Kalbin Kabesine Yürürken

küsküsünü kırsın diye soğuyan dünyanın
el ele verip yüreği yüreğe tutup
alnımın yerine koydum aklımı


izzetli saadetli gül meclisli okumalarımı
et ve ruh denizleriyle donanmış
sessimin emekçisi dilimi de ağzımdan sökerek
günahlarımı rapor ettim göğe


güneşin şifrelerini ve gözlerimin maceralarını
tartaklıyorum nicedir
ve usul usul üzerime akan tövbemi
sürgülü kapıların içinden alıyorum


artık sınırları yok dualarımın
-sabrımı yüzümden düşüren kahır.
sadağımdaki aşkın oklarını
aşkın hedeflerine yolladım


yol yoksulum değil artık
içinde rengini verdiğim bir sevda
ve semirtilmiş gür bir sesim var
tek başıma koyulsam da yoluna


kepenklerini çektim mesafelerin
gözümün içinde baka baka aşkı
hizasında ne oldum demeden varlığım
yürüyorum kabesine kalbimin


bekle Amerika bekle
her mevziimden gidiyorum senden
kanını çoğaltmasın diye kanım
damarlarımı kurutuyorum