Gülüm Çamlısoy
2140 şiiri ve 1654 yazısı kayıtlı Takip Et

Kalemin öncesi ve sonrası...



KALEMİN ÖNCESİ VE SONRASI...



Yansız bir cümleyi mesken tuttum. Belirteci olmamalı zamanın da mekanın da tebaasına sadık olmalıyım ve ellerimle büyütüp de uyuttuğum her günü umut bileşkesi ile çoğaltmalıyım.

Çoğaldığım üzere…

Oysaki azaldığıma vakıf dış mekân ve mütemadiyen özürlerimi sunuyorum sonra kollarını sıvazlıyorum ilhamın akla zarar bir öfke ile soluklanan her yaftayı da içre seriyorum artık kimse mekansızlığımla dalga geçip zamansız yanılgılarıma ve tevazuuma köstek olan.

Billur olsa yürek kime ne ki?

Sözcükler ne ağdalı ne sitemkâr.

Addedilen acı filan da değil zaten hayatın gerçekleri ve gerekçeleri ile sunuyorum sonra hafif bir tebessüm ekiyorum satırlara lakin okuyan olsun içindeki ön yargıyı istifleyen olsun anlamsızlıkla karşı karşıya geliyorum.

Anlatmak istediklerim bunlarla sınırlı kalsa keşke.

Ya da kapışan dış sesle iç sesimin izdihamına Tanrı dur derse.

Esefle sırtımı sıvazlayan kaleme teessüflerimi sunuyorum ve neden, diye soruyorum.

Sefil kalemim… ne suçu varsa…

‘’Yaz’’ dedin diyor sonra içre dönük metruk bir vecizeye dönüşüyor iç sesim ve kalibresi kaybolmuş acılarla suskun desibelli bir izdiham süre geliyor.

Belki de suçlanması gereken bilfiil benim hani zemin kaygan iken düşüp de kırdığım kalemin ucu.

Haz etmiyor benim suskunluğumdan ve bu sefer:

‘’Yeter’’ diyorum ve gerisin geri kaçıyorum.

Kocaman bir lahza.

Belli ki sıkılganlığımın eşref saati gelmiş.

Yüzünü buruşturuyor firar eden tüm sözcükler sonra da beni köşeye sıkıştırıyorlar:

‘’Ama sen istedin.’’

Ben neyi istedim de yoktan var etmedi Yaratan?

Belirsizliğin sükûtu hayale uğrattığı ömrü hayatımda içimden geçen ne ise bahşetti Rabbim hatta içimden geçmeyenleri bile.

Bilemedim ki mutlulukla içeri girdiğim o evin kapısından bir gün arkama dahi bakmadan çekip gideceğimi oysaki sarayımdı orası ve tek kişilik saltanatıma nifak sokan akbabalar.

Her şeyi noktalamıştım işte.

Tek virgülümdü hayallerim ki kurmaktan men ettiğim hayaller ve sırça köşkümde yalnızlığım kundaklanıp da son günlerimi cehenneme çeviren yabaniler.

Göze nasıl da hoş geliyordu oysa ve bana iyi geldiğine nasıl inanmıştım ve fanusumda yüzüp duruyordum oysaki…

Boğulma alametleri veriyormuşum ben ve buna vakıf olan da sadece Yaratan iken.

O kapının kapatılmasına günler kala bir gün kapım çaldı hiç beklemediğim bir anda ve geleni de içeri aldım elbet bilemiyordum kalıcı olduğunu görünürde elde tutulan somut hiçbir şey yoktu ve derken kalemin teşrifi ile sarayımdaki saltanatımın sonlanmasına ağıtlar dahi yakmadım.

Palas pandıras firar ettim elbet kendimdendi firarım sonra da neyim var neyim yok yeni bir yolculuğa çıktım ve yanı başımda peyda olan gölge beni asla da yalnız bırakmaya niyetli değildi ötesinde ben o gölgeyi pek de umursamıyordum ilk zamanlarda…

‘’Bil mukabil Gülüm’’ diyen hayal perim.

Sevgiyi filan da geçmiştim hani ki kendime uzak olduğumu sonradan öğrenecektim oysaki nasıl da emindim kendimi bildiğimden ve metin olduğumu sandığım yıllar aslında bir kandırmacadan ibaretmiş. Tescilli yalnızlığımı da sonlandırdığım bir milattır peşime takılan bu komik gölgeyle hayatımın kalanını paylaşacağımı da asla tahmin edemezken.

Vakur bir gölge hem de.

Tespit edilmiş tüm suçlardan arındığım sözüm ona lakin kalbimin daha çok kırılacağına sonradan vakıf olacağım.

Rengim lacivert bu gece.

Dünse maviydim.

Bir evvelki gün kan kırmızısı.

Tüm metaforlar beni ele geçirdi işte ve düştüm madem bir kez yola.

Başımı alamadığım ve de gözlerimi.

Kalbimi teslim ettiğim ve ellerimi.

Bir manifesto ise ne ala.

Bir serenat ise bakalım sol anahtarı açacak mı kalan kapıları.

Denk düştüğüm belirsizliğin hangi heceyle eşleştiği.

İzdiham yüklü evrende artık gerçek manada insanlarla arama sosyal mesafe koymam gerekliliği ki en baştan bunu yaptığıma kani iken gördüm ki; samimiyet illa ki geri tepiyor.

Üstelik birileri bana acısın diye yazmıyor ve yaşamıyorum.

Üstelik yazdığım her şeyin bu kadar gerçek olduğuna nasıl kanaat getiriyorsa insanlar.

Ben bir hayalim çünkü.

Yorganım ise ipek.

Yüreğimin süzgecinden geçen yalancı sevgiler geride devasa bir tortu bırakıyor ve ben berrak ruhuma minnet doluyum.

Aşkın asasından da öte…

Kalemin asası.

Çünkü kalemim asi ve kızgın bir o kadar halis munis belki de çapkınca geziniyor sözlükte.

Ve işte şerh düşüyorum geceye:

‘’Yarın yeni bir gün, azizim.’’

Sevsen de sevmesen de üstelik ben bir ömür herkesin yerine kolayca sevmişken.

Konu kapanmıştır elbette bir sonraki yazıya değin yoksa yaz’ı nasıl yaşar benim hazan yüreğim?


Beğen

Gülüm Çamlısoy
Kayıt Tarihi:15 Mayıs 2020 Cuma 18:02:22

KALEMİN ÖNCESİ VE SONRASI... YAZISI'NA YORUM YAP
"KALEMİN ÖNCESİ VE SONRASI..." başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Serkan BOL
16 Mayıs 2020 Cumartesi 22:39:45
Yazmak eylemi sadece ama sadece kendimiz için yaptığımız eylemdir. Aksini iddia eden varsa zaten yanılgı içindedir.

Herkesin yerine sevebilmek kocaman yürek ister.

Yüreğinize sağlık Gülüm Hanım.

Saygılarımla...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi 16 Mayıs 2020 Cumartesi 22:51:14
Tartışılır doğrusu çünkü herkes biriciktir ve ayrıdır mizaçlar.
Aynı olmak bir seçim.
Özgün bir yürek ve sevginin sonsuzluğu şahsına münhasır duygular.
Kimin neyi/kimi ne derece sevdiğini bir diğeri asla bilemez.
Hele ki kalp gözüne sahipse insan ki bu da gelişim sürecinde hasıl olan ve maneviyatın uzantısı...
Görünürde herkes herkesi sevebildiğini beyan ederken samimiyetin ölçüsünü tahmin etmek zor değil hele ki karşılık beklemek gibi bir kaygı gütmeden sevmek nedir bunu yaşayan bilir karşı taraf anlasın anlamasın.
Tamamen maneviyatla ve özü ile ilintili insanın.

Yazmak eylemine gelince...

Ne malum kendimiz için yaptığımız?

Niyetlerdir önem arz eden ve bunu tek bilen sadece Mevla'dır o yüzden birilerine bir şeyi inandırmak gibi bir kaygı asla gütmüyorum.

Yine iddiam o ki: maneviyat ve yazma edimleri girift bir yapı teşkil ediyor ki:

TECRÜBE İLE SABİT.

saygılarımla
aşık talat kurtoğlu
16 Mayıs 2020 Cumartesi 00:14:17
yüreğinize kaleminize sağlık hocam selamlar saygılar sunuyorum

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi 16 Mayıs 2020 Cumartesi 17:02:32
Ömrünüz çok çok olsun.
Çok teşekkür ediyorum dost yüreğinize.

Mutlu akşamlar
saf şiir
15 Mayıs 2020 Cuma 19:28:06
Değerli kaleminden çok güzel bir yazı okudum Kardeşim. Kutluyorum. Selam ve dua ile.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi 15 Mayıs 2020 Cuma 19:30:13
Değer kattınız ağabeyim.

Çok çok teşekkür ediyorum duyarlı yüreğinize.

Allah razı olsun.


Selam ve dua ile kıymetli ağabeyim
Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi
15 Mayıs 2020 Cuma 18:03:57



Ilıman bir iklim özlemiyle değiştiriyorum sorumu ama sormuyorum.

Çünkü soru sormayı bıraktım artık mademki cevabını biliyorum sormam çok gereksiz...

Mutlu akşamlar diliyorum herkese.

Gülüm Çamlısoy tarafından 5/15/2020 7:13:53 PM zamanında düzenlenmiştir.

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.