Fırat Bal
392 şiiri ve 23 yazısı kayıtlı Takip Et

Mefkûre



Mefkûre

Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 8.10.2014 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.



Düşünmek, düşünmeyi becerebilmek, kavrayabilmek tüm bu olanları ve sonunda anlayış göstermek erdemlikti.
Paradikması sevdanın, bir şekilde, bir yerde, bir noktada bitmesiydi. Tıpkı, Efsun’un hikâyesi gibi...

Çehresi düşük, bir köşede yarım bırakılmış heykelciğe benziyordu. Ruhunu kemiren o karışıklık,
satır aralarında yer edinmiş kadim dostlarını hiç etmeye yeterdi. Bir de o en çok sevdiği gün, cumartesi...

Yolculuğa böyle çıkamazdı. Sesinin kamera arkalarına sızmış bir çaresizlik, onun avuçlarında,
sanki öleceği bilinen bir adamın korkuları gizlenmişti. Hedefi ıskalanmış bir durağanlıktı onunkisi.
En doğrusu, içinin biletlerini yok sayıp, sevdiğinin şaşkın hallerine sarılmaktı.
Halleşmeliydi zaman zarflarıyla.

Gel dedi Efsun, bak burası çok güzel.

__ Efsun, ben senin her akşamüstü bildiğim o hasbihal mutluluğunu görmek istiyorum.



Bükülmüş bir paragrafın gerçekliğini, bir bıçak gibi söküp atmak, tam da kanım temizlenmişken olmamalıydı.
Benim dışımda gerçekleşen tüm bu olaylar, merkezimde hüküm giymiş bir gardiyan beyazlığındaydı.
Serdar, kendi erkekliğindeki metin belgelerini, kadınlığımın mahremine sıkıştırmayı becerebilmiş miydi?
Esas soru buydu sanırım; fakat hiç sevinemedi.
Dar bir pozisyonun utangaçlığını hissediyordum göğsümde.

__ Canım, sen aktörüydün yalnızlığımın. Gün, geleceği bırakmıyor yinede. Sebep, inan sen değilsin.
Sadece alın yazımı değiştirmenin zamanı geldi diye düşünüyorum.

__ Pekâla, diyelim izin verdim gitmene. Bilmen gereken, bu ve benzeri eylemler sonucunda,
beni sevmediğin ihtimalinin çoğalması içimde.

__ Sevmek, benim için artık imkansız Serdar...


Efsun, olgunluğun temellerini keşfetmiş bir limanı tercih etmişti kendi çevresinde.
Ve o çevrenin tam ortasında bir kaptandı.
Dümeni ise daima dünya’nın tersini gösteriyordu. Martılar, dünya dünya diye inlerken.
O gözlerindeki aynada dünya’yı aynüd diye okuyordu.
Sevmiyor, seviliyordu. Özleniyor, büyüyordu.

Serdar uyurken, vedasını alnına bıraktığı öpücükle yapmıştı. Ona bu iz yeter diye düşlemişti.
İlk buluştukları sevgi kafede kırmızı şarabını yudumlarken,
ihanet cümlesinin siyah kanatlarına tutunmuştu.
Hem heyecan duyuyor, hem de günahı boyuyordu topuklu adımlarıyla.

Aşk, başkalaşmaktı.

Yıl : 2014.

Mefkûre : Kırmızı elvedaydı.

Hepimiz, ardımızda onlarca kalabalığı bırakıp; dilimizde mefkûre,
elimizde başka bir lisan ile kutluyoruz 2014’teki mezuniyetimizi.
Bir gün herkes birbirine benzeyecek Tanrım.
O yüzden gel sende alkışla bizi...

Dipnot : Mefkûre : Ülkü, ideal demek. Yani, amaç edinilen, ulaşılmak istenen şey anlamındadır. Bende bu kelimeyi, günümüzdeki anlamıyla irdeledim.


Öykümü güne taşıyan değerli seçki kuruluna s/onsuz teşekkürlerimle...


Beğen

Fırat Bal
Kayıt Tarihi:7 Ekim 2014 Salı 15:19:14

MEFKÛRE YAZISI'NA YORUM YAP
"Mefkûre" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
H. Çiğdem ŞİİRBAZ
9 Ekim 2014 Perşembe 09:29:16
Farklı bir anlatım buldum yazınızda oldukça anlamlı ve düşünmeye sevk ediyor...Başarılarınız daim olsun.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Fırat Bal Yazının sahibi 9 Ekim 2014 Perşembe 21:30:57
Düşündürebildiysem ne mutlu bana ...

Teşekkür ediyorum :)

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
Billur T. Phelps
8 Ekim 2014 Çarşamba 23:33:53
Aşk.... Gelir ve gider sessizce
İzi kalır... Sızısı kalır....

Mefkûre : Ülkü, ideal demek miş... Bunu da öğrendim sayenizde...


Kutlarım...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Fırat Bal Yazının sahibi 9 Ekim 2014 Perşembe 01:47:56
Bir an hiç yorum yazılmayacak sandım :)

Güzel yüreğinize teşekkür ediyorum ...

Eksik olmayın.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.