Güvercinimiz hala burada ama artık bir kanadı yok.Öylesine eksik,öylesine tutuk,öylesine buruk,öylesine anlamsız.Birden bire yok olan kanadının acısını çekiyor benimle birlikte yasını tutuyor.Yediği iki lokma ekmek kırıntısını,içtiği bir yudum suyu bile istemez oldu artık.Sanki “Hayır ben artık görevimi yapamıyorum.Bunları yiyip içmeye hakkım yok!” der gibi bakıyor yüzüme.Ne eski neşesi kaldı,ne yüzündeki o gülümsemesi…
Oysa kanatları tamken böyle miydi zavallıcık? O kadar özgür,o kadar mutlu o kadar hayat doluyken şimdi benimle beraber o da yaşlandı.Ben 1 yılı geride bırakırken o 10 yıl birden yaşlanmış gibi…Artık yaşamak bile istemiyor, boynu bükük… Sen varken buram buram yaşam sevinci kokan gözlerindeki o ışıltı kayboldu. Gözlerinin gözlerimle buluşmasını istemiyorcasına kaçırıyor benden gözlerini.Sen gittin gidişinle beraber özgürlüğü de yok artık güvercinin.
Sen varken geceleri yıldız yıldız damlıyordu umutlar,sen varken gökyüzünden daha mavi, gökyüzü kadar sonsuzdu hayaller.Hepsinin içinde sen vardın.Her biri gökkuşağı kadar ulaşılmaz oldu şimdi.Görüyorum,koşuyorum gökkuşağına doğru.Ama ben koştukça uzaklaşıyor benden.İşte o an bir kere daha anlıyorum imkansızı sevmeyi.
Şimdilerde ne haldeyim,nasılım,nerdeyim ben bile bilmiyorum.Yokluğunda ne renk var,ne koku, ne zaman. Ne de mekan.Hepsi anlamını yitirdi dünyamda.Gök mavisi hayallerimi yosunlar kapladı.Simsiyah bir dünyada öylesine çaresiz,bedbaht,yapayalnızım.Kör kuyuların o ıssız karanlığına atılmış bir taş misali düştükçe düşüyorum en dibe doğru. Düştükçe daha da artıyor karanlığım.Söyle bana kimler çıkaracak düştüğüm karanlıklardan?Kimlerin gücü yetecek beni kurtarmaya yokluğunda?Yokluğunda kim canıma can, nefesime nefes olacak?Hangi sahte sevgi beni hayata bağlayacak?
Biliyorum gittiğin yerden şu an beni görüyorsun.Benim ellerimin yerine bir başkasının elleri şu an ellerinde.Gözlerinde bir başkasının gözleri.Kimbilir bensizliğe çoktan alıştın.Kimbilir belki de çoktan unuttun bile daha dün” CANIIMMM” dediğin beni.

...

---
eğrisi-doğrusuyla görüşüm o ki
sen şubatı sevmezsin
şubat’ta annen öldü çünki


...

Bir daha geriye gelemez düşman
Ardahan’ın bitti bu esir çağı
Bir daha geriye gelemez düşman

Fezaya ulaştı dostun bayramı

...

Asla gelmeyeceksin
Yüreğimde hasretin
Hayalimde gözlerin

Sensizlik ne demektir?

...

Dağlanırken yüreğim
Şubat geçti soğuk karlı sandalıyla
Buzdan bir demir attı
Dağlanan yüreğime


...

Har cemreleri düşerken yurduma
Yağar her teline yağmurlar
Kalkar gider soğuk rüzgarlar

...

Çok uçurma ki güzelim
O kuş bildiğimiz kuş
Artık bir lâşedir o
Çürümüş ve kokuşmuş
Vıcık vıcık rüşvet

...

Her yılın Şubat ay başlangıcı
Ne hayaller kurulur sevgiliye dair
Malum sevgililer günü tam ortasında
Göz kırpar sevgiler yollar

...

Zamanla tükenir ya her şey
25 şubatlar da tükendi.
Zamanla nasıl soğursa her şey
Aşk, öfke ve ihanet
25 şubatlar da soğudu.

...

İçime hüzün taşır yaşam,
Her akşam.
Bir kartalın avına uçarcasına
Kalbimden bir parça koparıp alır.
Geride,

...