Gülüm Çamlısoy
1848 şiiri ve 1423 yazısı kayıtlı Takip Et

Hoşça kal dünya...



HOŞÇA KAL DÜNYA...

Deforme olmuş miladın yıl dönümü her ölgün gün yüz sürdüğüm bir rabıta aslında mevsimsiz kaygılarımın tuzağa düşürdüğü aynı ben.

Aynaların sır yüklü dokusunda bir inilti içimdeki kurbağanın söylendiği oysaki ben öpülünce yakışıklı bir enkaza dönmeyeceğim ne de olsa aşkın başkaldırısı çoktan sonlandı; aslında aşkın yitiminin yıl dönümü aralıksız kutladığım bir yenilgi.

Yanılgı yüklü kibirli ömür.

İhtimamla severken yanıp tutuşan sadece iklimin rüzgârla ilan ettiği seferberliği.

İfşa etmekse aslında koca bir yanlış bu anlamda kendime kızgınım ötesiz ve öncesiz ve yansız bir kızgınlık günümü kâbusa çeviren sayısız yanılgı ve alaşağı edildiğim soytarı bir coğrafya yine iklimin kurak çöle dönüştürdüğü yerküre.

Açılımı ne ki gizemin?

Bir başkaldırı?

Bir tahayyül?

Tercüme etmeye uğraştığım bir özet mi aslında aynı dilden konuştuğum sayısız insan, üstüne üstük aynı dinin ve aynı coğrafyanın mensupları.

Beklentim ne miydi?

Hiçliğimi sonlandırdığım bir kabulleniş belki bana insanlardan yansımasını arzu ettiğim.

Bir araz mı?

Yoksa bir ahraz?

Sorular çok gereksiz ne de olsa alan bilgim ölçülmüyor ve dirseklerimi çürüttüğüm o zorlu yıllara bazen meydan okuyorum bazense lanet.

Sonlanması gereken aslında benim ve kalemin dürtülerini yok sayıp da nokta koymam gerekirken…

İzahı yok işte.

Asla da sunamayacağım.

İfa ettiğim binlerce cümleden sonra hala kaldı mı söylemediklerim?

Aslında daha ne söyledim ki, demenin gayreti içerisinde filan da değilim belki kuluçkadaki yavrularım gözlerini açıp da benden sevgi dilenirken bu sefer ben mi ihanet edeceğim Tanrıya ve doğaya?

Aslında çoktan karşı geldim ben tabiata.

Issızlığımı kabullenip de ıssızlığıma sığınırken sadece insan ve cins ayrımı yapmadan ben ihanet ettim kendime.

Sürgüne gönderildiğim yıllar ne de olsa kopmuştum hayattan ve kendimle baş başa kaldığım yılların ardından kalemle yolum kesişip de bir araç mı olacaktı yazdıklarım doğru insanlarla iletişim kurmak adına yoksa bir amaç mı olacaktı yazmaya çalıştıklarım?

Kâbusun getirisi.

Tepkisizliğin suçunu bizzat üstlendiğim belki de nerede nasıl bir tepki vermem gerektiğini bilmeden.

Sunumu ne ise, demekse kabulleniş benim değiştirmeye çalıştığım sadece hayatımda yapacağım bir değişiklik ile son vermek miydi çaresizliğe ve yalnızlığa?

Sözcüklerim merdiven altı değildi ve asla da ihanet etmemiştim bu güne kadar.

Lafı güzaf.

Kaynayan değil de kayan zemin aslında içine düştüğüm ateşin beni hala üşütebildiği.

Kambersiz düğün mü olur, pek bir revaçtaydı ne de olsa.

Tutunduğum kadar tutulduğum doğası aşkın aslında belli birine yönelik olmayan aslında beni adım adım Rabbime ulaştıran ve çok geç fark ettiğim bu İlahi Ateş.

Sözcükler sadece vasıtaymış.

İnsanlar da.

Edimlerimde ne yakarış ne de vazgeçiş.

İzleklerde destursuz suretler aslında altında ne olduğunu merak etmediğim çünkü maskelerini göremediğim.

Vasıfsız olmaksa hayatın sunumu ben vasıflarımı iyice bellemiştim.

Kanaat ettiğim.

Kıt kanaat mutluluğa razı olduğum.

Gölgemle barışık iken ansızın düşman kesildiğim gölgem belki de gölgemin bile artık benden medet ummadığı.

Ya ben, neyden medet umuyorsam…

Yalın olmaksa suçu bu izdihamın küfemde binlerce yenilgi ve hayal kırıklığı.

Ancak ve ancak ölümün değiştireceği bir yazgı ve katıksız rahmetin sunumu ile hala direnebildiğim.

İkramı olmalı beyitlerin…

Zanların tutuştuğu o firarda saklı edimler ve hak malikleri iz sürerken.

Boyalı yüzlerinde ölümlü imgelerin şehirli kadınlar…

Duru güzelliklerine tek zerre allık kondurmayan Anadolu’mun kadınları.

Sözcükler ve firar eden insanlar…

İnsanlar ve infilak eden haykırışlar.

Tutumlu hayatlar; tutumsuz aşklar ve çocuklar bazen bir topun peşinde bazen bir düş’ün bazense kaybolup giden ve ardından kötü haberleri gelen…

İhbar ediyor mevsim karınca adımlarla büyüyen yorgunluğumu sonra da tasfiye ediyorum şehri ve kodaman düşlerde yanılgı yüklü ahkâmlar derken teninde kabarcıklar ana haber bülteninin ve şen sesinde spikerin acıyla asla örtüşmeyen bir sunum oysaki yanan bir yürek daha asılı kalıyor mahşere yakın ve kayıp giden yıldızların yasını tutmak varken araya reklam giriyor.

Örtülü ödenek ne de olsa.

Hava cıva aslında tüm olup biten.

Bir de saklı tutulan.

Bir de sancılı hayatlar.

Bir de sarkacı kayıp bir delalet ne de olsa mevsim serdi örtüsünü tüm insanlığa ve sahillerde ölü balıklar çiğnenen vücutlarına yosun yapışmış iken katili kayıp ölü iklim.

Haşmetli bir duruşu var kimi gölgenin ve kimi yorgun elemin.

Aşk acıtırken.

Aşk batar ve kanatırken.

Ve de aşk ihya edip coşkuyu da sırtlanmış bir bir yürekleri g/ezerken.

Maviden kayıklar; maviden beyitler; maviden umut ve siyahtan ibaret yansıyan kötümserliğin tutacağı iken yarın odaklı hayaller oysaki iyimser bir mevsimin sırtını sıvazlamak gerekirken sadece çuvaldızı batırmakla kalmıyoruz kendimize sonra iğne iplik dikiyoruz tüm sökükleri ve yaraları.

Yaralar, ah, yaralar.

Ana kıta olmayı beceremeyen yarım adalar.

Ve külüstür bir tebaa askıntı olmuş yüreğe aslında aksayan düzende saklı bir mevta kadar soğuk bedeniyle ve soğuk elleriyle sıcak havada bile üşüten.

İkramlar adam boyu ve görgüsüz izlekler.

Aşkın bir batında doğumu kaç heceyi ihlal edeceğini bildirmez ve sezdirmezken aşka itibar etmeyen hangi zümre ki hesabını kesecek bir avazda ve aşkı da mevsimi de ihbar edecek Tanrıya…

Uyduruk bir şarkı ve uyuşuk, detone o sesin perde arkasındaki yalnızlığı belli ki inkar ediyor aşkın dokusunu ve ufkunu derken artı parantez konduran sistemde sitemli bir ses ile mağdur düşler peşkeş çekiliyor acıtan gerçeklere.

Ölümün miadı mı dolan?

Öldürücü komikliği mi hezeyanların?

Buz tutan bakışlarında ve ellerinde aşk perisinin sanrılı bir öyküyü yok sayıp da sancılı bir günü sonlandıran maviden bir ırmak ve akışına bıraktığımız hayat…

Hayta bir kelam.

Bir espri patlayan.

Manik depresif bir vebalı sancılı doğumunda sanrılarının tutsağı olmuş ve içindeki hegemonyayı asla sonlandıramayan.

Titiz bir iç ses ve uyruğu olmayan binlerce acı ve daha açık çok daha açık bir anlatımla hayatını hiçe sayanlar ya da bir hiçi hayata yeğleyenler.

Vadesi dolan bir firar; bir ferman…

Yarın odaklı bir serzenişte gönül isterdi ki, demenin meali iken o hoşça kal.

Hoşça kal, dünya.

Hoşça kalın dostlarım.

Düşmanıma bile hoşça kal demeyi görev bilirken.

Gün bitiminde geceye şerh düşüp de ansızın solan bir çiçek gibi…


Beğen

Gülüm Çamlısoy
Kayıt Tarihi:17 Haziran 2019 Pazartesi 17:20:43

HOŞÇA KAL DÜNYA... YAZISI'NA YORUM YAP
"HOŞÇA KAL DÜNYA..." başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi
19 Haziran 2019 Çarşamba 20:34:56


Gülüm Çamlısoy tarafından 6/20/2019 5:21:57 PM zamanında düzenlenmiştir.

Cevap Yaz
Bir Dünyevî
19 Haziran 2019 Çarşamba 06:01:38
yalnız değilsiniz.

"insan olmak ve kalabilmek adına.."

lakin şöyle bir sorunumuz var, geneli insanların epey tepkisizleşti.. bitkisel hayattayız.. veya kendi gözlüğümüz bize çevreyi ve dünyayı böyle gösteriyor..

insan beyni ve düşünce üretiminin yollarını, kafamızdaki yedi delikten ve derimizden aldığımız girdileri, çoğunlukla yazı ve ses olarak tüketiciye sunuyoruz.

girdiler tükenmedikçe çıktılar da tükenmeyecek bir sarmalın içindeyiz..

mesela soruyorum kendime dna'mdaki hangi hücreyi veya taşı değiştirirsem her zaman mutlu kalabilirim. cevap yok tabii.

ihtimal gelecekte bunun cevabı da verilecektir.

saygılarımla..

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 20 Haziran 2019 Perşembe 19:11:57
Çok doğru bir tespit:

Bitkisel hayattayız ve hala da saklı tutanlar var coşkusunu ve yarınlara olan özlemini.

Mutluluk, değil mi Ekrem Bey?

Çok izafi ve evet, gelecekte saklı bunun cevabı.

Saygılarımla hocam.

Çok teşekkür ederim.
Filiz Şahin.
18 Haziran 2019 Salı 14:48:24
Gülüm hanım, bu sadece bir yazı mı?

4 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 18 Haziran 2019 Salı 17:32:39
Sizce?
Gülüm Çamlısoy 19 Haziran 2019 Çarşamba 17:27:57
Bir yazıdan çok çok öte.

Filiz Hanım, siz bu soruyu sorduğunuzda ben yanlış algıladım.

Yaptığım hata adına çok çok üzgünüm.

Özür dilerim, şairem.
Gülüm Çamlısoy 19 Haziran 2019 Çarşamba 18:04:26
Tüm yüreğimle özür diliyorum sizden Filiz Hanım.

Hata bende oldu.

Affola.
Gülüm Çamlısoy 19 Haziran 2019 Çarşamba 18:04:35
Tüm yüreğimle özür diliyorum sizden Filiz Hanım.

Hata bende oldu.

Affola.
BayBuhar
18 Haziran 2019 Salı 13:42:48
Nasıl bir duygu saganagina yakalandim yazıda anlatamam, öylesine şiddetli çatirdadi ki duygular bir an ürktüm.

Yaşama dair planlar yaparız, istekle hevesle...Oysa yaşamın bizim üzerimize yaptığı planlardir önemli olan.

Bunu erken ya da geç acı ya da keyifli yaşayarak anlarız. Duygularımız bazen öylesine öfke yüklü sitem yüklü olur ki marjinal duygular bizim için "normal" olur.

İnsan gerçekten grift bir varlık ve diğer varlıklarla müthiş bir korelasyon içinde böyle bir durumda sürekli dengede kalmak bir hayli zor iş haline geliyor...

İnsan olmak, insan kalabilmek kolay değil vesselam.

Sağlıcakla,huzurla kalın inşallah.

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 18 Haziran 2019 Salı 17:33:17
Teşekkür ederim değerli yazar.
Saygılarımla.
Gülüm Çamlısoy 18 Haziran 2019 Salı 20:28:39
En can alıcı cümle idi:

''İnsan olmak ve insan kalmak.''

Ben, bunun peşindeyim ama görünen o ki: yalnızım.

Acımasızlığın had safhada olduğu günümüz dünyası ve biz neye ya da değer verip sevip sahip çıkıyorsak suçlu addediliyoruz.

Verdiğim milyonlarca kaybın ve ölünün ardından kala kala inancım kaldı elimde bir de hala sevebilme yeti'm.

Ama bunlar değil mi aslında kainatın merkezi?
-Sude Nur Haylazca-
18 Haziran 2019 Salı 13:05:19
Bazen pervasız olmak ve yaşamak gerek, başka yönden bakmak.. Umut hep olmalı, yalnızlık özgürlük ve çok güzel bence. Farkını farkettmek güzel aslında...


Sevgiler

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 18 Haziran 2019 Salı 17:34:23
Teşekkürler sevgili Sude Hanım.

Kimseye benzememek en göze batan sanırım.

Sevgi ise her daim.
muslumbayram
18 Haziran 2019 Salı 09:37:59
KENDİSİYLE DERTLEŞEN ŞAİR
SORGULAMALARI KESKİN BİR KILIÇ
ÜZERİNDEN TİTREMEDEN GEÇEN
ASLA PES ETMEYEN

TARZINIZLA FARK YARATIYORSUNUZ
GÜLÜM HANIM
TEBRİKLERİMLE

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 18 Haziran 2019 Salı 17:35:06
Var olun Müslüm Bey.

Saygılarım sizinle.
Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi
17 Haziran 2019 Pazartesi 21:08:16


Gülüm Çamlısoy tarafından 6/17/2019 10:07:12 PM zamanında düzenlenmiştir.

Cevap Yaz
Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi
17 Haziran 2019 Pazartesi 17:43:08


Zehirlendim ben o gün...yazmaya başladığım o ilk gün ben zehirlendim.

Yazmaya başladığım o ilk güne..şükran duyduğum mu yoksa kendimi suçladığım mı?

Zaman gösterecek.

Gülüm Çamlısoy tarafından 6/17/2019 10:18:33 PM zamanında düzenlenmiştir.

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.