HERFE
137 şiiri ve 19 yazısı kayıtlı Takip Et

ARDINDAN



ARDINDAN



bu gün
yokluğunun ertesi
günlerden neydi bilmiyorum

"Gitme" diye ağlardım ardından
ne zaman Ankara’ya gitsen
boyum kadar çikolata getirirdin bana
sırf gitmelerini unutup avunayım diye
sen öldün öleli
kimse boyum kadar çikolata getirmedi baba

çok sıkılırdım o küçük ilçede
"gel" derdin "iskambil oynayalım kazağına"
ben seni yenmeye başlayınca hile yapardın
yakalanınca mecbur kalırdın kazağı almaya
yine de kıyamazdım sana en ucuzundan alırdım

kitap isterdim sürekli
illaki de şiir olacak
bir gün elinde bir kitapla döndün
"Han duvarları" okuduğum ilk şiir kitabıydı
"Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı
Bir dakika araba yerinde durakladı"
evimizin önünde duraklayan arabada
senin bedenin vardı baba, beni bekliyordu

her yılbaşı telefon eder bilet isterdin
illa ki "Nimet Abla’dan olacak" derdin
kuyruk çoktu başka yerden aldım deyince
usulca "olsun" derdin
cüzdanın boştu bilirdim
belli etmeden gider bakkala, manava borcunu öderdim
maaşım bağlanacak derdin
umut ettin zamanında gelmedi
sonunda maaşın bağlandı
ama senin ömrün yetmedi baba

bir 24 Kasım günüydü
dudaklarım rujlu, tırnaklarım ojeli
saçlarım bakımlı
öğretmen böyle olmalı derdin hep
babası hasta olsa da
o öğretmen böyle bir günde zoraki gülümsedi
belli etmedi babasının yoğun bakımda olduğunu
çiçeklere boğmuştu öğrencileri
şiirler okunuyordu güne dair
ellerimde çiçeklerle bakınırken
telefonum çaldı
ölüm haberin geldi öğle üzeri
öğrencilerimin getirdiği çiçekler
senin mezarına kısmet oldu baba

ortak anılarımız, tanıdıklarımız da
yavaş yavaş eksiliyor son günlerde
her gün biri ölüyor ilçemizde ölen ölene
ne zaman gitsem bakınca yüzlerine
yarın yok bu insan belki diyorum
duyuyorum ki ölmüş
arkadaşların, eşin, dostun yanına geliyor
selam gönderiyorum onlarla sana
gözlerimde yaşlarla

elin çok açıktı, hep verdin
"hayır" diyememekti en büyük derdin
yufka gibiydi yüreğin herkese kol kanat gererdin
dikili ağaçları bile önlerine serdin
bir dikili ağacın kalmadı geride
yine de pişmanım demedin
günde iki öğün yemek
bir paket sigara yetiyordu yaşamana

düşündüm de hiç masal anlatmadın sen bana
ama aldığın "yemek yemeyen çocuk" kitabı hala aklımda
Çocuk yemek yemeyince küçülüyordu da
evin şişman hizmetçisi tek eliyle hem masayı hep çocuğu
kaldırıyordu bir hamlede havaya
elektrikli süpürgeye kaçmasın diye
nasıl da korkuyorduk okurken
bizim elektrikli süpürgemiz yoktu o zamanlar
ürkütücü geliyordu okurken çocuk aklımla
ya kaparsa çocuğu
nasıl çıkacaktı dışarıya
neyse ki kitabın sonunda yemek yemeye başlamıştı
ben de başlamıştım yemeye
kaşığa döküp döküp içirdiğin ilikler
zorla yedirdiğin beyinler
yaramış galiba bana
hafızam muhteşemmiş öyle diyor arkadaşlar

yıllar sonra evime gelmiştin
meğer çikolatayı sen de çok severmişsin
kutu birden boşalınca
gidip yeniden aldım ya
hala hayıflanırım neden boyun kadar almadım diye

kelimelerim yetersizdi gidişinin ilk babalar gününde
haziran da hüzne bulanacaktı neredeyse
sırtını yasladığın dağ yıkılınca
alamayınca o sene sana takım elbise
üzüntümden ölmek istedim
ne günlerdi takımını görünce
hemen giyer kravatını da takar
aynaya bakıp "ben bir kahveye gideyim" derdin
takılırdık "okey taşları aşık olacak sana " diye
merdivenlerden inerken hızlıca gülerdin
"giymesem mi kahveye sigara kokar"
kızardık neden giymeyecekmişsin diye
ölümünden kısa süre önce
ne kadar paketli gömleğin varsa açıp ütülemiştik
her gün giy demiştik
askıdaki gömlekler bitmeden öldün de
ellere yaradı o gömlekler baba

hep anlatırdın ilk evlilik yüzüğümüzü devlete verdik diye
göreve başlayınca yüzük almıştım sana hem de 22 ayar
duyunca düşük yaptığımı yol parası için satmışsın
otobüste uyurken paranı da çarpmışlardı
ne üzülmüştük hem olaya hem bebeye
"Üzülme papatyam " demiştin
"kısmet değilse birincisi belki daha iyi gelecek ikinci"
zeytinim geldi de "pamuk prensesim" diye sevmeme gülerdin kara kızımı
Aslında çok üzgündüm ben
ama inadına gülümsüyordum hayata
ölüm gününde okullarda çikolata dağıttırdım da
hiç aklıma gelmedi sana yeniden yüzük almak diye
o gündür ben de alyans takamıyorum
parmaklarım bomboş baba...

ağladım gizlice sensiz günlerde
gözüm görmedi eğlenceyi , töreni
sunulan çiçekleri
her insanın babası ölür de
öğretmenin babası neden ölür öğretmenler gününde?
bu nasıl bir yazgıdır Tanrı’m, insafın nerede?

bilirim karışıktır dizelerim de tıpkı düşüncelerim gibi
Araf’tayım çoğu kez bu durumdaki gibi
nice zulmü, nice korkuyu, nice ayrılıkları yaşadım da
"eğmedim başımı önüme "
öğütlediğin gibi hep dik durdum baba

sen öldün ya ben o gün büyüdüm baba
çikolata da yemiyorum eskisi gibi
şiirler yazıyorum daraldıkça
kelimeleri söküp yüreğimden
diziyorum acıları ipe dizer gibi
usulca okuyayım yaklaşıp mezar taşına
yazdığım şiirleri
sen seyret beni kapıdan
kitap okurken seyrettiğin gibi
sonra da gülümse...

"Sizin hiç babanız öldü mü?" demiş ya şair
öldü babam bir 24 Kasım günü
koydular arabaya götürdüler mezara
Öğretmenler Günü’m kutlu olmadı bir daha

eksiğim artık ben
iki bin yedi yirmi dört kasım
saat on iki otuzdan beri...

24112022

Beğen

HERFE
Kayıt Tarihi:24 Kasım 2022 Perşembe 00:22:07

ARDINDAN YAZISI'NA YORUM YAP
"ARDINDAN" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Gülüm Çamlısoy
24 Kasım 2022 Perşembe 15:15:51
Babanızın mekanı cennet olsun sevgili hocam.
Rahmetli babamın öğretmenlik mesleğini bir ömür ifa ettiğinin üzerinden geçen onca zaman ve gerçek manada öğretmenlerimizin hakkı ödenmez.

Öğretmen kızı olmakle hep gurur duymuşumdur ve kısa süreliğine de olsa tebeşir tozunun üstüme bulaştığı o zaman dilimi hayatımın en güzel dönemidir.

Şahsınız aracılığı ile hem sizin hem öğretmenlerimizin Öğretmenler Gününü buruk yüreğimle kutluyorum.


Hüzün hep de sırdaşı yüreğin ve kalemin.


Selam ve sevgimle

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


HERFE Yazının sahibi 24 Kasım 2022 Perşembe 16:55:03
Teşekkürler Gülüm Hanımcığım...Tüm öğretmenlerimizin günü kutlu, ebediyete intikal eden büyüklerimizin ve eğitimcilerimizin ruhu şad olsun...
Tekrar gününüzü kutlarım...

Not: Bu kez yazıyı arşivlemeden yorumunuzu gördüm...Geçmiş yorumunuz için kusura bakmayın, bildirimleri silince gözden kaçabiliyor.
Ümmühan Yıldız
24 Kasım 2022 Perşembe 10:08:38
Günaydınlar,
Bugün siz değerli öğretmenlerimiz için değerli ve güzel bir gün. Keşke bu güzel günde hüzünlü olmasaydınız demek isterdim.

Bu güzel günde yaşamış olduğunuz acınızı okudum. Okudukça babam aklıma geldi ağladım. Benim baban öldüğü günden bir gün önce rüya gördüm.
Kocaman bir dağ yıkılıyor evimizin önünde duruyordu.
Yoldan geçen yaşlı bir amca
- Bu dağ çok heybetli bir dağdı, etrafına dolanmış kötü insanları heybetiyle yıkarak gitti.
Öyle güzel bir adamdı.

Babalar öldüğü zaman içine dolan güven boşluğunu ömür boyunca nerede kiminle olursan ol hissederek taşıyorsun.

Allah rahmet eylesin, mekânı cennet olsun nur içinde uyusun

Sevgilerimle selamlar

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


HERFE Yazının sahibi 24 Kasım 2022 Perşembe 10:18:35
Yüreği güzel, sözü yalın, duyguları mert insan...
İnanın sizi okurken ayrı bir tat alıyorum, insan birini görmeden sevebilir mi? sevdim tanımadan sizi, hem de siteye ilk adım attığım günden beri...Duruşunuz, çizginiz belli.
Acılar...Yaşanıyor..
Ölüm mutlak son...
Ben de babam öldüğünde bir şey yaşadım ama genelde anlatmak istemiyorum...O an "Babam öldü" dedim içimden...Ölmüştü..

Yıllarca kutlamalarda "kutlamayı oynadım" resmen ve hayatımın en zor rolüydü...Son bir kaç yıla kadar da yazdıklarıma özelimi hiç yansıtmamıştım, sanırım yaş aldıkça duygular bilinsin, ardında kalanlar okusun istiyor insan...Bir şekilde ulaşılır pcden filan...

Yazıyı yazdığımda yarın yayınlamaktı maksadım ama günü gününe olsun istedim...Zira bütün mesleki yaşantım boyunca belirli gün ve haftalar köşesi hazırlamış olan ben sitede de yazdığım belirli gün ve haftalar yazılarıyla güne geldim...Ne büyük onur, ne hoş duygu...Anma da kutlama da gününde olmalı yani...Ertelenip ötelenmemeli diye düşündüm...

Aynı duygularla gün kutlayan nice öğretmen var belki ülkemde...Ayakta durmak için bu yazı dayanak olur mu ki?

Gün hüzne bulansa da benim okur sayım belli, takipçim belli...Onlar da beni bilen kişiler zaten, alıştılar tarzıma....

Ben de alıştım yokluklara, ayrılıklara...

Yorum için teşekkürler...
Ümmühan Yıldız 24 Kasım 2022 Perşembe 10:39:47
Onlar evimizin içinde bereketli topraktır.
Hislerimizi güvenle harekete geçirebilmemizi sağlayan.

Ben babamla geçirdiğim her anı hatıralarımda değil kardeşlerimle bir araya geldiğimde birbirimize anlatarak yeniden yaşıyorum. Unutmak istemiyorum.

Küçüktük
Köy yerlerinde kız çocuğunun pantolon giymediği dönemlerde bana pantolon almak için köyümüzden babamla birlikte çarşıya inmiştik. Babamın ayaklarına sarılarak çarşının geniş caddelerde heyecanla oynuyorum, babam yaşlarında bir dede geldi,
-Hafız bu küçük kız torunun mu? diye sordu
Babam iki elimden sıkıca tutarak
- Kızım dedi
Babamla aramızdaki yaş farkı yarım asır yaş farkının üstündeydi.
Hayat bana babamla birlikte kısa dönemimi güzel sundu.

Teşekkür ederim gününüz hüzünlü olsa da mutluluklar yanınızdan eksik olmasın
Düzenleme:24.11.2022 10:42:44
Bedri Tokul
24 Kasım 2022 Perşembe 08:24:55
Üfff...
Bir acı bu kadar mı güzel anlatılır.
Ben okurken gözlerim doldu, boğazım düğümlendi.
Siz yazarken mutlaka ağlamışsınızdır.
ALLAH RAHMET ETSİN

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


HERFE Yazının sahibi 24 Kasım 2022 Perşembe 10:07:38
Yıllar ve alınan yaş acıları dindirmese de "acıya duvar gibi durmayı" öğretiyor..
Teşekkürler...
Muratöz
24 Kasım 2022 Perşembe 07:12:21
Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun inşallah

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


HERFE Yazının sahibi 24 Kasım 2022 Perşembe 10:08:06
Teşekkürler Murat Öğretmenim...
Çiğdem Karaismailoğlu
24 Kasım 2022 Perşembe 05:38:01
Babanızın mekanı cennet olsun inşallah.Babasızlık çok zor Biliyorum.Benim babam ben sekiz yaşındayken yirmi dokuz yaşında öldü.Böbrek hastasıydı. Yıllar sonra ben de aynı hastalığı yaşadım. O zaman anlayamadığım ,diyaliz sıkıntılarını yaşarken hep aklımda babam vardı.

Babanız için ve onun ardında kendinizi yarım hissettiğiniz için üzüldüm.Allah size de sabır versin hocam.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


HERFE Yazının sahibi 24 Kasım 2022 Perşembe 10:08:46
Sizin de başınız sağ olsun, Allah şifa versin...
aydınlığım
24 Kasım 2022 Perşembe 05:17:09
Mekanı cennet olsun diyecek söz bulamıyorum baba vedası çok zor ...
bu günde bu hüznü kucaklamak eminim bir yerlerden tebesüm ediyordur size ,acılar ortaktır sevgi gibi acınızı derinden hissetiren dizelerdi
İlme bilgiye aydınlağa yolumuzu çıkaran tüm Öğretmenlerimizin günü kutlu olsun

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


HERFE Yazının sahibi 24 Kasım 2022 Perşembe 10:09:41
Yokluğa da acıya da alışıyor insan zamanla..
İşte bazen böyle dipsiz kuyuya haykırıyorsun sözcüklerin yettiğince...
Kutlama ve yorum için teşekkürler..
HERFE Yazının sahibi
24 Kasım 2022 Perşembe 00:24:40
https://youtube.com/watch?v=XOZQkVTDFbY

Fona açmanız önerilir, eklenmedi...

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.