Rû //
17 şiiri ve 5 yazısı kayıtlı Takip Et

Babamın kapısı



Babamın Kapısı



-Bu kapı bizim kapı mı?
-Bu kapı bizim kapı mı?
-Halaaa bu kapı bizim kapı mı?

Her gördüğü kapıyı, kendi evlerinin kapısına benzetirdi...
Kocaman elleriyle; minicik parmaklarını, parmaklarının arasına sıkıca kilitlemişti halası... Bir an bıraksaydı ellerini, benzettiği ilk kapıdan içeri dalıp  "babaaa ben geldim" diyecekti...

Ne kadar uzun zaman olmuştu babasını görmeyeli.Küçücük bir çocuğun yüreğindeki baba özlemi nasıl tarif edilebilirdi ki? Ağlardı ... Çok ağlardı.. Halasına sarılıp için için ağlardı....

Halası; engin yürekli, merhametli, naif, dünyalar tatlısı iyi bir insandı. İyi ki vardı. Yalnız değildi. Kendi çocuklarından  zerre ayırmazdı Ayşeyi. Onu avutmak için mektuplar yazardı babasının ağzından. Çocuktu... İnanırdı...

-Bugün mektup var mı hala!
-Mektup geldi mi hala!
-Biz de yazalım hala!
Kim bilir neler çekmişti rahmetli halası çocuk dilinden...

İlkokul çağına geldiğinde annesi yok.Babası yok yanında. Velisi: Asiye Hala.

Çantalı beslenmeli çocukları görürdü Ayşe. Annesi babası yanlarında mutluluk okunurdu yüzlerinden. Düşünürdü küçücük aklıyla. Halası alacak mıydı ona da beslenme, çanta? Nereden bilebilirdi ki eniştesinin maaş gününü beklediklerini. Soramazdı da.... Bir gün halası çağırdı Ayşeyi  yanına ’’haydi gidiyoruz’’ dedi.

-Babam mı geldi hala, babama mı gidiyoruz.?
Hayır, dedi halası... Okul alışverişi yapmaya.

Çocuk aklı hem çantada hem de babasındaydı Ayşenin. O gün ayakkabısının bağcığını bağladı halası, saçlarını sevdi, okşadı, öptü yanaklarından... Sevgi açlığı çeken bir çocuk için bu, hayatının en unutulmaz anlarından biriydi. Yine o kocaman elleriyle parmaklarını kilitledi halası ve düştüler yola. İşte bu, Ayşenin yedi yaşına kadar yaşadığı en büyük sevinciydi. Çantası olacaktı.... Beslenmesi olacaktı. Üstelik diğer çocuklar gibi marka merakı da yoktu. İçi içine sığmıyordu. Nasıl bir mutluluktu bu....

Okumayı seviyordu... Başarılıydı... Liseyi bitirene kadar babasını hiç görmedi.... Hep mektup bekledi ondan. Aklı ermeye başladığından bu yana halası da yazmaz olmuştu mektupları. Kendi kendine söylenir dururdu.

-Olsun be hala, yazaydın mektupları.... Kanmış gibi yapardım yine. Hiç değilse bana bir avuntuydu....

Günler birbirini kovaladı; ne çok bayram, ne çok babalar günü geçti hüznü anlatılamayan.... Liseyi bitirdi Ayşe. Ve bir gün babası çıkıp geldi.....
Yıllar yıllar sonra onu ilk görüşüydü. Hayal meyal hatırlıyor gibiydi, ancak yolda görse tanımazdı....

"Neredeydin? Niye aramadın bunca zaman? Bir kızın olduğu şimdi mi aklına geldi? "
demedi Ayşe.. Geçmişini sorgulamadı...

Sımsıkı sarıldı babasına ve ağzından şu sözcükler döküldü..

-Bir daha gitmeyeceksin, değil mi baba?

Bir kaç gün halasında kaldıktan sonra, babasıyla birlikte trene bindiler.... Bu tren yolculuğu, babasıyla birlikte yaptığı ve hatırladığı ilk yolculuktu. Daha sonra  taksiye binerek, eski mimari yapıya sahip, bir binanın önünde durdular...

Öylece bakakaldı Ayşe...Bulmuştu en sonunda....
O gün bugündür hiç ayrılmadı o kapıdan....
Bu kapı onların kapısıydı...
Babasının  kapısı..

EbRu Asya //


Beğen

Rû //
Kayıt Tarihi:24 Eylül 2020 Perşembe 16:08:00

BABAMıN KAPıSı YAZISI'NA YORUM YAP
"Babamın Kapısı" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Aygün Deniz
25 Eylül 2020 Cuma 13:48:13
Çok içliydi güzeldi yazı. Tebrikler Ebru. Sevgiler.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Rû // Yazının sahibi 27 Eylül 2020 Pazar 20:58:32
Teşekkür ederim canım...yeni gördüm yorumu...sevgilerimle..
himmet aygüt
24 Eylül 2020 Perşembe 19:15:37

gözlerimde bir kaç damla yaş olduysa yazı, bağışla şair...
dudağımda Selda Bağcan'lı bir şarkı, ve köyde babamın ara ara geldiği zamanlarda
burnuma sinmiş o kokusu...
anlamamam nasıl mümkün olabilirdi ki...

eyvallah.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Rû // Yazının sahibi 25 Eylül 2020 Cuma 08:29:04

hisseden yüreğinize okuyan gözlerinize sağlık.....teşekkür ettim...saygı ile...
Gülüm Çamlısoy
24 Eylül 2020 Perşembe 17:03:00
Canım arkadaşımı nasıl da özlemişim.

Hoş geldin.

Sevgimle

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Rû // Yazının sahibi 24 Eylül 2020 Perşembe 18:11:28

hoşbuldum Gülüm...
sevgilerimle canım ...🌹
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.