Duyan olmadı desem yalan,,
Duymamazlıktan geldiler,,,

...

Anılar denizinin hoyrat dalgaları vururken düş hanemize aheste bir sesle, sukut-u hayal içinde sükût giyinen bir dille, bir lisanı lügatle. Aynada sırlanan zaman tüm esrarıyla taşırken geçmişin izlerini, unutmak dediğin sadece bir avuntudan ibaret değil mi? Her iz, her işaret ve her suret bir kutup yıldızı kadar berrak ve taze izleriyle kazınmışken zihinlerimize. Kaçtıkça gölgelerimizden böylesine yakalanmak gibi bir his değil mi?

Ne mümkün, değil mi bir bedenin soyunabilmesi teninden, lisanından harfler düşerken bir bir, öyle bir teyakkuz halidir ki, öylesine bir telaş, pürtelaş içinde yakalanıyoruz kaçmak istediklerimize. Öylesine bir yangın alazı, öylesine bir harman hasadı yeridir yüreğin; geriye kalan biraz kül biraz duman… Unutmak şimdi bir çölde susuzluk, bir serap, en tatlı uykularına düşmüş heyula, n/isyan narasıdır böylesine susarken bir çift göze bir dost yüze. Şimdi söyle anılardan kim hangi izi, kim kimi silebilmiş ki?

Zaman bir kardelen gibi yüzüğünü takmışken parmağına maziyi, dayanırken kapına anılar ve anılara kazınmış onca iz onca sima… Unutmak, etekleri zil çalarken anıların, beyhude bir bekleyiş değil mi? Anıları taşlarken, acıları avuturken anılar. En çok da unutmak istediklerimiz en çok yer edinenlerdir belleklerimizde. Yüzümüzde düş kırığı bir nazar…

...

Çok acılar çektim varmı dermanı
Halimi sormaz dostlar ararımı
Mazide anılar ağlattı beni



...

İnkâr eden belâsın, inanan huzur bulur…!!!

01/06/’19
Hanifi KARA


...

Bazen olur poyraz gibi esersin!
Candan muhabbeti neden kesersin?
Kin sevgiye zarar verir unutma!

Yad elin sözüyle hareket etme!

...

beni unutma sevgili
gözlerimi
gözlerimde günbe gün
büyüyen güzelliğini unutma

...

Seviyorum de, kahretme beni
Bil ki severim, yalnızca seni
Aşka yenildim, bıraktım kini
Unutma sen, aşkımı bil yeter


...

Unutmaktan korktuğun şeyi
Umursamazlık öğretir
Kabullenmediğin gerçeği

Bir duyguya tutunursun

...

Her sözü ferahlatan meltemler estiriyor yüreğime...
İpek bir kanat alıp uçuruyor göklere sanki yavaşça...
Gözleri, sarhoş ediyor bakınca...
İçine çekiyor son hızla...


...

hepsi çiçeğe durmuş
karşılar bir gün bizi
Unutma !
...
Bana gülmeyi onlar öğretti

...