Bana, mutluluk nedir? diye sorarsanız, geçen gün başımdan geçen bir olayı anlatayım. Bir hanım arkadaşım bana dedi ki: "Murat Bey, kızmayın ama size bir şey söyleyeceğim." Merak içinde "Söyle bakalım, neymiş?" dedim. Çekingen bir şekilde saçlarıma bakarak, "Saçlarınız çok uzamış, yanlış anlamayın ama, size hiç yakışmıyor bu şekilde. Kendinizi koyvermeyin diye söylüyorum. Kestirin bence, kısaltın saçlarınızı" dedi. Zaten lafa "kızmayın ama." şeklinde girdiğinden anladım olumsuz bir şey söyleyeceğini. Kendisine kızmadığımı, eleştirisine saygı duyduğumu söyleyerek "Ben bu şekilde çok mutluyum. Uzun saçı seviyorum, kendime de yakıştırıyorum. Kendimi de bırakmadım, saçım kıvırcık ve dalgalı olduğu için kendime bakmıyormuşum gibi algılanıyor." dedim. Tabi moralim bozulmadı değil, üzüldüm de. Demek ki bende bir anormallik var dedim kendi kendime. Eşimle de ciddi anlamda çok münakaşa ettik bu konuda. O ısrarla, saçımı kestirmem gerektiğini, neden diğer insanlar gibi normal (!) olmadığımı söyler.

Aynı gün mahallemizde bulunan markete girdim alış veriş için. Kasiyer kız müşteriyle ilgileniyordu. Zincir market olduğu için elemanlar sık sık değişiyor her yerde olduğu gibi. Daha önce bu kızı hiç görmemiştim. Bir kaç dakika bekledim. Müşteri ödeme yapmak için cebinden kredi kartını çıkarırken, kasiyer kız uzun uzun bana baktı. Beni birine benzetmiştir diye düşündüm. Sonra saçlarıma baktı. Eyvah dedim, şimdi bu kız da saçıma takar, ters bir şeyler söyler, iyice moralim bozulur. Kız bana tebessüm ederek dedi ki; "Abi, bi şey söylücem ya, söylemem lazım." dedi. Ben de, "Buyur söyle, çekinme." dedim merakla. "Abi ne kadar güzel saçların var ya senin. Çok beğendim, çok yakışmış. Herkeste saç gördüm ama, abi ne güzel ya, beyazlı siyahlı. Keşke benim de böyle saçlarım olsaydı." dedi. Müşteri de duydu konuştuklarımızı. Ben de kasiyer kıza dedim ki, "Ya gerçek mi söylüyorsun, çok mutlu oldum şimdi. Kimi, yakışmıyor sana uzun saç, kestir der, kimi uzun saç yakışıyor, kestirme der. Bir daha söylesene şu cümleni. Sen beni cidden çok mutlu ettin." dedim. Kız tebessümüne devam ederek "Abi, senin çok güzel saçların var. Keşke o saçların bende olsaydı. Çok yakışıyor sana. Hep böyle uzun kalsın." dedi. Ben de kendisine, "Biliyor musun, sen beni şu anda o kadar çok mutlu ettin ki. Anlatamam bu mutluluğumu. Çok mutlu oldum, çok hem de, sana çok teşekkür ederim." diyerek marketten sevinç ve mutluluk içinde ayrıldım.

Mutlu olmayı kim istemez. Artık o markete sık sık gideceğim. Bir daha saç mevzusunu açar mı kasiyer kız, bilemem ama, mutlu olmak için gideceğim. Bir daha söylemese de olur, belki bu kez ciddiyet takınır, mesafe koyar. Olsun, onu gördüğüm zaman, beni mutlu eden sözlerini duyar gibi olurum, bu da beni çok mutlu eder.

Küçük dediğimiz şeyler var ya, göz ardı etmemek gerekir, bazen küçük bir söz insanı o kadar çok mutlu eder ki, anlatılmaz yaşanır.

Vecdi Murat SOYDAN
22 Mart 2026, Isparta