|
|
|
SAÇLARINI YOLACAKSIN
Solgun çehrende yılların yükü
Yüreğinde katmer katmer pişmanlık
Sıkacak seni uzun gecelerde
Yıldızları dahi göremeyeceksin
Yalnızlık kement olacak boynuna
Dalacaksın maziye, dalacaksın
Odanda bir tek sen olacaksın!
Kan kırmızısı gülleri severdin de
Dikeni yakardı beyaz tenini
Ve her kıstığında kara gözlerini
Sanki sarp kayalara çarpardı yüreğin
Bakışların bulutlardan kopup gelirdi
İşte hep öyle ağlamaklı olacaksın!
Kan kırmızısı güller gibi sende solacaksın!
Sitemlerin vuracak seni birden
Zannetme ki yüreğin demirden
Yapayalnız kalacaksın bu son durakta
Üzülüp, sızlanacaksın
Masumluğun kucağından közlere düşürüp de,
Yaktığın yüreği işte o zaman anlayacaksın
Sesler kulaklarını tırmalarken maziden
Belki de saçlarını yolacaksın!
Kan kırmızısı güller gibi sende olacaksın!..
Sende solacaksın!...
|
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
