Elbet vazgeçmeyecek değerli hocam:

Konu ne olursa olsun inancım şu yönde ki:

İçten bir inanç ve itikat; içten bir sevgi ve iyi niyet ve umut.

Pek çok konuda insanlar yanlışa düşüyor ve biz Allah rızası için yaşarken Allah dostu bildiğimiz insanlara sığınıyoruz.


Milyon kere yanılmış olsam da ve yenilmiş addedildiğim ama bana dayanma gücü verendir: ne mi?


Yanıltmadığım kadar insanları kendime olan saygımı koruyorum.

Bir ömür ödün vermediğim değerlerim ve değer verdiğim insanlar.


Eksik olan neyse benden kaynaklı değil çünkü her insan kendinden sorumlu.


Rahat bir vicdanın yerini ne tutar?



Allah razı olsun değerli hocam.


Asla pes etmeyeceğim: elbet inanmaktan.


Eksilmeyen bir sevgi içimde üstelik kendimi bildim bileli.



Kimseyi sorgulamadım kimseye bir ömür yalan söylemediğim ve ben sevgimi saygımı hep saklı tuttum.

Elimde değil.


Saygı ve sevgi dolu bir dünya bize gereken ama biz hep yanıldık çünkü herkesi kendimiz gibi bildik.


Duyarlı yüreğiniz dert görmesin hocam



Selam ve dua ile.


Yarınlardan ve insanlardan hala ümidim var mademki an itibari ile dünya hala dönmekte

İftira ,zan ve leke insan denilen mücrimler her devirde varmış böyle
her devirde ,insanların kendi rızasıyla benimsediği zaten yaratanıdır
ama çoğu kişiler küfür ise sadece kendi adına kafirleşirler,hep böyle olmuştur zaten,
anlayamadığım ise,başkaları adına iftira ve zan ile neden bir başkası ile kendi fikirlerini taşırlar desem de artık anladım ki iftira ve zan ile kendi düşüncelerini seslendirmek için başka insanları kullanmak sanatı yapmışlar..Edep ve hayasızca...
Geçmişte olanlara ve şimdilerde o kalıntıların sesleri yine çıkmakta,demek ki iftiracıların nesilleri bitmeden devam ede gelmiş bu zamana...
Çok yazıklar olsun demekten başka söz bulamıyorum Redfer hocam...