Merhamet çok yorulmuş...İnsanın yüreğinde barınmaya çalışmaktan,eksilmeden daha fazla bulunmaya çalışmaktan yorulmuş...En çokta heveslere ulaşmaktan,bir hevesin acımasızca gerçekleşmesine engel olmaktan yorulmuş...
İnsanlar o kadar çok keyif düşkünü ve nefsi isteklerinin öncüsü olmuşlar ki,,,duygular ne yapsın...
Bir taraf artarken diğer bir taraf azalmamak için çabalıyor...Güzellik,ego,ihtiras,ihtişam,üstünlük ve daha bir çok duygu günümüz koşullarında artış gösterirken içinde azıcık merhamet kalmamış insanlarla karşılaşmıyor değiliz...
Sokakta yürürken tanımadığı bir kişiye dayak atan,hayvanları tekmeleyen,çiçekleri , ağaçları söken hiç bir zararı olmadığı halde etrafına saldıran kişiler artmakta ve nedeni merhametin yorulması...İçimizde zevki duygular o kadar Çok artış gösteriyor ki merhamet görünmeyecek kadar az...Sanki etrafımızda merhametli insan kalmamış gibi...
Halbuki daha çok AVM lerde gezmek yerine doğayı seyretmeye çıksak, AVM lerde marka aramak yerine bir çiçekte,bir böcekte Allah ın hikmetini görsek...
Halbuki telefonları,tabletleri izlemek yerine çevremizi izlesek...
Herşey bakış açımızla değişiyorsa daha çok merhametle baksak etrafımıza ...
Neden yorulsun ki içimizde merhamet, neden çogalmasın ki güzellikler...
Hala inancımız varsa şiirden, şarkıdan,çiçekten mutluluk bulan insanların olduğuna içimizdeki yorgunluk geçeçek,,,cıvıl cıvıl çoçukların içinde merhamet büyüyecek...