Çünkü bazı insanlar sevmekten vazgeçmez, ama sevgisinin değersizleştiğini hissettiği yerde kendini geri çeker. Eskisi gibi yazmaz, eskisi gibi sarılmaz, eskisi gibi “iyi misin” diye sormaz belki… Ama bu sevmediğinden değil, yorgun düştüğündendir.
En ağır olan da budur zaten… Bir insanın gözlerinin önünde değişmesi değil, içindeki sevgiyi sessizce içine gömmesidir.
Bazen insan, “beni artık sevmiyor” sanır… Oysa karşısındaki hâlâ seviyordur, sadece sevgisini gösterecek gücü kalmamıştır.



...

Dünden günümüze hoş seda
Kırk beşlik taş plakların cızırtıları
Çocuk ağlamasına benziyor sesleri
Seyrederken teşhir salonlarında
Geçmişten kalan çocukluğumuzun yenilerini

...

Gözlerin
Karanlıkta parlayan bir nehir gibi
Sessizliğin pençesinde
Çırpınan gizemli sır sanki

...

Bazen çok durgun, bazen gök gürültülü
Tam anladığımı sanarken seni, gök gürültüsüyle birlikte
Sağanak yağmur gibi göz yaşı döküyorsun
Bazen sessizliğin ortasında, hiç umulmadık bir anda
Tıpkı bir şimşek gibi çakıyorsun

...

Kabuk ile yara sarmalında ömür...
Göğsünün kafesinde huzurluyum sevgilim.

Sesinin denizinde dalgalı ruhum,
Kıyıya vurmayı unuttu; derininde dehlizim,

...

Artık son deyip tekrara düşüyorum.
İflah olmaz bir dert severim,
İmkânsız sevgilerin peşindeyim.

Tatlı hayalle başlıyor ilk perdesi,

...

Neye Yarar
.
Uzak durma uzak öyle
Sevgisizlik neye yarar
Kapris yapma şöyle böyle

...

Her nefeste büyüyüp çoğalan
Beni böyle anısın yakalayan?
Belki de bir özlemdir bu
Yaşadığımız onca şeyin anısına.
Gözlerindeki o sıcak bakış

...

ana var mahkum
bana var maktül
ana var Sultan

tıpkı babalar gibi

...

Çünkü sevgi; güzel sözlerden önce gelen emektir… Bir insanın gözlerinin içindeki yorgunluğu fark edebilmektir… “İyiyim” derken bile içten içe nasıl dağıldığını anlayabilmektir…
Herkes sever gibi yapar… Ama çok az insan, sevdiği kişinin kalbine iyi gelir… Çok az insan, birinin karanlığına ışık olur… Ve çok az insan, “Ben buradayım” diyerek gerçekten kalır…
Bir insanı sevmek; onu değiştirmeye çalışmadan sarabilmektir… Eksikleriyle, yaralarıyla, suskunluklarıyla bile “sen benim için değerlisin” diyebilmektir…
Çünkü bazı insanlar bir gül gibidir… Dışarıdan dimdik görünür ama içten içe susuz kalmıştır… Ve bazen bir insanı solduran şey, sevgisizlik değil; hissettirilmeyen sevgidir…
Gerçek sevgi; yalnız bırakmamak, yarı yolda gitmemek, zor zamanında elini çekmemektir… Çünkü aşk sadece dile düşen söz değildir… Aşk, bir insanın kalbine dokunup orada iz bırakabilmektir…

...