Beklenmedik bir olay her şeyi tersine çeviriveriyor. Zenginsen fakirleşe biliyorsun, fakirsen zenginleşe biliyorsun. Bana olmaz demeyin, tedbir almayan, haddini bilmeyen çokları bu durumlara düşüyor. Tabii düşenleri kimseler önemsemiyor, haber olmuyor, sanki bunlar yaşanmıyormuş gibi. Gençler sanıyorlar ki hep genç kalacaklar, hayat hep böyle sorumsuz sorunsuz geçecek.. Okumuyoruz öğrenmiyoruz. Gencin biri açlık sadece yemekle değil ki. Tatil yapamamak, bir araba alamamakta bir açlıktır, İhtiyaçların giderilmemesi açlıktır. Tatilde, araba, ev zaruri ihtiyaç, evet keyfiyet olmuş mecburiyet. Bu filmlerdeki algılar bizlerin, ihtiyaç, güzellik, gibi beklentileri yükseltti. Her keslerde bir hava bir hava, yürürken çoğunun ayakları yere değmiyor sanki. Ayağını yerden kesecek araban yok sa, zavallısın. Sanki dünyanın her yerinde insanlar hep zengin sorunsuz yaşıyor. İstanbul’da doğup büyüyen biri, Bakırköy, Kadıköy, Ataköy gibi yerleri köy bilir. Köy deyince bunlar aklına gelir, gerçek köyü bilmez. Dünyanın her yerinde her zaman sıkıntılar vardır, hiç bitmez. Bazen biz bile Afrika’da insanlar açlıktan susuzluktan ölüyor, haberlerini duyunca inanamıyoruz. Sanki öyle bir şey mümkün değilmiş gibi, yokmuş gibi.. Hele Avrupalılar uçuyorlar, mutluluktan hiç dertleri yok. Geçen gün Amerika’da tüp kuyruğunu gördük.. 20 yıl önceki halimiz geldi aklımıza. Unutuyoruz, unutturuluyoruz. Birde “geçmişi bırak geleceğe bak” sözümüz var. Öyle değil geçmişi bilmezsek gelecekte başımıza neler geliri ön göremeyiz.. Geleceğimiz karanlık olur, gelecek geçmişi bilerek aydınlatılır. Büyükler o yüzden gençlere göre daha temkinli, daha az hata yaparlar.. Tecrübeden, geçmiş bilgilerinden kaynaklı rahatlık öz güven olur. Gençlerde bu özgüven git gide azalıyor. Hazırcılık böyle zararlı oluyor. Ana-baba çalışıyor açlık korkusundan çocuklarını iyi yetiştirelim diye ama tam tersi olur. Ana babası çalışan çocuklar daha başarısız oluyor. Sadece baba çalıyorsa annede evinde çocuklarla ilgileniyor. Her şey doğallığında güzel oluyor. Doğallıklar kayıp olunca huzurda kayıp oluyor.. Millet hep açgözlü oluyor. Biri bir günlük yemeğini bulunca sevinir, biri yüzyıllık yemeği de olsa daha yok mu diyor. Biz de vardı öyle iş arkadaşları, iki maaş girer evlerine ay sonunu getiremezler, hep bir telaş, hep bir telaş, koşturmaca, onu alayım bunu da alayım, taksit, taksit, sonra öde öde bitmez. Bir dc cimri olurlar .. Ulan iki maaş iki veya bir çocuk bu telaş ne? Aç kalırız, çocukların geleceğini garantiye aldığını sanırlar.. O işler öyle değil. Çekilecek çileler ille çekilecek, su akmadan değirmen taşı dönmez, buğday taneleri un olmaz, un olmayınca ekmek olmaz, ekmek olmayınca Aç kalanlar çok olur. Hayat her kesin hakkını verir, Ağlayanlar hak ettiklerini çeker çoğu zaman. Tedbirsiz gereksiz havalı işler, sonra borçlar seni ezim ezim. Ticaret kâr zarar demek, şimdilerde millet hep kazan hep kazan. Biter bir gün kazan.. Korku başlar. Korku tedbir aldırır. Ara sıra korkmak lazım. Hele ölümü hatırlamak gerek. Bir iş yaparken yarın ölüm olur, hastalık olur, aksilikler insanlar için, olur mu olur.. Paylaşmayı bilenler aç kalmaz, paylaşın ki, bir günde sizinle paylaşanlar olsun. Bu aralar kafalar çok karıştı çok, kim kimdir, kim gerçekten aç, belli değil, Teyzenin biri ‘Bir siyasiye açız aç, sıkıntılarımız var. Ben emekliyim, oğulum otobüs şoförü, otobüs benim, zor durumdayız, geçinemiyoruz. Siyaside akşama ne yemek yapacaksın diye soru verdi. O teyzede fırında tavuk yapacağız misafirlerimiz varda. Bu nasıl açlık Teyzem be, evi olmayan var, otobüsü olmayanlar var.
Yazık yapmayın böyle. Sizin gibiler yüzünden insanlar gerçekten aç olanlara bile inanmayacak. Bu veballer sizi gerçekten aç bırakır. Milletin güvenini bozmak amacınız, hainler her şeyi deniyor. Müslümanlar çok uyanık olmak zorunda, fakir insanlara yardım bunlar yüzünden aksamasın.. Ruhlarını şeytana satan münafıklar çok. Hayırlı, paylaşmayı bilen, bereketli günleriniz daim olsun..
...
Devamını oku »
