Orhan KANZA
103 şiiri ve 23 yazısı kayıtlı Takip Et

Lulu'ya Mektuplar (Dil)



Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 3.8.2022 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.

Çan seslerinin yükseldiği şehirlerden ve dahi ülkelerden geçtim. Bismillah konmuş ruhumun üzerine çan sesleri kondu Lulu.

Sonra hâliyle sustu.

Çan sustuktan sonra, susmadan da evvel yemyeşil alemi yürüyordum. Göl adımlarıma eşlik ediyordu. Gölün ruhu ruhuma denk, gölün uyanışı ve çağlayışı kalbime benziyor. -Laf aramızda kalbim uykusundan yirmi yedi yaşında uyandı-

Üstü hayat olan, üstünde odalar ve nefesler bulunan menfezlerden geçiyoruz Lulu. Tıpkı çocukluğumdaki abbaralar gibi. İkimiz de komünist hissediyoruz.

Abbaraları bilir misin? Bilahare bildiririm, bilgini olursun yüzümdeki tüm mimiklerin. Allah’a açılan küçücük pencereyi anlatırım. Ya o beyaz memeler üstünde mavi küçük balıkları andıran şehvani damarlar, ayak bilekleri, halhal şıngırtısı, hızma’nın ve mürekkepli dövmenin tarih bildirimi. Lulu, ben Allah ile üç yaşında dut ağacının altında tanışmış bir adamım. Benim boynum Beyrut kokar,saçlarım mahlep, ellerim Zakkum çiçeği, atlar tank gibidir gözümde, asaletli boyunlarına öykünüp dimdik yürürüm. Göğüs kafesimde genetik bir miras olan astım birikmesi, nefes darlığı, ben nefes alınca yedi veren çiçekleri gölgeler bahseder. Aldığım nefesi geri verince, dünyanın tüm cimri insanları imrenir. Lulu, çok pardon ama gökyüzü ile bakışların ile konuşmayı hiç denedin mi?

Deneme Lulu. Göğün ahlakına uyup da yeryüzüne küsme. Biz kuş değiliz nihayetinde.

Çan bir daha sesleniyor hayata. İsa’nın kanı tutuşuyor üzüm bağlarında. Kudüs’ten müjdeli haberler varmış Lulu, Zeytin Dağı hâlâ Meryem kokuyor.

Dilim üşüyor Lulu. Dilim lal oldu, Rabbulalemin seni inandırsın burada kelimelerimin hükmü geçmiyor. Yabancı bir ülkede, dinini bildiğin ama dilini bilmediğin bir ülkede, insan kendini yarım hissediyor.

Mimikler evrenseldir Lulu... İnsan yüzünü gerdirip bu evrensel mesajları heba etmemeli.

Lulu. Bir kıta kadar, bu kıta kadar yalnızım. Kapitalizm seni inandırsın, cebimde para var diye ağlamıyorum. Telefonum var. Hiçliği varlığa değiştiğim, sesimi uzaklara yolladığım, resmiyet kaynaklı yedi yaşından sonra öğrendiğim dili yazarak mutlu olmuşluğum var. İnternetim var Lulu. Sen varsın. Ben varım. Çilekli çikolata var.

Vücudumun seretonin’e ihtiyacı var Lulu. Az biraz seretonin’e ihtiyacı var bağırsaklarımın. Mutluluk pahalı değil imiş de bu fukaralık da neyin nesi?

Ah Lulu. Ah ki ah. Dilimin ucundan mahrecime bilmediğim diller düşüyor ve hece hece parçalanıyorum!

Bir sen kaç dil eder hep düşünürüm. Misakı milli sınırları içinde; görüşmek üzere.

Kendince kal kimseciklere benzeme.

Ana Karakterler:
Lulu

Beğen

Orhan KANZA
Kayıt Tarihi:2 Ağustos 2022 Salı 04:02:29

LULU'YA MEKTUPLAR (DIL) YAZISI'NA YORUM YAP
"Lulu'ya Mektuplar (Dil)" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Gülüm Çamlısoy
3 Ağustos 2022 Çarşamba 22:44:59
Çok çok beğendim hep de olduğu üzere.

Defalarca okunası ve her okumada başka başka açılımlar sunan...

Gün güzelliğini kutluyorum hocam.


Sonsuz içten selam saygımla

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Orhan KANZA Yazının sahibi 4 Ağustos 2022 Perşembe 02:46:13
Çok teşekkür ederim hocam
Bilmukabele.
deniz_tayanç
3 Ağustos 2022 Çarşamba 15:05:46
En en paye kulluk...
Başkası haram.
Hep yeniden başlıyorum pacam tutuşuyor...
Bu boşluk duygusunu atamadım.

Çok saygımla Üstadım.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Orhan KANZA Yazının sahibi 3 Ağustos 2022 Çarşamba 16:21:16
Eşlik eden dizeler için teşekkür ederim üstadım. Saygılarımla.
İbrahim Kurt
3 Ağustos 2022 Çarşamba 12:18:24
Hocam çok beğendim yürek sessin hiç susmasın şiir gibi kutluyorum

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Orhan KANZA Yazının sahibi 3 Ağustos 2022 Çarşamba 16:20:27
Teşekkür ederim, bilmukabele hocam. Var olun.

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
Tüya
2 Ağustos 2022 Salı 15:09:32
Hüzünlü günüme denk geldi Lulu'ya gidecek olan bu mektup!
Hem dilsiz, hem yurtsuzluğumu bana anımsatan bir mektuptu bu...
Anlayanımız bilenimiz de yok ki...
Ne çan sesleri, ne çilekli çikolata; ne de sıcacık bir evde yaşıyor olmak kar ediyor ruhun çıkmazlarına..
Yine de çözülmüyor dil, çıbanlaşıyor ha bire...
Pranğaları, dişleri arasındayız kapitalizmin ve
Doğranıyoruz
Un ufak ediliyoruz
Sessiz sedasız, Muson yağmurlarına takılıp yok oluyoruz...
Lulu, beni de duy, emi...

Söyleten bir mektuptu, yine...

"Kendince kal kimseciklere benzeme." hocam

Çok teşekkürlerim ve saygımla.

Tüya tarafından 2.8.2022 15:20:56 zamanında düzenlenmiştir.

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


Tüya 3 Ağustos 2022 Çarşamba 01:06:11
Olması gerektiği yerde Lulu'ya Mektuplar. :)
Çok tebriğim ve saygımla, değerli hocam.
En kısa zamanda yeni mektuplarda buluşmak üzere...
Orhan KANZA Yazının sahibi 3 Ağustos 2022 Çarşamba 16:22:33
Teşekkür ederim, saygılarımla.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.