lemide
236 şiiri ve 11 yazısı kayıtlı Takip Et

Silkelen ruhum



Silkelen Ruhum

Sürüdü bedenini, ayaklarının son bir gayreti ile. Kaldırıp omuzlarını toparladı, kırılan güçsüz adımlarını. Merdivenleri zoraki tırmandı. Çevirdi kapının anahtarını. Kararlıydı bugün soyunacaktı. Kendisini oturtacaktı karşısına önce. Dudağındaki sahte gülücüğü çıkarıp asarken portmantoya, sildi aynadaki görüntüsünü yavaşça. Ana kucağı gibi güvenli koltuğunun ellerine teslim etti yorgun bedenini. Bir sigara çıkarıp tutuşturdu dudaklarının ucuna. Derin bir nefes çekti; sanki hayatını sarıp içer gibi. Hüzünlerini savurur gibi savurdu dört bir tarafa. Önce duyguları sarıldı, çökmüş omuzlarına.

-Ne oldu neyin var? Küçük bir gri bulut mu var sesinin sokaklarında?
Gayri ihtiyarı “yoo” diyerek cevap verdi, cevabı verirken birden irkildi

Bir başkası seslendi:
-Ne olacak! Hep senin yüzünden birde şaşkın şaşkın soruyorsun ne olmuşmuş!
Ellerini beline koyup, duyguların yüzüne:
- Biraz yaklaşım, dedim. Ben ona kanma diye ama dinlemedi işte dinlemedi.

-Kimsiniz siz, diye seslendi iki flu görüntü. Gelip oturdular karşısına. Birisi kibirli, birisi mahcup:
- Bizi sen çağırdın bizde geldik. Ben aklın bu da duygun, diyerek selamladılar.

Akıl:
-Ben sana demedim mi buna uyma diye? Bak O, seni alıp götürdü de başına neler geldi?
-Yok, canım, dedi duygular. Eğer sana uysa idi aşkı hiç tanımayacaktı. Bir göze bakmayı, yüreğine kelebekler kondurmayı, yakamozları sevgilisinin saçlarında ağırlamayı hiç bilmeyecekti bunları. Ruhuna hiç kanat takmayacak, ayakları yerden hiç kesilmeyecek, uçmayacaktı mavi gökyüzünde.

-Peki, neye yaradı? dedi akıl. Bunları yapması neye yaradı? Bak sayende şimdi can kırıklarını topluyor. Mutlu musun? Gülmeyi bile sildi yüzünün semalarından. Ne güzeldi senden önce, sadece dostları ile olurdu. Onlar acıtamıyorlardı onun yüreğini, kanatamıyorlardı derine sakladığı yaralarını.

-Of! Sen de geç bunları. Değişilir mi hiç bunlar: deniz ile mehtapla cilveleşirken, sevgilinin omzunda yatmaya. Yüreğini nasıl titretir insanın, bir “aşkım” sözcüğü. Nasıl elini, ayağına dolaştırır gülümsemesi. Hele, hele bir buse dudağını nasıl yakar bilir misin? Sevgili akıl, “beni düşünüyor mu?” diye arkadaşlık etme. Gün batımıyla belki; O, da bakıyordur, yıldızlara göz süzerek…

-Neye yaradı peki? Yıllar önce o beyaz elbiseyi giydirmek için, kapısının önünde oturdu. Şimdi O, nu başkasının kollarında buldu. Eeee şimdi, şimdi bunların ne yararı oldu, kendisine acımasından başka? Senin sevgili gri bulutun yağmurlar bıraktı bak sesine. Hayalleri yıkıldı, neyine gerekse duyguların aklına uyup hayal kurmak…

-İşte; böyle işlerle uzak olan, her şeye mantık penceresinden bakan, anlayamaz. Sen ne anlarsın; sevginin kanatılmak değil, kanatlanmak olduğunu…

-Tabi canım tabi! Ne anlarım ki… Özgürlüğüm elimden gidiyordu. Her yerde O, vardı. Yastığa başımı koyduğumda pat karşımda O. Gözümü kapatamıyordum rüyalarımda olmazsa diye. Kahretsin! uyku haram olmuştu. Sabah kalkınca sersem gibi işe gidiyordum. Anlatılanları anlamıyordum. Aptal aptal; güle bak, kuş seslerine takıl ve birde dudağının ucuna bir şarkı yapıştır. Aman ha! o aptal gülücüğü, sevdalı bakışları da ihmal etme. Aaaaa eksik kaldı; akılın da bir karış havada olsun ha! Her telefonda O, arıyor triplerine gir. Bu hayat mı ya? Sefillik, sefillik!

-Deme öyle, dedi duygular. Onlar hayatın cilveleri, güzel yanları. Özlem, sevgi, yürek çırpıntıları olmaz ise insan olmanın ne anlamı var ki? Kuşlar bile birbirlerinin yanında olunca cilveleşiyorlar ve ömürlerini mutlulukla uzatıyorlar. Çalış, hep mantıklı ol. Bazen uçurmak gerek, uçurmak ruhunu gençleştirmek. O zaman hem sen; hem de ben el ele oluruz ve hayatın anlamını birlikte tadarız.

Kadın:
-Sevmek; bir bütün olmak demektir, dedi. İkinize de ihtiyacım var benim. Akıl, duyguyu düşünmese duygulanamazsın. Düşünmeyi akıl sağlar, yürek atışını ise duygu. Bunu unutmayın ve haksızlık etmeyin birbirinize.
Boş verin beni. O günlerde huzur buldum. Şimdi ne kadar acısa da içim geçecek. Yarın yeniden ayaklarım basacak yere, toparlanacak düşürdüğüm omuzlarım. Siz sadece bugün beni saklayın…

Beğen

lemide
Kayıt Tarihi:25 Nisan 2012 Çarşamba 11:35:40

SILKELEN RUHUM YAZISI'NA YORUM YAP
"Silkelen Ruhum" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
her_şey_rüya
13 Temmuz 2014 Pazar 22:02:01
betimlemeler harika kalemine sağlık:)

Cevap Yaz
nazlıgül
22 Ocak 2014 Çarşamba 22:36:15
beğeniyle okudum bu güzel paylaşımınızı.
kutlarım

Cevap Yaz
oguz99
27 Mart 2013 Çarşamba 11:18:47
Bizi biz yapan yaşadıklarımızı özetle dile getirmişsiniz, duygularınızın keskinliği hayata bıraktığınız izlerde saklı, sevmeyi sevilmeyi karşınıza alıp hoşca sohbet edişiniz kendinize duydugunuz saygının hesaplaşmasıdır. terazinin bir köfesine sevmeyi diğerine sevilmeyi koyarsanız hiç bi zaman adaletli tartı yapamazsınız bu ikisinin terazisi aşk gibi ulvi bir duygudur oda yürekte şekillenir tartısı ise yaşadığınız hayattır. Hiç bir zaman eşitliği sağlayamazsınız bir taraf diğerine herzaman ağır basmıştır.

-etkili yazınızı severek okudum güzeldi, saygılarımla.

Cevap Yaz
yukapel
24 Aralık 2012 Pazartesi 15:00:42
Çok etikileyici, çok çok güzeldi tebrikler.
Sesleri dinlemek lazım; aşka sevgiye, yaşamaya dair çok şey öğreniyor insan iç sesinden sevgiler...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


lemide Yazının sahibi 24 Aralık 2012 Pazartesi 15:02:03
hOCAM NE KADAR ÇOK ZAMAN OLDU DENEME YAZMAYALI TEŞEKKÜRLER SİZİ BU YÜREĞİMİN YÖNÜNDE AĞIRLAMAKTAN ONUR DUYDUM
Ahmet ORMANCI
20 Kasım 2012 Salı 10:08:57
Duygulardan yoksun olan akıllar birer canlı bomba gibidir hayatta... Eğer akıl duyguların önüne geçerse; hatır,gönül tanımaz ve insan insanlığından yavaş yavaş sıyrılmaya başlar... Duygularımız hep bir adım önde olmalı bence aklımızdan... Çok güzel bir yazıydı okuduğum, kutluyorum...

Cevap Yaz
ERAY ÖZGÖR SARIKAYA
29 Mayıs 2012 Salı 01:06:23
güzel bir yazı tebrikler aşk s

Cevap Yaz
00efor00
25 Nisan 2012 Çarşamba 19:58:41
bu duyguları tatmak çok güzel yaşanılası anlar bu özgürlük bu sevinç başka ne de var ki tebrikler kutlarım sevgilerimle

Cevap Yaz
okucan
25 Nisan 2012 Çarşamba 16:17:15
Bazen saklanmak ister insan, ama nereye saklanacağını nasıl saklacağını bilemez...
Sonuçta hiç bir yer bulamazda içine saklanır, kendi içine....
Öyle derinlere girerki kaybolurcasına ve birgün kendini yeniden bulmak umuduyla...
Yüreğinize sağlık.
Saygı ve Selam ile...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


lemide Yazının sahibi 25 Nisan 2012 Çarşamba 16:27:54
hoşgeldiniz gönül soframa huzur getirdiniz
Hasan Yaylacı
25 Nisan 2012 Çarşamba 14:02:03
Akıl ve duygu

İnasnı insan yapan soyut olgular,
Sahi?
Birinden biri eksik kalmışsa ne olur o zaman?

Galiba "zor insan" tanımı olur cevabı.
Düşününce duygu yoksulu bir kişi ile anlaşmanın zorluğunu. Akıllı da olsa çok zor olurdu galiba,
Yada aklı kıt duygusal bir insan ile ne kadar zaman geçirilebilir ki,

Yazar sonuç bölümünde duygu ve akıl ilişkisini çok güzel bir şekilde açıklıyor:

Sevmek; bir bütün olmak demektir, İkinize de ihtiyacım var benim. Akıl, duyguyu düşünmese duygulanamazsın. Düşünmeyi akıl sağlar, yürek atışını ise duygu. Bunu unutmayın ve haksızlık etmeyin birbirinize. Boş verin beni. O günlerde huzur buldum. Şimdi ne kadar acısa da içim geçecek. Yarın yeniden ayaklarım basacak yere, toparlanacak düşürdüğüm omuzlarım

Çok zekice kaleme alınmış, sıcacık bir yürek yazısıydı SİLKELENEN RUHUM.
Beğeniyle okudum Lemide Hanım
Çokça tebrikler yüreğinize
Selam ve sevgilerimle...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


lemide Yazının sahibi 25 Nisan 2012 Çarşamba 14:03:58
gönül şehrimde ayak izleriniz görmek ne kadar güzel
mehmetmacit
25 Nisan 2012 Çarşamba 13:13:24
insanın kendisiyle muhasebesi etkili anlatımla başarılı olmuş.
güzel ve anlamlı.insan fıtratının gerçekleri.
kutlarım kalemi.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


lemide Yazının sahibi 25 Nisan 2012 Çarşamba 13:20:19
ÜSTADIM SİHİ GÖNÜL SOFRAMDA AĞIRLAMAKTAN MUTLULUK DUYDUM
GREENDAY
25 Nisan 2012 Çarşamba 11:45:45
Kalp ağrısını,güz sancını ne güzel aktarmışsınız.Hesaplaşırken sevmenin ortasında yürek,aşkın alevindeki ateşiyle,çıkar yol bulup,özgürleşme çabasını...Sevmek,evet bir bütün olmak demekti değil mi?Biz olmaktı,benden önce.Ruhunu ve bedenini koşulsuz teslimiyetti.Ama araya giren akıl paylaşamıyor bazen sevgimizle de,sevgilimizle de bizi.Orada dur diyor.Senin ışığın benim.Dünyanın aydınlatan ben aklınım.Kalbine değil bana tabi ol.Ama kalple aklın savaşı bıçak sırtıdır.Her iki tarafada kesip yaralar ister istemez iz bırakır.Ve mutlaka dibe vursada bünye,vurmasa zaman yanında olup yukarı çıkacaktır.Unutmayan kalp,aşka gebeliğinden elbet bir gün sıyrılıp yeniden doğacaktır.Kutluyorum bu anlamlı,hesaplaşmalı yazınızı.Çok güzel ve etkileyiciydi.Kaleminize yüreğinize sağlık.İlhamınız daim olsun.Sevgiler,saygılar...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


lemide Yazının sahibi 25 Nisan 2012 Çarşamba 13:04:02
sayın üstadım içimdeki duyguların iz düşüydü sanki yorumunuz teşekkürlerimle
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.