamaz olursun yüzüme
Yollarımız ayrı düştü bu bahar.
2. Kıta

...

Dilimizde yabancılaşmış "seni seviyorum"lar birikecek,
Başka dudaklarda, başka hayatların kıyısında.
Ama hiçbiri o ilk yangını söndürmeye yetmeyecek,
Biz hep o en eski, o en tanışık sızının gölgesinde üşüyeceğiz.
**

...

Cevabını alamadı.
Kırıldı kalbin,
Beni anlamadı.

Zordu anlatmak,

...

Mutlu günlerimiz var
Sonsuza dek beraber yaşayacağız derken
Hiç mi gülmeyecek kader bize
Neden böyle esti ayrılık rüzgarları
Mevsimler bu kadar güzelken

...

Yarı elips düşünceler
Asılır satırların darağacında
Ardışık dizeler
Salkım salkım dökülür
Satır aralarında

...

eskiyen bir şeyler var bugün yeryüzünde
dalgın bir çift göz , susuz bir ağaç sanki

atılan zarı çalıyor saat
geçiyor sefaletin gergefinden ruhum

...

Bu söz çok tanıdık
Belki de aldandık
Nerden çıktı bu ayrılık

Çare mi bulamadık?

...

Yaşlandığını görüyorum yüzümün.
Ayna, aynı ayna ama,
yüzüm…
Yüzüm aynı değil.


...

Takvimler değişti, duvarların rengi soldu, yüzümdeki çizgiler çoğaldı. Ama sen gittiğin yerde kaldın. Ben burada, zamanın içinde ağır ağır yürürken, sen bir anın içinde donup kaldın.
Ayrılık dediğin şey bir kapının kapanması değilmiş meğer. Asıl ayrılık, insanın bir daha aynı cümleyi kuramamasıymış. Senin adını anarken sesimin titremesi, bir şarkıyı yarıda kapatmam, kalabalıkta bile yalnız hissetmem… Bunların hepsi, senin hâlâ burada olduğunun kanıtı.
Biliyor musun Sırya, insanlar “zaman her şeyi unutturur” derken aslında kendilerini avutuyor. Zaman unutturmuyor; sadece acıyı sessizleştiriyor. İçimizde bağıran şeyler zamanla fısıltıya dönüşüyor ama asla susmuyor. Sen de susmadın bende. Her suskunluğumda biraz daha konuştun.
Kaç mevsim geçti aradan?
Kaç kez kış geldi de sen gelmedin?

...

ama sevgi böyle öğretilmemişti bana:
Korkuyla, tehditlerle,
bir başkasının gölgesinde.
Adını kalbime yazmadım,
çünkü kalbim zaten

...