Küçük şeyler kırıyor kalemini evvela. Hiç yazılmamış bir cümlenin kalpte bıraktığı o ağır, o dilsiz vebali gibi sızlıyorsun. Duyulmuyor mısraların; odadaki dilsiz eşyalar yutuyor sesini. Söylediklerin, o sağır boşluktan kendi göğsüne dönen zehirli birer yankı... Bir süre daha sabrediyor, dikiş tutmayan hayata kendi ruhundan yamalar yapıyorsun. Biraz daha "anlayış" maskesi, biraz daha sahte tebessüm... Ama kimsenin görmediği bir yer var orada; insanın en çok kendi içinde kıyametler kopardığı, o üzerinde sigara yanıkları birikmiş ıssız çalışma masası...

Dışarıda bahar bayram, içeride sönmeyen bir yangın! İnsan en çok kendi mısralarına ağlarmış meğer. Gözyaşların kâğıda değil de ruhuna dökülünce anlıyormuşsun, yaşarken ölmenin o buz gibi tadını. Şimdi sorma bana "neden?" diye. Sorma! O eşikte dur da sana rağmen daha ne kadar senin yanında nefes almaya çalıştığımı düşün. Senden vazgeçmemek için, kaç kez benliğimden vazgeçtiğimi... Kaç kez kazıdım kendimi o sessizlik enkazının altından; sırf senin o sağır boşluğuna tek bir "merhaba" sığdırabilmek için?


...

SİBEL KARAGÖZ
SUSKUN SEVGİLİYE

Suskun

...

Sevgi dili tükenmiş yüreklerin, kırıyorlar
Sevgiyi bilmeyen gönüller aşkı arıyorlar
Sus dilim konuşma, kelimeleri tüketiyorlar
Onun için bölsen, gökyüzünde ayı ikiye
Bulutları sarıp sarmalasan, versen eline

...

İçselinde yaşadığı duyguları bilmeden yargılar olabilme halinde olmak Kendince her konuda aklın yargısında davranış sergilerken dilinden düşenlerin Boşlukta salınan davranışla uyumsuzluğuna kendince doğrular diye anlam yüklesende Orta yere bıraktığın sözcüklerin başka bir anlamı olmaz ....
MehmetDüpel 2026.04.06
📖🖋️


...

Beklenen gülüşlerin yerini aldı ağır bir ah.
İlim yuvasına düştü kurşundan gölgeler,
El ele tutuşup uçtu gülyüzlü melekler.

Kalkan oldu canlara Ayla öğretmen,

...

Yüreğimdeki cezayı o yar görür suyu akar yolunu bulur
Elbet çekinen bunca acının hesabı gün olur sendende sorulur
Suskunluk adalettir ah ey sevgili İnsanın en büyük onurudur



...

Çünkü sesimiz halkın nabzıdır,
Kısılırsa karanlık büyür,
Biz konuşursak sabah olur.

Geri çekilmeyeceğiz,

...

Konuşmadım ben!
Çünkü bazı acılar anlatılmaz…
Yutulur…
Ve insan, kendi içinde boğulur!

...

Süvari kahvesi koymuştum sana
Şekerini az, sabrımı çok.
Soğudu,
Kahve de
Biz de…

...

yağmur başlayınca.
sonra birden gözlerim üşür,
düşerken damlalar.

gök gürültüsü uzadıkça irkildim,

...