Fa Fatma Çiçek
102 şiiri ve 48 yazısı kayıtlı Takip Et

Bir somun ekmek



Bir Somun Ekmek

Tespihböceği gibi kıvrılmıştı mutfaktaki kalorifer peteğinin yanına. Ayakları üşümüş, elleri uyuşmuş ve kızarmıştı. Ovuşturdu ellerini; avuç içlerini birbirine sürtüp ısınmaya çalıştı. Bu hareketi kâfi gelmeyince, nefesiyle ısıtmayı denedi ellerini. Daha da olmayınca, mutfakta biraz volta atıp kalorifer peteğinin kenarındaki sandalyeye oturdu.

Oldukça düşünceli bir halde, uzun süre öylece kaldı. Hiçbir düşüncesi bir diğerini tutmuyor; çaresizce, boş boş oturuyordu. Yaklaşık iki aydır işsizdi. Gündüzleri zaman zaman iş aramaya çıkıyor; fakat her defasında eli boş dönüyordu.

Her eve geldiğinde “Yarın iş aramak için daha çok dolaşacağım” diyor buna rağmen biraz dolaşıp kısa zamanda eve dönüyordu. Fazla yürümek onu kısa sürede yoruyordu. Üstelik ruhen de çökük hissediyordu kendini. Bu da ona başka bir yorgunluk hissi veriyordu.

Mutfağın penceresine yansıyan yüzünü inceledi. Ne kadar da üzgün bir çehresi vardı. Gözlerinin derinliğine gizlenen hüzün, dikkatli bakıldığında fark edilecek kadar sinmişti yüzüne. Gençliğini hatırladı. O zamanlar çalışmak için birçok kapı ona açılıyor ve iyi paralar kazanıyordu. “Keşke” dedi kadın, “Keşke bir kaç seneliğine bile olsa gençliğim geri gelse”. Hani şu borçlarından kurtulabilecek kadar… Oysa şimdi hangi kapıyı çalsa önce yüzüne bakıyorlar, “Eleman aranıyor” yazısı asılı olduğu halde “Biz aldık; yarın biri gelip başlayacak” diye cevap veriyorlardı. Kadın anlıyordu genç bir eleman arandığını.

Kalorifer peteğinin üstüne koydu ellerini. Petek bile doğru düzgün ısınmazken, odanın hamam gibi olmasını beklemiyordu kadın. Her şeyi idareli kullanması lazımdı. Yoksa fatura daireleri varlıktan yokluktan anlamazlardı haklı olarak. “Sonuçta haklılar. Hizmetlerin bedeli elbette ödenmesi gerekir” diye düşündü. Hayıflandı kendine. Hatta kendine kahretti birden. Neden kendini bu duruma düşürmüştü ki? Kendi ayaklarının üzerinde duracak zemini niye hazırlamamıştı? Fakat bundan vazgeçti; çünkü bunlar herkesle paylaşılacak şeyler değildi. Kim anlardı bugün bu durumda oluşunu. Dışardan farklı gözükse de kendi bildikleri farklıydı.

Biraz da kendini suçlu hissetti. İşini tam takip etmeyince aksaklıklar oluyordu. Fırsat verilse, ilerlemiş yaşına rağmen oldukça aktif ve çalışkandı. Her çalıştığı yerde, sanki kendi iş yeriymiş gibi sahiplenerek çalışırdı.

Bir süre daha oturdu. Acıkmıştı. Buzdolabının kapağını açtı. Dolabın içinin soğukluğu aniden yüzüne çarpınca geriledi. Gözleriyle dolabın içini taradı. Ne kalmıştı ki? Bir köşede ceviz büyüklüğünde kaşar peyniri vardı sadece. Onu aldı; çay demleyip tost yapabileceğini düşündü. Kaşar peynirini ekmek tahtasının üzerine koyup, et döveceğiyle hafif hafif vurarak yassılaştırmaya, yufka misali açmaya çalıştı. Bıçakla kesse kırık kırık olacaktı. Nitekim peynir çay bardağı altı kadar açılmıştı. Kadın, sanki heykeltıraşların yaptıkları eserlerden birine bakarcasına peyniri seyretti. “Oldu” dedi. Şimdi de bu peynire bir küçük somun lazım. Ekmek sepetinde ekmek aradı. Ekmeğin bittiğini fark etti. Cüzdanına baktı. Yetmiş beş kuruştan başka parası kalmamıştı. Yirmi beş kuruşu yoktu.

Gözleri doldu, mırıldandı…

“Bir somun ekmek, bir somun ekmek…”

Ve bir şiir döküldü yüreğinden…

Düşerek bir basamak daha düşlerden,
İyice eriştim dallarına yalnızlığın.

Ve sen…
Evet sen!

Be hey sakĺımdaki umut,
Kopup da gel şimdi.
Sağanak sağanak yağmurlara dolanarak.

Tut elimden çek beni.
Çıkar beni
Şu umutsuzluk çukurundan…


Beğen

Fatma Çiçek
Kayıt Tarihi:5 Ocak 2019 Cumartesi 00:00:21

BIR SOMUN EKMEK YAZISI'NA YORUM YAP
"Bir Somun Ekmek" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Yeganem
27 Nisan 2019 Cumartesi 03:32:23
İnsanları yoksulluktan kurtaracak ayakta tutabilecek kimseye muhtaç etmeyecek bir çözüm inşaallah getirilir...
Olduğum yerde işsizlere yaşlıllara hastalara kira doktor ilaç yemek telefon elektrik yolculukta ilaçlarda yardım edilir..Çocuklar onsekiz yaşına dek dişci sorunlarınıda devlet karşılıyor..Bilmiyorum yurdumuzdan uzaktayım fakat nüfusta hayli çok..Dünyanın sorunu aslında herşey pahalandıkça insan gücüyle çalışanlar azalmakta..Önce yüz kişiyse çalışan işyerleri makina ve benzeri şeylerle işler kolaylaştırılıp insan gücü yerine farklı yöne geçişte..Robot ve benzeri arttıkça işsizler daha da artar..İşsizler arttıkça hasta yoksullar içinde evsiz kalmasınlar hayatta kalsınlar diye çözüm sunulsa iyi olur..Okuduğumuz duyduklarımız iç acıtıyor..İş yok ödeyemiyor evinide kaybedenler borçlarla strese sürüklenenlerde var..Nereye baksanız dışarda evsiz bir lokma yiyeceğe muhtaçları görürsünüz dünya da bazılarından haberdarsak çoklarını görmüyoruz...Allah yardımcımız yardımcısı olsun tüm insanların..Anlamlı insanların yardımlaşması şart..Durumu iyi olanlar önce yakınları sonra mahalledekileri tesbit edip yardım etseler.Yardımla olmuyorsa gerekli yardım kuruluşlarına başvurular olsa ..Her şey emanet zenginlerin mallarında fakirlerin hakları var zekat sadaka verilse ihtiyaç sahiplerine..Kötü alışkanlık kumar benzerlerine dünya harcar asla yardım etmezler insanlar kardeşce yaşamak için merhametle hemcinslerine sahip çıkmalılar..
Müsrifden uzaklaşıp müsrif edeceklerini ihtiyaç sahiplerine vererek yardımda gerek..
Allah merhametle şefkati nasip eylesin hemcinslerimize..
Güzel bir yazıydı okuduğum sağolasın ..Selam ve dua ile.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Fatma Çiçek 27 Nisan 2019 Cumartesi 21:31:05
SAG OLASIN. SELAMETLE
syfttn
26 Mart 2019 Salı 09:51:05
Daha neşeli yazılarda isteriz :))

Cevap Yaz

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
Ahmet Moran
16 Ocak 2019 Çarşamba 11:40:33
Hüzün doluydu
Memleketimizin durumu maalesef
Okurken yuregime değdi
Kutluyorum efendim

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


Fatma Çiçek 17 Ocak 2019 Perşembe 18:13:42
Çok teşekkür ediyorum. Memleket durumlarını anlatmalıyız yazar olarak...
Ahmet Moran 17 Ocak 2019 Perşembe 18:21:33
Sizi, kaleminizi tanıdığıma mutlu oldum
Saygılar selamlar
Özer YILMAZ1
5 Ocak 2019 Cumartesi 00:16:33
Güzel bir kurgu tebrik ediyorum.

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


Fatma Çiçek 15 Ocak 2019 Salı 04:45:36
Teşekkür ediyorum.
Fatma Çiçek 17 Ocak 2019 Perşembe 18:10:48
Çok teşekkür ediyorum.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.