Her halin çekti beni.
Duruşunu, uyumanı,
gülmeni, kızmanı,
şaşkınlığını, saflığını,
kurnazlığını, çocukluğunu,

...

Bilemezsin nasıl, özlediğimi,
Aşkını sır gibi, gizlediğimi,
Her gün yollarını, gözlediğimi,
Kanatlan sevgilim, uçar gibi gel…


...

İŞTE HİKAYEMİZ DE ZATEN BURADA BAŞLIYOR.

Hemen bir gemi hazırlattıran kral gidilebilecek en uzaktaki adaya bir fener yaptırmış ve fakir delikanlıyı da o adada yanlız yaşamaya mahkum etmiş...Aradan bir kaç ay geçmesine rağmen prensesi unutamayan fakir delikanlı prensese olan aşkını kağıtlara dökmüş ve martılara anlatmaya başlamış... Artık bütün martılar fakir delikanlının prensese olan aşkından haberdarmış. Sonunda martılar bile fakir delikanlıyı anlamış ve yazdığı mektupları prensese götürmeye başlamışlar... Ve zamanla prensesin de yazmış olduğu mektupları fakir delikanlıya götüren martılar aracılığı ile aşkları iyice büyümüş; ta ki... Bir sabah sarayın bahçesinde kahvaltı yaparken prensesin odasının penceresine ağzında bir mektupla konan martıyı kralın görmesine dek. Tabii korkulduğu gibi olmamış... Ağlayarak kızına sarılan kral, hayvanların bile bu aşkı anlarken kendisinin anlayamadığı için kendisinden utandığını söyleyerek prensese hemen bir gemi göndertip fakir delikanlıyı getirtip kendisi ile evlendireceğini söylemiş. Buna çok mutlu olan prenses hemen fakir delikanlıya bir mektup yazmış ve olanları anlatmış. Tabii bu arada mektubu götürmek için bekleyen martıya da her şeyi anlatarak bütün martıları düğünlerine çağırmış. Buna çok sevinen martı mektubu bir an önce ıssız adaya götürmek için yola çıkmış. Tam yolu yarılamışken yanından geçen bir kaç martı arkadaşına haber verip hepsinin düğüne davetli olduğunu söylemek için gagasını açtığında mektubun düştüğünü farketmiş. Ve mektubu tüm martılar hep birlikte aramaya başlamışlar... Fakat bir türlü bulamamışlar. Bu arada prensesten mektup alamayan fakir delikanlı, yazmış olduğu mektupları göndermek için bir tek martı bile bulamamış... Biraz ilerisinde uçuyorlar fakat yanına gitmiyorlar ve mektubu arıyorlarmış... Prensesin kendisini unuttuğunu yahut istemediğini sanan fakir delikanlı martıların onun için gelmediğini düşünerek, fenerden kendisini kayaların üzerine atarak intihar etmiş. Ve malesef kralın gemisi adaya vardığında fakir delikanlının soğuk bedeni ile karşılaşmışlar...


...

Gidersen yanık türküler açar dağımda
Kırılır ayakları sana koşturduğum atların
Gidersen beyaz ölü kuşlar uçar dudağımda



...

Hayallerin gerçek olur
Yüreğinde yoksa gurur
Mutlulukla coşarsın sen.

Sevgi senden eksilmesin

...

İNDİ GÖZLERİMİN KAŞINA
ŞAPKAMIN RENGİ KÖMÜR KARA
NE GÜZELDE YAKIŞTI KEL BAŞIMA
EYY DOSTLAR BİRGÜN GÖÇERSEM
ŞU FANİ HAYATTAN

...

Sensizlik zaman çalar ömrümden
Yokluğunla sana hasret kaldıkça
Turnalar uçar, gider gözümden..

Beklemek ne zor gör çaresizce

...

Göç zamanı yaklaştı, hazırlık yapın n’olur.
Cüz-i irâde böyle, duymadıysan bunu duy
Ne ararsa bir insan, sonunda onu bulur.

Tek bahâ biçilmeyen, en değerli şey îman

...

Hırçınlaştı şimdi denizler,
Bir savaştır başladı, gökyüzünde..
Bir taraftan bulutlar,
öbür taraftan, rüzgarlar,
uyandı, yavaş, yavaş ırmaklar…dereler…

...

Kuş sürülerince yurtsuz
Yüzünde binlerce karanfil

Antik bir yazmada
Kenaroyası kirpiklerin

...