Koyukahvesair
221 şiiri ve 29 yazısı kayıtlı Takip Et

VAROLUŞ-YOKOLUŞ




İnsan kaybettiklerini ne de çabuk sineye çekiyormuş değil mi? Sanki hiç kayıp yaşamamış gibi hayatına devam edebiliyor. Oysa giden gidiyor, kalansa susmakla yükümlü bu cehennemde.

Ne de çabuk susturuyor kalbini, aklını? Kilit vuruyor bir daha açılmamak üzere. Konuşanları susturuyor, saklanıyor bir kez daha engin denizlere...

Yok ediyor kendini belki de... Hayatın vurduğu her darbeyle yeniden ayağa kalkıyor bu sefer diğerinden de güçlü. Anlıyor bir kez daha yitik bir kalpte birden çok sevgiliyi tutamadığını...

Yaşadığı her kayıp onu sonsuzluğa itiyor adım adım. Sonsuz olana belki de. Yarattığı kula değil de yaratana olan inancı tazeleniyor. Ve sarıp sarmalıyor sanki yaralarını attığın her adımda. Dayanma, direnme gücü geliyor. Daha çok savaşıyor belki de yaşamak için.

Özlüyor tabi... Özlemlerini bir perdeyle kapatamıyor. Susuyor ve sessizliğe konuşuyor gecelerce. Hepimiz yolcuyuz elbet hayatta. Durağa kim önce varırsa iniyor. Seyahat halindekilere kalıyor hayatı taşımak. Bir yük gibi geliyor omuzlarına ağrısı. Yanmak yetmiyor kül olmak gerekiyor akıp giden sonsuzlukta. En sevgiliye ulaşmak için önce kul olmak gerekiyor ki kül olabilesin . Ham iken kimse ulaşıp da dokunmuyor .Sevmek gerekiyor. Ama öyle bir hâl ki bu tam bir teslimiyet mevzu bahis oluyor. Yaratılana değil de yaratana ulaşmak, onun sevgisine mazhar olmak, onun sevgisiyle hemhâl, insanı bir nebze olsun şükrettiriyor. Her şeyin onda başlayıp yine ona döneceğini bilmek, görmek üzüntüsünü hafifletiyor sanki.

Rabbin hem dert veriyor hem de dertte yardımını esirgemiyor oluşu insanı şaşkınlığa sürüklüyor. Dert veriyor, bu deli gönlümüz akıllansın , dertte yardım ediyor çünkü merhametli oluşu bunu gösteriyor.

Sakinlik arıyor önce. Gül olabilmesi, onun gibi kokabilmesi için kül olması gerekiyor yani. Sabrediyor ondan gelene razı olup. Susuyor, özlüyor ama ondan geldi maalesef çare yok.

Öyle bir özlemek ki bu... Tüm pişmanlıklarını koyup bir çuvala yüklenip gitmek bu diyardan, o da olmuyor. Kalbi ağrıyor en çok insanın. Her ’’özledim’’ dediğinde kalbini sanki yerinden çıkacakmış gibi hissetmeye karşı koyamıyor.

Benliğini çözmeye işte onunla başlıyor insan. Hayatı anlamaya çalışıyor. Düşünüyor ve dönüp dolaşıp yine aynı noktaya yaklaşıyor. Kalıyor bir süre...

Ne kadar yok olduğunu anlıyor kendisinin ve kendiyle düşünceleri arasında savaş halinde buluyor insan kendini. Defalarca yok olup yeniden doğmak gibi...

Hiç olmaz dedikleri bir gün karşısına dikiliyor insanın. Saçma dedikleri şeylerle yüzleşiyor bir gün. Akla, mantığa dahi uymayan şeyleri yapıyor, belki de acısına zehir karıştırıyor keşkeler yolunda...

Yorgun hali, savaştan yeni çıkmış gazi gibi çehresi, suskun gözleri yaşamaktan solmuş gibi... Yaşamaktan solmak derken üstüne gelenlerin getirisi herhalde... Tam bir ANKA KUŞU hikayesi... Yanıp yanıp yeniden doğmak, doğan güneşle beraber ayaklarını toprağa basmak belki de...

Hasretini çektiğin şeyler ulaşılmaz olunca hayata daha bir acımasız yaklaşıyorsun. İsyan etmek değil de, yaşanılanların getirdiği bir varoluş, yok oluş hikayesi, anlıyorsun.

Savaşmaktan vazgeçip kendi payına düşenle vedalaşıyorsun...

Beğen

Koyukahvesair
Kayıt Tarihi:14 Eylül 2021 Salı 00:58:08

VAROLUŞ-YOKOLUŞ YAZISI'NA YORUM YAP
"VAROLUŞ-YOKOLUŞ" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
İsabella
14 Eylül 2021 Salı 01:54:00
Şahane satırlar.
Varmak istediğimiz noktaya giderken ki yolculuğumuzda başımıza gelenler, iç hesaplaşmalar, pişmanlıklar, özlemler, aflar, tövbeler ve merhameti sonsuz olan yaratanın yeniden kapılar açması hepsi ama hepsi vardı bu gönül yazısında. Gönlüme çok iyi geldi.

Tebrikler

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Koyukahvesair Yazının sahibi 14 Eylül 2021 Salı 12:38:36
Teşekkür ederim bu güzel yorumunuz için.
meselci
14 Eylül 2021 Salı 01:19:28
Anlam yüklü ve gerçek dolu satırlarla örülü güzel yazı.
Çok başarılı buldum.
Bir çırpıda okudum.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Koyukahvesair Yazının sahibi 14 Eylül 2021 Salı 01:35:53
Bu güzel yorum için teşekkür ederim
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.