Gülüm Çamlısoy
2054 şiiri ve 1585 yazısı kayıtlı Takip Et

Şeceresi umut olan başaklar vardı...



ŞECERESİ UMUT OLAN BAŞAKLAR VARDI...



Hüzün çiçeği…
Mermeri ölümün, mevsimin:
Sağanağın rahmeti ellerinde Rabbin
Kavisli yollarında ömrün
Yığılan her hece
Sevdalı bir eksen mabedi dünün.

Kayrasında hükmeden her cümle
Yenilmişliğin ibaresi tek kurşunda
Tek solukta ve heveste
Diri bir seda
Gölgelerden dem vurduğum hüzün alfabesi
Kuşandığım kadar da kuşattığım yüreği
Tek yeis bile yeter içime batan dikene.

Gün muvaffakiyetini yitirdi; tek taşlı her hüzün parmağına bol geliyor evrenin ve müebbet yiyen yorgun düşlerin de şeceresi: az evvel kapattığım kapıya son defa b/akıyorum ve her ne hikmetse duru teninde gölgemin boca ediyorum misafir düşleri.

Kopçası kopan içli şarkılar ve aşkı heceleyen tınılar.

Salkım saçak beyitler hurafeleri dizginliyor ve göğe konuşlu mermer başlığı ölü masal kahramanının hayatı ve ölümü tuşluyor hece hece.

Mabedin yıkımıyla serildi tuğlalar ve duygu öbeklerinde saldırıyı üstlendi lanet ve ölü kelebek. Saltanat kayığında ömrün semaverler dizdim kabrime ve altını açmayı unuttum dünün ki kibirli ses tonunda matemin beyzade düşler kundakladı elemin sefasında yer ve gök çatladı.

Ar damarı çatlayan müfrezenin rüzgârı ve insan izleklerinde süzgün heceler ne de olsa yola düşüp de yoldan çıkmayı dilemedi hiçbir insan.

Maviden iskeletler ve yüzü olmayan adamlar ve şiirler.

Kadınların yüreğinde ansızın açan ve solan günü kurşunladı şeytan ve muhafaza edilen her duygu ne yazık ki sonlandırıldı.

Sevdalı beyitler suskun.

Aşka adanan hayatlar hep durgun ve de.

Kanaviçe imleçler karaborsa düşleri kundakladı ve renklerin hatırına ebemkuşağı da nihayetinde infilak etti.

Alıcı kuşlar.

Verici beddualar.

Sefer tasında ömrün, günden arda kalan son birkaç saat: elbette m/eziyetti günü taşlayan bakışlar ve şehla acılar.

Devinen iklime yükledikçe rahmeti son durak öncesi genç fidanlar ölü bedenlerini toprağa sundu: mademki topraktan gelip toprağa gidecektik, mavi yakalı acılar ekinlerini sonlandırdı her beyaz yakalı acı, bir düş mağduru olmanın verdiği yeis ile soludu mevsimi ve sonlandırdı içinde kalan son hevesi.

Kursağında kalan şarkılarla aryalar içlendi ve biçeminde ömrün kanat açan her sevdaya o sevdalı bakışlar mimlendi.

Öğün arası sustu evren ve yeniden istifledi yarının nimetlerini, sancılı bir vaveyla daha sunulurken altın tepside şakıyan bülbüller firar etti gül bahçesinden.

Ne güllüktü ne de gülistan lakin şeceresi umut olan başaklar vardı yarının yüzü suyu hürmetine iç geçiren hayaller vardı ve kundaklanan her sevinç ıstırabı dillendirdi oysaki tek muhatabı sessizlik ve yergi idi solda yatan duygunun belki de zıpkın yemiş bir manivela göğe konuşlu gözlerinde mavinin ve meleklerin, martılar çınlattı evreni ekseninde ümitler yuvalandı kalbin inhisarında sözcükler idi şairin yalnızlığını ve mutsuzluğunu paylaşan.

Kanadı kırık düşler unutulmaya mahkûmdu tıpkı şair dişinden tırnağından arttırdığı her duyguyu aşkla kazırken mezar taşına.

Ölü bir ritim kurban verilen ne de olsa şairin yüreği idi evrende tek atan ve nice insan atıp tutan.

Göğün kanatlarında Tanrı sergiledi rahmetini ve aşkın ve de umudun yüzü suyu hürmetine şereflendirdi inanan kulunu.

Patavatsız karanlık.

Unutkan dalkavuk ne de olsa muradı değildi ama mizacı: alaya aldığı her cümle elbette şairin bohçasında safiyet yüklü imgeler ve bağımsız bir duygu seliyle tutunmaya çalıştı geride kalan son umutla titrek sesini gür kıldı yazdığı her şiir ile.

Sevmekti işi gücü belki de sevilmeye çeyrek kala.

Sevdalı mizansende kundaklanan her dize ise ruhundaki bağımsız efkârın seyisiydi adeta ne de olsa yazıyordu eşlik eden rahmete şükrederken ve seviyordu, içindeki çocuk can çekişirken.

Sözcükler yuhalandı ve şehir çöktü.

Şiir sustu ve şair hala yaşıyordu.

Tininde hüznün kapanan kapının ardından son kez b/aktı ve sadece unutmayı diledi unutulmuşluğun verdiği acıyı son kez duyumsamak adına kapadı gözlerini yazmadığı son şiirin belki de yazdığı kadar içinin de y/andığı maziyi savurdu sonsuzluğa kalemin gücü tükenene değin…


Beğen

Gülüm Çamlısoy
Kayıt Tarihi:25 Kasım 2019 Pazartesi 17:40:39

ŞECERESİ UMUT OLAN BAŞAKLAR VARDI... YAZISI'NA YORUM YAP
"ŞECERESİ UMUT OLAN BAŞAKLAR VARDI..." başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
(-MELEK-)
25 Kasım 2019 Pazartesi 23:01:59
Tininde hüznün kapanan kapının ardından son kez b/aktı ve sadece unutmayı diledi unutulmuşluğun verdiği acıyı son kez duyumsamak adına kapadı gözlerini yazmadığı son şiirin belki de yazdığı kadar içinin de y/andığı maziyi savurdu sonsuzluğa kalemin gücü tükenene değin…

Yüreğine sağlık arkadaşım sevgilerimle...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 25 Kasım 2019 Pazartesi 23:03:43
Merhaba, sevgili Melek.
Çok teşekkür ediyorum.
Sevgilerimle arkadaşım.
saf şiir
25 Kasım 2019 Pazartesi 20:05:56
Güzel bir yazı olmuş, emek verilerek yazılmış. Kutluyorum Kardeşim. Selam ve dua ile.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 25 Kasım 2019 Pazartesi 20:07:31
Eksik olmayın değerli ağabeyim.
Çok teşekkür ediyorum.
Selam ve dua ile ağabeyim.
muslumbayram
25 Kasım 2019 Pazartesi 17:44:20
ölümün soğuk mermersi yüzü
ne büyük teşbih böyle gülüm hanım
giriş gelişme vede muhteşem bir sonuç


Sözcükler yuhalandı ve şehir çöktü.

Şiir sustu ve şair hala yaşıyordu.

Tininde hüznün kapanan kapının ardından son kez b/aktı ve sadece unutmayı diledi unutulmuşluğun verdiği acıyı son kez duyumsamak adına kapadı gözlerini yazmadığı son şiirin belki de yazdığı kadar içinin de y/andığı maziyi savurdu sonsuzluğa kalemin gücü tükenene değin

harika
alkışlarımla

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 25 Kasım 2019 Pazartesi 17:45:44
Değer kattınız Müslüm Bey.
En içten teşekkürlerimi sunuyorum.
Selamlar, saygılar...
Mutlu akşamlar dilerim.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.