Sonyaz

Rengârenk düşleriyle eşinip mucibolan sofrasında güzden bir meneviş ve bedii bir temaşadadır eylül. Uzletliğine ket vurup yüreğine meczolmuştur. Ölgün yanı saklı olsa da asıl münderecatı ayandır. Bile ve isteye boyanılan düşlerle eşinen bir gümüşservi son bahardadır. Yeni bayramlar birikir ve yine baharlaşır mevsimler yine bir eylül düşer yüreğine biraz eğil.

Yine bir eylül geldi muhayyel... Önümüz eşik dibi ayaz. Esinti ve yaprakların hıyabandaki raksı sarar çevgeni. Sarının tonları göz kamaştırıcı eyyam olur. Bir türkü dökülür yine dilinden. İzi sürülen peşrev uzun bir ezgi masalıyla söylenir. Sevda kırbasından başına dökülen kıymetin olur. Hazıra konmanın bütün aşındırıcılığı hasbiliğinde yüreğini acıtmaz bilesin. Hasat vakti şimdi topla bütün nevaleni hasretliğin yanında...

Yürekleri burkan bir bungunlukla üşütecek bak yine songüz... Havf ve reca arasında olan bir insanın gölgelerini büyütüp güneşin son dik ışıklarıyla kopçalı bedenleri tartacaktır. Rindane bir tavırla kendini gösterip seslenecek sanki. Som bir umut sadedinde uç veren kışa hazırlık zamanıdır neyse. Vişneli rüyalardan çoktandır uyanmışsındır artık. Yetişen şahika uyaran umut, sakla düşlerini uyandırmasın.

İlkay Coşkun
12.09.2022