|
|
|
ÇOCUKLAR AĞLARDI
Yükseldi semadan güneş süzüldü
İlmek ilmek çözdü ruhları bir bir
Karanlık gerildi, çile üzüldü
Eridi bedeni kemiren kibir
Sulandı gözleri, arsız göklerin
Merhamet süzüldü inceden ince
Bilekleri kesildi kirli ellerin
Kalpleri sızladı sevgi deyince
Sarıldı insanlar, hasretler bitti
Gülen yüzler coştu o diyarlarda
Siyah elbiseli yürekler gitti
Semalar açıldı bu diyarlarda
Nazlı nazlı esti rüzgar inceden
Fırtına devrini unuttu canlar
Çocuklar ağlardı daha önceden
Yakılırdı tenler, akardı kanlar
Ve insan uyandı o uykusundan
Kinleri giydirdi, nefret kuşandı
Topladı, koşturdu hep arkasından
Tüyleri ürperten günler yaşandı
Söküldü sevgiler, kurudu güller
Susuz kaldı toprak, çatladı zarlar
Masum kadınlara uzanan eller
Vahşeti yaşattı yağarken karlar
Ana kucağından uzakta başlar
Yanaklarında pınar yine inceden
Titrerken dudaklar, akardı yaşlar
Çocuklar ağlardı daha önceden!
|
|
|
Acaba Nedir?:
bir
,
çile
,
daha
,
güneş
,
günler
,
hep
,
insan
,
nazlı
,
nefret
,
o
,
pınar
,
rüzgar
,
sevgi
|
|
|
18 Ekim 2007 Perşembe 17:33:51
Ana kucağından uzakta başlar
Yanaklarında pınar yine inceden
Titrerken dudaklar, akardı yaşlar
Çocuklar ağlardı daha önceden!
Çocuk denilince bir öğretmen olarak duyarsız kalamadım. Yüreğinize sağlık. Kaleminiz daim olsun. Selam, saygı ve sevgilerimi sunuyorum efendim.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
