AREFE

Bizim çocukluğumuzda bayramdan üç gün önce temizlik günüydü. Ev ve çevre temiziliği yapılır bayrama hazırlanmaya başlanırdı.
İki gün önce giysi günüydü. Kirli çamaşırlar yıkanır, yenisi alınacaksa alınır ve bayrama kıyafetler hazır hale getirilirdi.
Arife günü erkenden çörekler pişirilir, öğleden sonra geçmişlerimizin mezarları ziyaret edilir dualar okunur, gelen çocuklara şeker ve çörek dağıtılırdı. Yani Arife günü hem çörek hem de mezarlık ziyareti günüydü.
Yine fıtra, zekat ve her türlü hayır mümkünse bir hafta önceden yapılır, alan fakir yoksulların da bayram etmesine özen gösterilirdi. Çünkü coşku ve mutluluğun dalga dalga elden ele, dilden dile, gönülden gönüle yayılması gerçek amaçtı. Değil mi ki; Kur’an da insanların mutluluğu için inmişti.
Şimdi bu güzelliklerin ne kadarını gerçekleştirebiliyoruz. Allah ramazan ve bayramlardaki gerçek ruhu anlayabilmeyi nasip etsin.

İçimde özlemlerin sessiz türküsü,
Çalınır hüzünle küle döndürür,
Ümit kesilir mi yüce Tanrıdan,
Kavuşturur bülbülle güle döndürür.
(DxG)