Ben, ancak ve ancak halkının boş olan tenceresini doldurduysa o yöneticiye “başarılı” derim.
Çağımız tutsaklarını bağlayan zincir, elle tutulup gözle görülemiyor; ama metal zincirden daha sağlam olduğu kesin.
Sözcüklerle birlikte ne yazık ki insan da tükeniyor!
Asıl güç, konuşanda değil susandadır.
Terbiyesizle tartışırsan, onun kaybedeceği herhangi bir şey yoktur; ama sen terbiyeni kaybedebilirsin.
Haksızlıklar karşısında tarafsız kalanın tarafı bellidir…
Dostunu seçerken sadece duygularını değil, aklını da kullanırsan büyük bir ihtimalle doğru seçim yapmış olursun.
İftira yalanın önde gidenidir. O nedenle yalancılar günün birinde mutlaka iftiracı olurlar.
Ben, dünyayı sadece yorumlarım. Değiştirmek benim işim değildir. Başkaları bunu yapar. Eğer dünya değiştirildi ise bu sefer bunu da yorumlarım.
Hoşgörü sahibi olmak takdir edilecek, beğenilecek bir meziyettir. Ancak hoşgörülülüğün de mutlaka bir sınırı olması gerek. Yoksa aşırı hoşgörü kargaşaya, yozlaşmaya yol açabilir.
İnsansın ve tabii ki bazen öfkeleneceksin. Ama şuna dikkat et: Öfken aklının önüne geçmesin.
Mutluluk para gibi biriktirilemeyeceğinden para gibi harcanamaz.
Düşüncene saygı duymamı beklemen hakkındır, ama düşünceni kabul etmemi beklemen bana karşı yapmış olduğun bir saygısızlıktır.
Yalnızlık en güzel bağımlılıktır…
Çağımızda ortalama insan ömrünün uzadığı bir gerçek. Bunda da tıbbın katkısı şüphesiz ki çok büyük. İnsanın ömrünün uzamasının duyulan korkuyu, hissedilen acıyı, kısacası yaşanan kötülükleri de artırdığı maalesef bir başka gerçek! O zaman kendime soruyorum, insan ömrünün uzaması iyi mi oldu kötü mü?
Bir ülkede adalet aksıyorsa hiçbir şey düzenli gitmez.
İlkesiz siyasetten ahlâksız siyasetçi çocuklar doğar.
Zarar görmek istemiyorsan ateşe, paraya ve kadına karşı arana mesafe koy, ama çok da fazla uzaklaşma!
Halk tarafından aynı hata, yapan kişilere göre farklı farklı yorumlanabilir. Hırsızlık yapanların bazılarının alkışlanması bazılarının da asılması bu yüzdendir.
Alimin yanında durursan alimlik sana bulaşmaz, ama aptalın yanında durursan aptallık bulaşabilir.
Güzel sözler, nasihatler saklamak için değil, kullanmak içindir.
Önce kazanırsın, sonra kazanırsın kazanırsın, daha sonra kazanırsın kazanırsın kazanırsın; sonra kazanırsın kazanırsın kaybedersin, daha sonra kazanırsın kaybedersin kaybedersin ve en sonunda kaybedersin kaybedersin kaybedersin… Hayat oyunu işte böyle bir şeydir!
Gülümseyerek gittiğin halde o kapı sana açılmadıysa üzülme ve kendini suçlama; ama bil ki o kapının arkasında huysuz, mutsuz, karamsar biri var.
Bir bakıp geçtiklerimiz vardır, bir de gülüp geçtiklerimiz.
Mum kadar ışık bile veremeyenler, başkaları için güneş olmaya çalışıyorlar…
Kapitalistler her toplumda sınıf çatışmasını körüklerler, çünkü küplerini doldurmak için en uygun zamandır.
*Öyle değiş ki, değişimin değişmek isteyenlere örnek olsun.
(Yakında kitap olarak bastırmayı düşündüğüm Oruç Baba’dan Aforizmalar-2 ön çalışmasından alınmıştır.)