Sultanların Sultanı Hz. Peygamber
Yaşıyordu son günlerini hep beraber
Yanındaydı Fadıl Bin Abbas elleri beraber
Gözleri Ali deydi sanki hayber

...

Söyle aşkım kime küstün
Sanki hayal sanki düştün
Güle,güle git sultanım



...

Bitireceğim yüreğimle aklım arasındaki uçurumları
Yok sayacağım seni tanıdığım günü
Ve seni unutacağım
Unutacağım yüreğime düşürdüğün acıları
Seni artık düşünmeyeceğim

...

Boşluğu dinlersin
Sohbeti koyudur doğrusu

Büşra Küçük


...

Göz yaşların yağmur olsun
Derdin dök ki kağıtlara
Pınarlara sevdan dolsun...

Koy ver gitsin, göz yaşını

...

farzet ,
farzet ki ben yokum bu dünyada
zaman harcamış beni bir musalla taşında
gülücüklerim yakacak seni ,semadan bakan

...

Masmavi bir gökyüzüydü gözlerinin rengi
Uçuşan hercai kelebekleriyle,
Kanat çırpan her kuşun, çoşkusuyla sevmiştim seni
Dikenli gülleri tutardı elleri

...

Bir martı havalanır göğsümün karanlığında
Yakamozlar savruluyor bulutlara içimden
Gülümsüyor genç kızlar, mehtap ışığında
Müthiş güzelliğiyle, uykuma giren koyların
Parça parça dökülüyorsun, avuçlarıma

...

30-07-2013
15:36

KISA AMA BELKİ DE ÖZ

...

Serin serin esiyordu rüzgâr. Etrafta ne bir kuş cıvıltısı kalmıştı ne de mutlu insanların sesleri…
Herkes bir yerlere çekilip çok kötü bir bir gerçeği unutmaya çalışıyordu. İnsanlar gözleri ile birlikte yüreği ile de ağlıyordu sanki.
Herkes adeta yetim kalmıştı. Boynu bükük, her şeyden mahrum gibi…
Aslında bunların tek bir sebebi vardı. O an bütün ömürleri boyunca yaşayacakları en kötü şeyi yaşamıştı insanlar.
O gün… O gün Peygamberimiz ölmüştü. Gönüllerin şahı, Allah’ın en birinci kulu, insanların örnek aldığı, herkes tarafından büyük bir aşkla sevilen biricik H.z Muhammed (S.A.V) ölmüştü. Onun nefesinin kesildiği an sanki herkes nefesini yitirmişti. Büyüklü küçüklü herkes hıçkıra hıçkıra ağlıyor, kimsenin ağzından bir tek kelime bile çıkmıyordu. Güller bile boynunu bükmüştü.Onlar bile bu duruma dayanamıyordu.

...