|
|
|
Tapınmak
Bana gülmeyi hatırlattı sabah ışığını odama getiren perde
İçinde Latince bir söz söylüyordu şarkılara pembe
Yıldızlar üzülüyordu burada gece olmadığına
Bana bir mutluluk öğretti annem dikiş kutusunda
Bohem dansları yapıyorduk içimizdeki boşluğa
Boşluk bir iblis türküsü tutturmuş gidiyordu (hala gider)
Sanatın dans kokusu yerini portakal kabuğuna veriyordu
Çölün ortasında çanlar çalıyordu, Latin sözler susuyordu
Gözü sürmeli bir ördeğe takıldı günüm
Ördek gibi sevmek istiyor, acıyordum bahara
Yapraklarını kaybeden küçük köyümüz için yapıyordum dansımı
Çiçekler çıkıyordu başımdan o bahara, uyuyordum
Latince bir şarkıydı o yaz, bize ölmeyi öğütledi
Bizse ördekçe sevişiyorduk ışıklarımızla, çıplaktık
En kutsal sanatımıza soyunduk, uyuyorduk
Dans ediyorduk sözleri götüren damlalara
“güneş, bunu bize hep yapacak mısın?”
|
|
|
Acaba Nedir?:
bir
,
dans
,
gece
,
gibi
,
hep
,
küçük
,
latince
,
mutluluk
,
o
,
sabah
,
sevmek
,
söz
|
|
|
06 Nisan 2008 Pazar 00:10:42
bir çocuğun ellerinden tutup gidiyorum hep sizi okudukça,
vardığımız yer ya bir ağacın üstünde minik bir sığınak ya da mavi yolculuklar oluyor..
ejdarhalarla savasıyor insanlar biz geçiyoruz..
güzeldi hemde çok.
sevgiyle.
|
|
|
|
05 Nisan 2008 Cumartesi 23:14:46
hoş anlatım.
selamlar.
|
|
|
|
05 Nisan 2008 Cumartesi 21:45:19
şair hatırlatıyor aslında bildiklerimizi...
bu iyi bir hatırlatma...
belki de...
teşekkürler ayrı bir tat...
|
|
|
|
05 Nisan 2008 Cumartesi 21:39:08
O kadar imgeli ve derin bir şiirdi ki...
Çok beğendim;özellikle de özgün oluşunu...
Ama,sanki,serbest yazılsaydı daha çarpıcı ve özgür olurdu diye düşünüyorum anlatım..Naçizane...
TEBRİKLER...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
