ÜYELİK GİRİŞİ ÜYE OL
Anasayfa Şiirler Forum Etkinlikler Kitap Nedir? Bicümle Tv Müzik Atölye Arama Blog İletişim Yazılar
Giriş Yap Üye Ol
Gönlünün arzusuna göre iş yapma ki, sırtına pişmanlık yükü yüklenmeyesin. FERiDEDDiN ATTAR Paylaş
ANASAYFA
ETKİNLİKLER
NEDİR?
TİVİ
BLOG
BİCÜMLE
ATÖLYE
ARAMA

Kaybolmaktan korkar gibi

Mavilikler
276 Yazısı Kayıtlı


Kaybolmaktan Korkar Gibi





Kaybolmaktan korkar gibi
Tebessüm etmek başlı başına bir sanat... Dudakların iki kenarının yukarı kıvrılmasından çok öte bir yukarıya yöneliş, gökyüzüne kucak açış hâli... O yüzden mi insanlar gülümseyen birinin karşısında âni bir dönüşüm yaşarlar sanki? Hiç tanımadıkları biri de olsa karşılarındaki insan; o gülüşte çok sahici, çok tanıdık bir şeyler vardır. En yakın çocukluk arkadaşları vardır belki... Anneleri, kardeşleri... Gerçek bir gülüşü sahtesinden ayırmayı öğreten, sevgisine emin oldukları, varlıklarını sıcacık bir kucak hâline getiren birileri yani...


Veya bir pencere... O pencerenin diğerlerinden ayrılmasını sağlayan, yılların ona kattığı herhangi bir özelliği... Bir yerindeki çatlak mesela... Gülümsemesini sağlayan herhangi bir iz... Ya da bir sokak... Geçmişin gölgelerini katan her şeye... “Buradan geçen herkesin bir öncesi var.” diyen... “Şuradaki çocuklar gibi bir zamanlar onlar da ip atlayıp top oynuyor, içlerindeki tükenmez enerjiyi saçıp duruyorlardı ortaya. Tek dertleri sadece biraz eğlenmekti... Bu hep aynı şeylerin sür git devam ettiği döngüyü bir yerinden kırıp bir parantez açmak hikâyelerinde, içini kendi kelimeleriyle doldurmak...”


Böyle bir sokağın fısıltılarını duyabilen insanlardır belki de en gerçek tebessümlerin sahipleri.


O da öyle gülümseyenlerdendi işte! İp atlayan o küçük kız çocuğunu da katan yüzümdeki gölgelere... Ya da yaşama sırtını dönmüş, bir sahilde ağlayan o yenik kadını...


Ağlıyordum o gün. Gelen geçenin fark etmesine zerre aldırmadan, kalkanlarımı indirmiş, “istediğiniz kadar yakabilirsiniz canımı” dercesine, omuzlarım sarsıla sarsıla hem de...


İşin tuhafı en güçlü olduğumuz anlar en zayıf, en yenik düştüğümüz, yenilmekten korkmayı bıraktığımız anlar oluyordu genelde. İnsanları güçlü bir duruş kadar rahatsız eden bir şey yoktu çünkü. Bunu varlıklarına bir çeşit tehdit olarak görüyorlardı. O yüzden, yüklenip duruyorlardı o güçlü duruşun sahibine. Böyle karmaşık bir dünyada kendilerinin bir türlü sahip ol


"Kaybolmaktan Korkar Gibi" içeriğini
okumaya devam etmek için ücretsiz üye ol


Edebiyat Defteri'ne zaten üye misin? Üyelik Girişi Yap


En Çok Okunan Yazıları
Karanlık Yanımız
Karanlık yanımız
Mavilikler
2068 0
Derin Göller
Derin göller
Mavilikler
1653 0
Hüzünlü Boşluk
Hüzünlü boşluk
Mavilikler
1306 0
Özgür İnsan
Özgür insan
Mavilikler
1013 0
En Sahici Kelimeler
En sahici kelimeler
Mavilikler
951 0
Son Eklediği Yazılar
Uyuyan Öfke
Uyuyan öfke
Mavilikler
28 0
Fısıltıları Duymak
Fısıltıları duymak
Mavilikler
93 0
Dalgalara Karşı
Dalgalara karşı
Mavilikler
114 0
Bir Gıdım Mavi
Bir gıdım mavi
Mavilikler
219 0
Isıtan Bir Ev
Isıtan bir ev
Mavilikler
249 1
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.