Yine aynı yüz, aynı bakış.
Suskunluk denizinde bir gemi,
Ne bir ses, ne bir alkış.
Yalnızlık bir hançer gibi,
Sırtıma saplanmış.

...

yar senin ellerinden toprakta filizlenir
sar beni yüreğinde ölüm dileyende sen
ruhun bile güzeldir izlenir çıplak gözle
dönüşür mabedine tanrının dizeleri
öyle güzel bir yalan mahkum eder kendine

...

İnan her gün özledim gim
Don gel diye beklediğim sin

Sana cikar butun Yollar
Geçse bile uzun yıllar

...

Ben o diri diri gömülen kız çocuklarındandım,
Henüz saçlarımda çocuk kokusu varken
Beni toprağa bastılar,
Susmayı öğrettiler,

...

Giden yollar Yaradan'a,
Ağlamak yok hele sakın,
Gider yollar Yaradan'a.

Hiç kimseye küs değiliz,

...

Sen de beni sevdin, sandım be yarimm
Kalbime sımsıcak gizli akınca
Aşkın şarabına kandım be yarimmm

Bilesin kalbimde yanan bir korsun

...

Bazen her şeyin susması gerekir; tıpkı gözlerindeki o derin sessizlik gibi. İnsan hiçbir şey söylemese de, gözlerinden taşan sessizlik çoğu zaman kelimelerden daha fazlasını anlatır. Hayat dediğimiz şey aslında akıp giden anların toplamıdır; çoğunu fark etmeyiz, çoğunu duymayız ama hepsi içimizde birikir ve zamanla görünmez yükler, ağır hatırlamalar bırakır.

Bir kahve fincanının masada unutulması, yanındaki çayın yarım kalması, sofrada kalan boşluk… Bazen bütün hayatın özeti gibidir. Hep düşünürüm, neden her şey yarım kalır? Neden attığımız adımlar bizi varışa ulaştırmaz da hep yolun ortasında bırakır? Kurduğumuz cümlelerin devamı neden sessizliğe dönüşür? Umutlar neden tam çiçek açacakken unutulup gölgede kalır?

Çalışırken bile zihnimde aynı soru döner: “Bu iş ne zaman biter?” Oysa bilirim; bitmek diye bir şey yoktur. Hiçbir şey tam anlamıyla kapanmaz, her sonun ardında yankılar kalır. Her vedadan sonra fırtınalar, hatırlamalar sürer. İnsan sandığı kadar kolay bırakıp gidemez hiçbir şeyi; geriye mutlaka izler kalır.

...

Bazı aşklar yarım kalmalı,
Ama geri kalan yarısını ne yapmalı?
“Her eksiklikte bir tamamlanma saklıdır”
Ey sevgili, kadınla erkek birbirinin ruh eşiyken,
Gül ve bülbül gibi dikenine boyun eğmişken,

...

Bu yazdıklarımı başka bir yerde okursun…
Gülüşlerin gibi neşeli,
“Bir zamanlar” derken,
Ya da bizi anımsayarak.


...

Ansızın geçen hayalde yarım
Zalim bir satıra takılı kalmış
Ansızın geçen hayalde yarım

Ne güç kalmış anılarda

...