ÜYELİK GİRİŞİ ÜYE OL
Anasayfa Şiirler Forum Etkinlikler Kitap Nedir? Bicümle Tv Müzik Atölye Arama Blog İletişim Yazılar
Giriş Yap Üye Ol
Kararsızlık en büyük felakettir. Descartes Paylaş
ANASAYFA
ETKİNLİKLER
NEDİR?
TİVİ
BLOG
BİCÜMLE
ATÖLYE
ARAMA

Dedem

dertkıran
2 Yazısı Kayıtlı






Dedem
Seni çok ihmal ettik zamanında dedem. Babaannemin ölümüyle iyice yalnız kalmıştın oysa. Değerini bilemedik biz senin. Mizacındaki o sert, dediğim dedik ve otoriter adam aslında içinde öyle mülayim, öyle içine kapanık ve öyle merhametli birini barındırıyordu ki... Çok geç fark ettik biz seni, çok! Ben seni çocukken tanıdım, bahçeli evde çok anılarımız oldu. Kafana taş atmıştım bir keresinde, kafan şişmişti, izi hâlâ duruyordu, ağzını açıp bir şey dememiştin. Başkası olsa neler yapardı kim bilir. Sen iyi adamdın, biz otururduk beraber annemle babamla, babaannemle, sen o küçük odaya geçerdin, televizyon izlerdin, sessizdin, yalnızdın. Haksızlığa uğramışlık vardı hep yüzünde. Haklıydın. Biz haksızdık. Sana sebepsizce sırt çeviren biz... Seni ne çok sevdiğimizi bir türlü itiraf edemeyen biz... Akşama doğru bulmaca çözerdik beraber. Bulmaca çözmek çok yakışıyordu sana. Bütün kelimeleri bulurduk. Bitirdikten sonra ikimizi de bir neşe kaplardı. Dünyanın en önemli işini yapıyormuşçasına. Dünyanın en önemli işini yapıyordum aslında, yanımda sen oldukça. Seninle dede torun değildik biz dedem, dosttuk seninle. Bir kere ikimizin de adı Yusuf’tu. Adının hakkını veriyordun. Mülayim, yumuşak, ununu elemiş eleğini asmış bir adamdın. Gurur duyuyordum seninle. Ve kendimle gurur duyuyorum böyle bir adamın torunuyum diye. Sana layık olabildim mi bilmiyorum. En çok bunu merak etmişimdir. Senin farkında olarak ya da olmadan bana verdiklerini alabildim mi? Sevgimi bir an bile hissettin mi? Bunları merak ediyorum işte. Sen de hiç ölmeyecek gibiydin aslında. Ölecektin bir gün, herkes gibi. Ama ölmeyecektin sanki. Kalp krizi geçirmişsin bir gün, ben görmedim tabi, ölüme son pençeni atmışsın, diretmişsin son kez. Sonra Ankara’dan ta buralara getirdik seni, İzmir’in sıcak ve tatlı iklimine. Yalnızlığın bitmişti. Ya da biz öyle sanıyorduk. Diyaliz makinesinde duygularını vermemek için son çare çırpınıyordun. Hayatın ise ihtimallere bağlıydı. Her zamankinden daha yorucu, can acıtıcı, gönül kırıcı


"DEDEM" içeriğini
okumaya devam etmek için ücretsiz üye ol


Edebiyat Defteri'ne zaten üye misin? Üyelik Girişi Yap


En Çok Okunan Yazıları
KAÇ İSTASYON VAR?
Kaç istasyon var?
dertkıran
78
Son Eklediği Yazılar
KAÇ İSTASYON VAR?
Kaç istasyon var?
dertkıran
78 0
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.