İnsanlığın Gömüldüğü Yer: 165 Çocuk mezar. Ey Sağır, Dilsiz ve Kör Dünya! Daha Kaç Çocuk Lazım?

İran’ın sessiz sokaklarında bugün kürek sesleri, hıçkırıklara karıştı. Amerika ve İsrail ordusunun okul bölgesine düzenlediği bombardımanın ardından, oyun oynaması gereken yaşta toprağın soğuk yüzüyle tanışan yüz atmış beş çocuk için devasa bir toplu mezar kazıldı. Bugün sadece çocuklar değil; vicdanlar, hukuk ve "insanlık" denilen o büyük iddia da o çukura gömüldü.

Gökyüzünden Ölüm Yağdı, Defterler Yarım Kaldı
Dün sabah ders zili çaldığında, o sınıflarda hayaller vardı. Doktor olmak isteyen Meryem, ressam olmayı düşleyen Ali ve henüz çarpım tablosunu yeni öğrenen onlarca fidan... Ancak gökyüzünden süzülen çelik yığınları, ne bir askeri karargahı ne de bir mühimmat deposunu hedef aldı. Hedef; rengarenk kalemlerin, boyunlardaki okul çantalarının ve çocuk gülüşlerinin tam kalbiydi.

Bombardımandan geriye kalan manzara, insanlık tarihinin utanç sayfalarına kazındı: Toz toprak içinde kalmış bir oyuncak ayı, kan sıçramış bir alfabe kitabı ve beton yığınlarının arasından sarkan küçük, cansız bir el.

Yüz atmış beş Küçük Tabut, Tek Bir Büyük Soru: Neden?
Toplu mezarın başında bekleyen babaların dizleri çözülmüş, annelerin feryadı göğü deliyor. Yüz atmış beş masum can, yan yana dizilen beyaz kefenler içinde toprağa emanet ediliyor. Bir toplu mezar düşünün; içinde sadece çocuk ayakkabıları ve yarım kalmış çocukluklar var. Bu mezar, sadece İran topraklarında açılmadı; bu mezar, modern dünyanın adaleti için kazıldı.

Ey Sağır, Dilsiz ve Kör Dünya! Daha Kaç Çocuk Lazım?

Şimdi sorma vaktidir: Batı’nın "insan hakları" kürsüleri nerede? Demokrasi havarileri neden suskun? Yüz atmış beş çocuk can verirken, dünya başkentlerindeki o şatafatlı salonlarda neden hala stratejik çıkarlar konuşuluyor?
Bu çocuklar sarı saçlı, mavi gözlü olmadığı için mi bu kadar kolay gözden çıkarıldılar? Yoksa dökülen kanın rengi coğrafyaya göre mi değişiyor? Birleşmiş Milletler’in kınama mesajları, o toplu mezarın üzerine atılan bir avuç toprak kadar bile değer taşımıyor.

Vicdanlara Son Çağrı
Bu bir siyaset haberi değildir. Bu, bir medeniyetin iflas ilanıdır. Kendi çocuklarını pamuklara sarıp sarmalayan, ancak başkasının evladının üzerine bomba yağdıran zihniyete karşı susan herkes, o toplu mezara bir kürek toprak atmış sayılır.

Dünya kamuoyu, eğer hala bir kalbiniz varsa uyanın! Çünkü bugün İran’da kazılan o mezar, yarın tüm insanlığın ortak mezarı olacak. Çocukların susturulduğu bir dünyada, yetişkinlerin konuşacak hiçbir şeyi kalmamıştır.
Duyun, görün ve artık konuşun! Çünkü yüz atmış beş çocuk, artık hiç konuşamayacak.

İlyas Kaplan -redfer