ziya
23 şiiri ve 1 yazısı kayıtlı Takip Et

Uykunun bedeli



UYKUNUN BEDELİ

Vaktiyle genç bir delikanlı varmış. Saraya yakın bir yerde yaşarmış.Uzun boylu kaytan bıyıklı.çok yakışıklıymış.Bir sabah evinden çıkmış biraz yürümüş ,Yol kenarında ulu bir çınar ağacı görmüş.
Ayrıca birde kaynak suyu…. Hemen oraya yönelmiş. Biraz su içmiş, Ağacın gölgesine uzanmış. Biraz kestireyim derken derin bir uykuya dalmış. Bir müddet sonra; bir atlı gelmiş. Heybesi altın doluymuş. Ama düşmanları peşindeymiş. Oracıkta yatmakta olan delikanlıyı görünce Şöyle düşünmüş; Şu adamı uyandırayım da. Altınları saklasın İzimi kaybettirince tekrar gelir altınları bölüşürüz. Seslenmiş ; ---Ey arkadaş uyan! Arkadaş uyanmaz. Tekrar bağırır, tekmeler nafile, bizimki ölü gibi yatıyor. Sonra; - Bu miskinle uğraşamam zaten uyuyor Şu ağacın dibine gömeyim sonra gelir alırım demiş ve öylede yapmış. Hızla oradan uzaklaşmış.
Biraz sonra birkaç atlı daha gelmiş Adamı görünce Hemen yanına gelmişler. –Ey delikanlı kalk çabuk söyle az önce bir atlı geçti mi? Ne tarafa gitti? Çabuk söyle Nafile adam bir türlü uyanmaz. Adamlardan biri çok sinirlenir kılıcını çeker tam kafasını kesecekken Ötekilerden biri müdahale eder Başkanı burası saraya yakın fark ederlerse peşimize düşerler biz de emelimize ulaşamayız. Bu gariban birine benziyor. Baksana kendine bile hayrı yok. Biz gidelim fazla oyalanmayalım. Atlılar oradan uzaklaşırlar. Biraz sonra Padişahın kızı bir gurup saraylı kızlarla ağacın dibine gelmiş. Saraylı kızlar -Burada bir kişi uyuyor uyandırıp gönderelim demişler. Padişahın kızı delikanlıyı görür görmez vurulmuş O an düşünmüş. Etraftakilere çaktırmadan kendim uyandırırım konuşur koklaşırız. Sonrada bu gençle evlenirim. Kızlara uyandırmayın. Kendisi uyanınca göndeririz demiş.
Oturmuş düzen almışlar defler çalınmış eğlence başlamış gürültü kıyamet ama bizimki uyumaya devam ediyor. Padişahın kızı yanı başına oturmuş, seslenmiş, kızlara çaktırmadan bir yerlerini sıkmış, mıncıklamış. Nafile adam ölü gibi yatıyor. Sonra kızmış padişahın kızı –Kızlar toplanın gidiyoruz demiş.
Biraz zaman sonra Altınları gömen adam çıkagelmiş Bakmış altınlar sapa sağlam duruyor. Adam da aynen yatıyor. Almış altınları uzaklaşmış.
Akşam saatlerine doğru adam uyanmış. Bir salâvat çekmiş. Amma da uyumuşuz. Be! Demiş. Sonra evinin yolunu tutmuş.


Beğen

ziya
Kayıt Tarihi:4 Ekim 2011 Salı 00:17:02

UYKUNUN BEDELI YAZISI'NA YORUM YAP
"Uykunun bedeli" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR


Henüz yorum yapılmamış.

Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.